wywiady / O PISANIU

Swoimi słowami

Katarzyna Fetlińska

Marta Podgórnik

Rozmowa Katarzyny Fetlińskiej z Martą Podgórnik, towarzysząca premierze książki Nic o mnie nie wiesz, wydanej nakładem Biura Literackiego w 2012 roku.

Okladka__Nic_o_mnie_nie_wiesz Biuro Literackie kup książkę na poezjem.pl

Katarzyna Fetlińska: Cześć Marto, co u Ciebie słychać? Chciałabym przeprowadzić z Tobą rozmowę dla Biura Literackiego, zgadzasz się? Jeśli tak, to w załączniku znajduje się kilka pierwszych pytań, które chciałabym Ci zadać, a po otrzymaniu odpowiedzi od Ciebie zapytać o coś nowego – czy taka forma rozmowy Ci odpowiada?

Marta Podgórnik: Cześć Kasiu, jak ja nie znoszę tych rozmów do Przystani, no ale wiemy jak jest, rozmowa premierze książki towarzyszyć musi. Więc okej. Zastanawiam się jednak, jak to rozegrać, żeby nie było to kolejne seryjne bla bla bla. Bo wiesz, prawda taka, że nie można, wzorem pewnego barona, własnoręcznie wyciągnąć się z bagna (śmiech). Romek Honet sam zrobił tę książkę [Nic o mnie nie wiesz], poprosiłam go o to, mogłam poprosić każdego z przyjaciół, ale to byłyby wybory oczywiste, a ja nie chciałam sztampowego The Best Of, chciałam, żeby ta książka była nie tylko wyborem wierszy, ale naprawdę książką. Dlatego mój jedyny w tym przypadku wybór – wybór redaktora, był kluczowy. Jesteśmy rówieśnymi pisarzami, przeszliśmy podobne ścieżki, zaś nasze dykcje krytycy często i chętnie przeciwstawiali. Poezja uwolnionej wyobraźni i dancingowy postmodernizm. Tak jakby nie wychodziło na jedno. Fajnie jest powiedzieć wreszcie: Czytelniku, nic nie wiesz, o mnie, o sobie, o tym, że tam, gdzie upatrujesz różnic, żarzy się rozumienie, ufundowane nie na wspólnych przeżyciach, lecz na wspólnocie przeżyć. Etc.

I od początku do końca nie wtrąciłam się absolutnie w nic, taki był układ. A nawet swego rodzaju zakład, próba sił, bo czy da się wierszami Podgórnik napisać książkę Honeta (śmiech)? Lub odwrotnie, czy w ogóle można przejrzeć się w cudzym zwierciadełku (celowo nie piszę „cudzym pięknie”, bo to inna para zwierciadeł). Więc pytania, które przesłałaś, to jakby nie do mnie. A zresztą o tym, co Ci teraz piszę, nie chcę się jednak nadto rozgadywać na Przystani. To jest bardzo osobiste doświadczenie, powierzyć swoje życie, swoją (mniej lub bardziej zmyśloną) historię, tzn. swoje wiersze, choć przecież przeżywamy to wszyscy, za każdym razem, pisząc i publikując.

Do czego zmierzam? Znajdźmy inną formułę tej rozmowy, olejmy etap szkolny. Chętnie Ci błyskotliwie opowiem o tym, ile zawdzięczam przyjaciołom, czym jest dla mnie literatura, i dlaczego nie cieszę się z Nagrody Gdyni.

Przepraszam Cię więc za te szkolne pytania, ale po prostu nie wiedziałam, jaki mieliście układ. Nie pisnę o nim słowa (śmiech). Chętnie porozmawiam z Tobą inaczej i zacznijmy od nagrody, chociaż pewnie masz już dość pytań o Gdynię, gratulacji podszytych zawiścią oraz wszