recenzje / ESEJE

Taka prawda posiadania

Dawid Kujawa

Maja Staśko

Szkic Mai Staśko i Dawida Kujawy o poezji Dawida Mateusza z tomu Stacja wieży ciśnień. Prezentacja w ramach cyklu tekstów zapowiadających antologię Zebrało się śliny. Nowe głosy z Polski, która ukaże się w Biurze Literackim.

Okladka_Zebralo_sie_sliny_72dpi Biuro Literackie kup książkę na poezjem.pl

Wieża ciśnień to taki staromodny budynek, który pokrywa chwilowy wzrost zapotrzebowania na wodę, nawet przy całkowitym braku zasilania. Polega głównie na tym, że na jego szczycie znajduje się woda, która w przypadku niedoboru uzupełnia brak na zasadzie naczyń połączonych – wyrównuje poziom z góry z poziomem, który wymaga dopełnienia. Skrajna nierówność – patologiczna w końcu sytuacja, znamienna dla wszelkiego typu kryzysów – zostaje zniwelowana.

Stacja wieży ciśnień to debiut Dawida Mateusza. Można się zastanawiać, co to za wzrost zapotrzebowania, skąd brak zasilania i co to w ogóle za metafora ta woda. Można, ale nie trzeba, ruch w poezji Mateusza odbywa się bowiem raczej metonomicznie, nie metaforycznie, a maszyneria działa jak najbardziej dosłownie.

Powiedzmy tak: debiut Dawida Mateusza to tom skrajnie antykapitalistyczny. W warstwie konceptualnej prowadzi go wojna na Ukrainie – Mateusz konsekwentnie, od początku do końca, zderza nas z konfliktem zbrojnym tuż przy granicy. W tak geopolitycznie rozplanowanej akcji stawia nas jednocześnie w i poza, w sytuacji co najmniej kryzysowej, i ujawnia brutalne procesy, które zaczynają się wydarzać, gdy w grę wchodzi autonomia – na przykład kraju. Ale nie tylko.

Pole się poszerza, wkraczamy w mechanizmy syntaktyczne. Oto bowiem relacje zależności zaczynają dotykać nie tylko tej potwornej polityki, ale także relacji miłosnych, przyjacielskich, płciowych, klasowych i gatunkowych: tom Mateusza staje się strukturalnym przepracowaniem pragnienia posiadania. Rosja dąży do posiadania Ukrainy, chłopak – dziewczyny, człowiek – swojego psa i innych zwierząt, jak wiewiórcze oseski czy potrącona na ulicy kotka, wreszcie organizm – innych zjedzonych organizmów – relacje hierarchiczne rozszerzają się na wszelkie istoty; i nie tylko – praca poety nad językiem wchodzi w nie w takim samym stopniu jak każdy inny przejaw codziennej aktywności. Robi się nieprzyjemnie: kierują nami nierówności wsparte na konsekwentnym odbieraniu prawa do autonomii, do całości. Posiadanie – stygmat kapitalizmu – nie odpuszcza, metonimia wali w nas jak Stalin, całość i część to nie takie niewinne rzeczy. Wiadomo: część zawsze musi być częścią czegoś, więc należeć do czegoś większego. Część to istota kapitalizmu, z części rodzi się kryzys, w części są nierówności. Brak całości.

Dlatego podczas walk na Majdanie media z większym rozrzewnieniem opisują ścięty warkocz Julii Tymoszenko niż realne śmierci ludzi. Stacja wieży ciśnień nie pozostawia tego jednak w krytycznej pustce – owszem, dekonstrukcja kapitalistycznych mechanizmów fragmentaryzacji jest totalna, antyteza buduje napięcie tomu, ale Mateusz się na niej nie zatrzymuje z radosnym „patrzcie, co za gówno wokół” – to właściwie wiadomo nie od dziś, a Mateusz to nie Žižek. Stacja wieży ciśnień buduje całość – językową wieżę ciśnień – dla wyrównania patologicznych w końcu zależności wspartych na relacjach poddania i posiadania oraz przywrócenia autonomii.

W tym celu wykorzystuje dostępne techniki wierszowania i pracuje nad nimi tak, by poszczególne rekwizyty czy słowa nie podporządkowywały się jedne drugim w gramatycznej obróbce, lecz pozostawały na tym samym poziomie. System naczyń połączonych dokonuje dewastacji hierarchii przede wszystkim przez powtórzenia, w których słowa mogą ulegać zamianie, oraz przez mocny, wyrazisty rytm, akcentujący powiązania słów przez ich współwystępowanie, nie rywalizację o lepsze miejsce w szeregu. Brzmienie wytwarza się we współpracy elementów, a jakiekolwiek podporządkowanie kazałoby zrezygnować z rytmu jako narzędzia mocno nienarcystycznego współdziałania. Gdyby sylaby w myśl dominacji posiadania i fragmentaryzacji pragnęły rywalizować ze sobą i wybijać się jak najdalej kosztem innych sylab, rytm byłby niemożliwy, stanowiłby raczej kakofonię prześcigających się głosek. Jakkolwiek wizja przepychających się i samowystarczalnych sylab wydaje się zabawna, syntaktyczne zależności wiersza jako pewnej formy (życia, codzienności) u Dawida Mateusza bardzo sprawnie działają z innymi syntaksami i formami, które ustawiają nasze współprace i posiadania, nasze podległości i niepodległości.

Tak rozumiana całość – autonomia wiersza jako przestrzeni mechanistycznej pracy żywych elementów nad etycznymi relacjami – bliska jest podejściu Enzensbergera, który zdaje się patronować tomowi: otwiera go mottem i występuje jako jeden z jego bohaterów. To zaś przenosi nas ku koncepcji (ekonomicznej) autonomii poezji – w wymiarze strukturalnym poezja to możliwa przestrzeń maksymalnej niepodległości wobec kapitału na rzecz żywych relacji: poezja to stacja wieży ciśnień. Ale nie każda, tu Enzensberger idzie za daleko; że to utopijny projekt skazany na porażkę, że klasizmy, nacjonalizmy, seksizmy, romantyzmy i poczucie gatunkowej wyższości nie podlegają tak znakomicie ułożonej syntezie, ujawnia Mateusz w swoich wierszach z pełną świadomością, więc i koniecznym dystansem. Że inna struktura jest, mimo wszystko, możliwa – też: działa, pracuje.

* * *

Choć w książce Dawida Mateusza wiele elementów zwraca uwagę (i o tym poniżej), jednej rzeczy pominąć absolutnie nie sposób: jak na kogoś oficjalnie rozpoczynającego dopiero poetycką działalność, autor jest wręcz nieprzyzwoicie sprawny warsztatowo, o czym mieliśmy już okazję się przekonać czytając jego zestaw wyróżniony w Połowie 2013 – jego perfekcjonizm tłumaczy zresztą późny debiut. Wspominam o tym na początku, by już do tej kwestii nie wracać, nie piszę laurki, serio.

Podstawy nie mogą nam umknąć: motto, tak często pełniące jedynie funkcję ornamentu, tutaj ewidentnie jest rodzajem nawigacji – bez wątpienia Hans Magnus Enzensberger patronuje Mateuszowi, co samo w sobie radykalnie wyróżniać musi autora na tle rówieśników, zanurzonych zwykle albo w tradycji okołonowojorskiej/oulipijskiej, albo – częściej, nad czym głęboko ubolewam – surrealno-melancholicznej. Choć nie mogę powstrzymać się od uwagi, że na poetę z takimi genami czekałem od dawna, olejmy wszystkie te zależności filiacyjne. Motto mówi bowiem o Stacji wieży ciśnień (i strategii Mateusza w ogóle) znacznie więcej niż widniejące pod nim nazwisko: „Odrzuć książkę/ i czytaj” każe wyjść wreszcie ze ślepej uliczki (pozornie) odpolitycznionej estetyki, odbijać się od liter, zamiast świrować na ich punkcie. Nie bez powodu w Wykształceniu autor bez cienia żenady, choć ze świadomością podejmowanego przez siebie ryzyka – w czasach, gdy rzekomo wszystko ma swoją lepszą wersję z przedrostkiem post- – za punkt wyjścia przyjmie Ginsbergowskie „Widziałem”; czy kogoś zaskakuje, że „the best minds” wyparte zostaje przez bezdomnego rozkładającego ręce na Moście Dębnickim?

Nieczęsto poeci potrafią łączyć zainteresowanie makropolityką z intensywnym dłubaniem w mikropolityce: niemal zawsze dostajemy jedno lub drugie, rozpuszczony w popkulturze, upłynniony kapitał albo przygnębiające socjologiczne obserwacje, „obrazki-miniatury”. U Mateusza porządki te wreszcie przestają być wyalienowane, „obrazki-miniatury” nie wyprowadzają czytelnika w stronę otwartych niczym Świątynia Opaczności Bożej metafizycznych rozważań o złu, nieszczęściu i chciwości (tropienie mikrofaszyzmów bez szukania ich prawdziwych przyczyn jest naprawdę proste), ale drogą materialistyczną wykazują, że drobne upadki są determinowane przez wielki kapitał. Ten jest w stanie najpierw za pomocą zawiłych operacji wywołać geopolityczny konflikt, a potem wykorzystać ów konflikt, opowiadając się po „właściwej” stronie, by jedną ze swoich witek jeszcze bardziej podkręcić procesy akumulacyjne: „Od kiedy wprowadziliśmy koszulki z napisem / «Euromajdan», nasz sklep internetowy / Przeżywa Prawdziwy Renesans. Dzięki odpowiedniemu / Zbiegowi okoliczności, jesteśmy w stanie nie tylko / Się utrzymać, ale także rozszerzyć / Naszą Działalność” (Wiążące decyzje).

Dawid Mateusz jest chyba aktualnie jedynym młodym poetą, który jest zdolny (patrz: akapit pierwszy) do wejścia w sensowny dialog z Konradem Górą – nie jako zapatrzony w autora Pokoju widzeń szczyl. Brugata, tekst z powracającym natrętnie, dźwięczącym w uszach przyśpiewem „Oslo czarnych kurew” jest nie tylko przypominającym do złudzenia warsztat Góry popisem rytmiki wiersza, ale kolejną lekcją, jak w formalnych rozwiązaniach kondensować społeczny gniew, wstyd, poniżenie i wszystko to, co inni ubierać muszą w gęste metafory.

„Kto zbierze profity?” (Dziewczyny!) to pytanie, które stawia dziś wielu młodych poetów, od tych chłodno analizujących problem (Marcin Czerkasow), aż po tych wyraźnie deklarujących swoją złość (Tomasz Bąk) – wśród nich Dawid Mateusz szczególnie wart jest uwagi, bo kwestię tę podnosi z jeszcze innej pozycji. Na próżno szukać w nowej liryce kreacji podmiotowej, którą autor zanurzyłby równie głęboko w codzienności, jednocześnie pozwalając jej z tego miejsca z niepokojem ciągnąć za nitkę prowadzącą aż do globalnych rynków finansowych. Tylko z tego miejsca wyjść może w eter interpelacja: „żyję wewnątrz jabłka – czyja jest ręka, która je obiera?”

O AUTORACH

dawid_kujawa_zdjecie
Dawid Kujawa

ur. w 1989, krytyk literacki, mieszka w Katowicach.

autorzy_leksykon_300x300_Stasko
Maja Staśko

Krytyczka literacka, doktorantka interdyscyplinarnych studiów w Instytucie Filologii Polskiej UAM. Współpracuje m.in. z „Ha!artem”, „Wakatem”, „Przerzutnią” i „EleWatorem”. Zajmuje się najnowszą poezją.

powiązania

21_NAGRANIA__Kira_PIETREK__Być psem i kością poezji

Być psem i kością poezji

nagrania / Stacja Literatura Ilona Witkowska Kira Pietrek Maja Staśko

Spotkanie autorskie „Być psem i kością poezji” z udziałem Kiry Pietrek, Ilony Witkowskiej i Mai Staśko w ramach festiwalu Stacja Literatura 21.

WIĘCEJ
05_RECENZJE__Dawid_KUJAWA__Rzesza niezastąpionych najemnych konsumentów

Rzesza niezastąpionych najemnych konsumentów

recenzje / ESEJE Dawid Kujawa

Recenzja Dawida Kujawy książki Trawers Andrzeja Sosnowskiego, wydanej w Biurze Literackim w wersji papierowej 6 marca 2017 roku, a w wersji elektronicznej 31 lipca 2017 roku.

WIĘCEJ
RECENZJE_rybicki_mowie

Mówię o sobie z perspektywy geologicznej

recenzje / ESEJE Dawid Kujawa

Recenzja Dawida Kujawy, towarzysząca premierze książki Dar Meneli Roberta Rybickiego, wydanej w Biurze Literackim 17 kwietnia 2017 roku.

WIĘCEJ
WYWIADY_mansztajn

Wyjść z tego mieszkania i wyjść z tego wiersza

wywiady / O PISANIU Jakobe Mansztajn Maja Staśko

Rozmowa Mai Staśko z Jakobe Mansztajnem. Prezentacja w ramach cyklu tekstów zapowiadających antologię Zebrało się śliny. Nowe głosy z Polski, która ukaże się w Biurze Literackim.

WIĘCEJ
WYWIADY_kamila_janiak

I nic, i nic dzieje się dalej

wywiady / O PISANIU Kamila Janiak Maja Staśko

Rozmowa Mai Staśko z Kamilą Janiak. Prezentacja w ramach cyklu tekstów zapowiadających antologię Zebrało się śliny. Nowe głosy z Polski, która ukaże się w Biurze Literackim.

WIĘCEJ
WYWIADY_ilona_witkowska

Ciekawi mnie każde cudze znalezisko

wywiady / O PISANIU Ilona Witkowska Maja Staśko

Rozmowa Mai Staśko z Iloną Witkowską. Prezentacja w ramach cyklu tekstów zapowiadających antologię Zebrało się śliny. Nowe głosy z Polski, która ukaże się w Biurze Literackim.

WIĘCEJ
WYWIADY_przybyla

Zapping i petting

wywiady / O PISANIU Maja Staśko Piotr Przybyła

Rozmowa Mai Staśko z Piotrem Przybyłą. Prezentacja w ramach cyklu tekstów zapowiadających antologię Zebrało się śliny. Nowe głosy z Polski, która ukaże się w Biurze Literackim.

WIĘCEJ
RECENZJE_repetytorium

repetytorium, czyli wszystko, co chcielibyście wiedzieć o młodej poezji, ale baliście się zapytać

recenzje / ESEJE Maja Staśko

Szkic Mai Staśko o poezji Macieja Taranka. Prezentacja w ramach cyklu tekstów zapowiadających antologię Zebrało się śliny. Nowe głosy z Polski, która ukaże się w Biurze Literackim.

WIĘCEJ
RECENZJE_bkomentarz_tomaszak

Gniew i sample

recenzje / ESEJE Dawid Kujawa

Szkic Dawida Kujawy o krytycznej recepcji poezji Tomasza Bąka. Prezentacja w ramach cyklu tekstów zapowiadających antologię Zebrało się śliny. Nowe głosy z Polski, która ukaże się w Biurze Literackim.

WIĘCEJ
DEBATY_Politycznosc-formy

Polityczność formy, czyli usunęłam ciążę

debaty / ANKIETY I PODSUMOWANIA Maja Staśko

Głos Mai Staśko w debacie „Formy zaangażowania”, towarzyszącej premierze antologii Zebrało się śliny, która ukaże się niebawem w Biurze Literackim.

WIĘCEJ
DEBATY_ORZEŁ,-RESZKA-I-RANT

Orzeł, reszka i rant

debaty / ANKIETY I PODSUMOWANIA Dawid Kujawa

Głos Dawida Kujawy w debacie „Formy zaangażowania”, towarzyszącej premierze antologii Zebrało się śliny, która ukaże się niebawem w Biurze Literackim.

WIĘCEJ
RECENZJE_Bach-for-my-baby

Bo-ginie (Audycja zawiera lokowanie produktu)

recenzje / ESEJE Maja Staśko

Recenzja Mai Staśko towarzysząca premierze drugiego wydania książki Justyny Bargielskiej Bach for my baby.

WIĘCEJ
RECENZJE_Ptasia-grypa

Zadurzenie

recenzje / IMPRESJE Maja Staśko

Esej Mai Staśko, który ukazał się w 2011 roku  w gazecie festiwalowej „Poznań Poetów”.

WIĘCEJ
DZWIEKI_Andrzej_Sosnowski_poems

Swa i jego wolność (wokół Sosnowskim)

recenzje / IMPRESJE Maja Staśko

Esej Mai Staśko o twórczości Andrzeja Sosnowskiego.

WIĘCEJ
21_NAGRANIA__Kira_PIETREK__Być psem i kością poezji

Być psem i kością poezji

nagrania / Stacja Literatura Ilona Witkowska Kira Pietrek Maja Staśko

Spotkanie autorskie „Być psem i kością poezji” z udziałem Kiry Pietrek, Ilony Witkowskiej i Mai Staśko w ramach festiwalu Stacja Literatura 21.

WIĘCEJ
01_WYWIADY__ Paweł KACZMARSKI__Nie stoi w sprzeczności

Nie stoi w sprzeczności

wywiady / O KSIĄŻCE Paweł Kaczmarski Przemysław Rojek

Rozmowa Przemysława Rojka z Pawłem Kaczmarskim, towarzyszącą premierze antologii Zebrało się śliny. Nowe głosy z Polski, wydanej w Biurze Literackim 20 września 2016 roku, a w wersji elektronicznej 18 grudnia 2017 roku.

WIĘCEJ
03_RECENZJE__Joanna ORSKA__O poezji (i krytyce) zaangażowanej

O poezji (i krytyce) zaangażowanej

recenzje / ESEJE Joanna Orska

Recenzja Joanny Orskiej, towarzysząca premierze antologii Zebrało się śliny. Nowe głosy z Polski, wydanej w Biurze Literackim 20 września 2016 roku, a w wersji elektronicznej 18 grudnia 2017 roku.

WIĘCEJ
04_RECENZJE__ Paweł KACZMARSKI i Marta KORONKIEWICZ__Punkty wspólne, punkty odniesienia

Punkty wspólne, punkty odniesienia

recenzje / ESEJE Marta Koronkiewicz Paweł Kaczmarski

Szkic Marty Koronkiewicz i Pawła Kaczmarskiego o poezji Konrada Góry i Szczepana Kopyta, prezentujący antologię Zebrało się śliny. Nowe głosy z Polski, wydaną w Biurze Literackim 20 września 2016 roku, a w wersji elektronicznej 18 grudnia 2017 roku.

WIĘCEJ
nagrania_polityczna

Polityczna, niepartyjna?

nagrania / Stacja Literatura Kamila Janiak Maciej Taranek Marta Koronkiewicz Tomasz Bąk

Spotkanie autorskie „Polityczna, niepartyjna?” z udziałem Kamili Janiak, Macieja Taranka, Tomasza Bąka i Marty Koronkiewicz w ramach festiwalu literackiego Stacja Literatura 21.

WIĘCEJ
RECENZJE_plujac_z_lewej

Plując z lewej. Z wiatrem i pod wiatr

recenzje / ESEJE Rafał Gawin

Recenzja Rafała Gawina, towarzysząca premierze antologii Zebrało się śliny. Nowe głosy z Polski, wydanej w Biurze Literackim 20 września 2016 roku.

WIĘCEJ
WYWIADY_mansztajn

Wyjść z tego mieszkania i wyjść z tego wiersza

wywiady / O PISANIU Jakobe Mansztajn Maja Staśko

Rozmowa Mai Staśko z Jakobe Mansztajnem. Prezentacja w ramach cyklu tekstów zapowiadających antologię Zebrało się śliny. Nowe głosy z Polski, która ukaże się w Biurze Literackim.

WIĘCEJ
UTWORY_mansztajn

Rzeki nas pochłoną

utwory / zapowiedzi książek Jakobe Mansztajn

Fragment zapowiadający antologię Zebrało się śliny. Nowe głosy z Polski, która ukaże się w Biurze Literackim.

WIĘCEJ
RECENZJE_mansztajn

Polska – albo „melanchujnia”

recenzje / ESEJE Marta Koronkiewicz

Szkic Marty Koronkiewicz o poezji Jakobe Mansztajna. Prezentacja w ramach cyklu tekstów zapowiadających antologię Zebrało się śliny. Nowe głosy z Polski, która ukaże się w Biurze Literackim.

WIĘCEJ
RECENZJE_komentarz_mansztajn

Próba sił

recenzje / KOMENTARZE Jakobe Mansztajn

Autorski komentarz Jakobe Mansztajna w ramach cyklu „Historia jednego wiersza”. Prezentacja w ramach cyklu tekstów zapowiadających antologię Zebrało się śliny. Nowe głosy z Polski, która ukaże się w Biurze Literackim.

WIĘCEJ
RECENZJE_pietrek_kometarz

Nic nie jest najważniejsze

recenzje / KOMENTARZE Kira Pietrek

Autorski komentarz Kiry Pietrek w ramach cyklu „Historia jednego wiersza”. Prezentacja w ramach cyklu tekstów zapowiadających antologię Zebrało się śliny. Nowe głosy z Polski, która ukaże się w Biurze Literackim.

WIĘCEJ
WYWIADY_kamila_janiak

I nic, i nic dzieje się dalej

wywiady / O PISANIU Kamila Janiak Maja Staśko

Rozmowa Mai Staśko z Kamilą Janiak. Prezentacja w ramach cyklu tekstów zapowiadających antologię Zebrało się śliny. Nowe głosy z Polski, która ukaże się w Biurze Literackim.

WIĘCEJ
RECENZJE_janiak_jaskladnia

Ja-składnia

recenzje / ESEJE Jakub Skurtys

Szkic Jakuba Skurtysa o poezji Kamili Janiak. Prezentacja w ramach cyklu tekstów zapowiadających antologię Zebrało się śliny. Nowe głosy z Polski, która ukaże się w Biurze Literackim.

WIĘCEJ
RECENZJE_janiak_kometarz

hdr connor effect

recenzje / KOMENTARZE Kamila Janiak

Autorski komentarz Kamili Janiak w ramach cyklu „Historia jednego wiersza”. Prezentacja w ramach cyklu tekstów zapowiadających antologię Zebrało się śliny. Nowe głosy z Polski, która ukaże się w Biurze Literackim.

WIĘCEJ
WYWIADY_domagala_jakuc

Duchy Miasta są mi przychylne

wywiady / Jakub Skurtys Szymon Domagała-Jakuć

Rozmowa Jakuba Skurtysa z Szymonem Domagałą-Jakuciem. Prezentacja w ramach cyklu tekstów zapowiadających antologię Zebrało się śliny. Nowe głosy z Polski, która ukaże się w Biurze Literackim.

WIĘCEJ
RECENZJE_domagala_jakuc

Nigdy nie oddzielaj

recenzje / ESEJE Paweł Kaczmarski

Szkic Pawła Kaczmarskiego o poezji Szymona Domagały-Jakucia. Prezentacja w ramach cyklu tekstów zapowiadających antologię Zebrało się śliny. Nowe głosy z Polski, która ukaże się w Biurze Literackim.

WIĘCEJ
RECENZJE_domagala_jakuc_kometarz

Odrodzenie we krwi

recenzje / KOMENTARZE Szymon Domagała-Jakuć

Autorski komentarz Szymona Domagały-Jakucia w ramach cyklu „Historia jednego wiersza”. Prezentacja w ramach cyklu tekstów zapowiadających antologię Zebrało się śliny. Nowe głosy z Polski, która ukaże się w Biurze Literackim.

WIĘCEJ
WYWIADY_ilona_witkowska

Ciekawi mnie każde cudze znalezisko

wywiady / O PISANIU Ilona Witkowska Maja Staśko

Rozmowa Mai Staśko z Iloną Witkowską. Prezentacja w ramach cyklu tekstów zapowiadających antologię Zebrało się śliny. Nowe głosy z Polski, która ukaże się w Biurze Literackim.

WIĘCEJ
RECENZJE_Witkowska

Być tym, czym się jest

recenzje / ESEJE Monika Glosowitz

Szkic Moniki Glosowitz o poezji Ilony Witkowskiej. Prezentacja w ramach cyklu tekstów zapowiadających antologię Zebrało się śliny. Nowe głosy z Polski, która ukaże się w Biurze Literackim.

WIĘCEJ
RECENZJE_WITKOWSKA_kometarz

rzecz w tym, żeby nie patrzeć ze zbyt bliska

recenzje / KOMENTARZE Ilona Witkowska

Autorski komentarz Ilony Witkowskiej w ramach cyklu „Historia jednego wiersza”. Prezentacja w ramach cyklu tekstów zapowiadających antologię Zebrało się śliny. Nowe głosy z Polski, która ukaże się w Biurze Literackim.

WIĘCEJ
WYWIADY_przybyla

Zapping i petting

wywiady / O PISANIU Maja Staśko Piotr Przybyła

Rozmowa Mai Staśko z Piotrem Przybyłą. Prezentacja w ramach cyklu tekstów zapowiadających antologię Zebrało się śliny. Nowe głosy z Polski, która ukaże się w Biurze Literackim.

WIĘCEJ
UTWORY_Przybyla_fulwypasik

Fulwypasik-Zdrój

utwory / zapowiedzi książek Piotr Przybyła

Fragment zapowiadający antologię Zebrało się śliny. Nowe głosy z Polski, która ukaże się w Biurze Literackim.

WIĘCEJ
RECENZJE_przybyla

Fonosfera i mantra

recenzje / ESEJE Marta Koronkiewicz

Szkic Marty Koronkiewicz o poezji Piotra Przybyły. Prezentacja w ramach cyklu tekstów zapowiadających antologię Zebrało się śliny. Nowe głosy z Polski, która ukaże się w Biurze Literackim.

WIĘCEJ
RECENZJE_PRZYBYLA_kometarz

Musisz wybaczyć każdemu

recenzje / KOMENTARZE Piotr Przybyła

Autorski komentarz Piotra Przybyły w ramach cyklu „Historia jednego wiersza”. Prezentacja w ramach cyklu tekstów zapowiadających antologię Zebrało się śliny. Nowe głosy z Polski, która ukaże się w Biurze Literackim.

WIĘCEJ
WYWIADY_Maciej_TARANEK

Bez polskich znaków

wywiady / O PISANIU Maciej Taranek Marta Koronkiewicz

Rozmowa Marty Koronkiewicz z Maciejem Tarankiem. Prezentacja w ramach cyklu tekstów zapowiadających antologię Zebrało się śliny. Nowe głosy z Polski, która ukaże się w Biurze Literackim.

WIĘCEJ
UTWORY_nomenklatura

nomenklatura

utwory / zapowiedzi książek Maciej Taranek

Fragment zapowiadający antologię Zebrało się śliny. Nowe głosy z Polski, która ukaże się w Biurze Literackim.

WIĘCEJ
RECENZJE_repetytorium

repetytorium, czyli wszystko, co chcielibyście wiedzieć o młodej poezji, ale baliście się zapytać

recenzje / ESEJE Maja Staśko

Szkic Mai Staśko o poezji Macieja Taranka. Prezentacja w ramach cyklu tekstów zapowiadających antologię Zebrało się śliny. Nowe głosy z Polski, która ukaże się w Biurze Literackim.

WIĘCEJ
RECENZJE_wiersz_dla_AF

Wiersz dla Andrzeja Franaszka

recenzje / KOMENTARZE Maciej Taranek

Autorski komentarz Macieja Taranka w ramach cyklu „Historia jednego wiersza”. Prezentacja w ramach cyklu tekstów zapowiadających antologię Zebrało się śliny. Nowe głosy z Polski, która ukaże się w Biurze Literackim.

WIĘCEJ
WYWIADY_Tomasz_Bak

Wojna hybrydowa z neoliberalizmem

wywiady / O PISANIU Paweł Kaczmarski Tomasz Bąk

Rozmowa Pawła Kaczmarskiego z Tomaszem Bąkiem. Prezentacja w ramach cyklu tekstów zapowiadających antologię Zebrało się śliny. Nowe głosy z Polski, która ukaże się w Biurze Literackim.

WIĘCEJ
WYWIADY_Dawid_Mateusz

Kąt zaangażowania

wywiady / O PISANIU Dawid Mateusz Jakub Skurtys

Rozmowa Jakuba Skurtysa z Dawidem Mateuszem. Prezentacja w ramach cyklu tekstów zapowiadających antologię Zebrało się śliny. Nowe głosy z Polski, która ukaże się w Biurze Literackim.

WIĘCEJ
UTWORY_zebralo_sie_sliny

Mefedron dla mas

utwory / zapowiedzi książek Tomasz Bąk

Fragment zapowiadający antologię Zebrało się śliny. Nowe głosy z Polski, która ukaże się w Biurze Literackim.

WIĘCEJ
RECENZJE_t_bak_kult_cargo

Kult cargo i brzydkie wyrazy

recenzje / ESEJE Marta Koronkiewicz

Szkic Marty Koronkiewicz o poezji Tomasza Bąka. Prezentacja w ramach cyklu tekstów zapowiadających antologię Zebrało się śliny. Nowe głosy z Polski, która ukaże się w Biurze Literackim.

WIĘCEJ
RECENZJE_bkomentarz_tomaszak

Gniew i sample

recenzje / ESEJE Dawid Kujawa

Szkic Dawida Kujawy o krytycznej recepcji poezji Tomasza Bąka. Prezentacja w ramach cyklu tekstów zapowiadających antologię Zebrało się śliny. Nowe głosy z Polski, która ukaże się w Biurze Literackim.

WIĘCEJ
RECENZJE_komentarz_dawid_mateusz

Wykształcenie

recenzje / KOMENTARZE Dawid Mateusz

Autorski komentarz Dawida Mateusza w ramach cyklu „Historia jednego wiersza”. Prezentacja w ramach cyklu tekstów zapowiadających antologię Zebrało się śliny. Nowe głosy z Polski, która ukaże się w Biurze Literackim.

WIĘCEJ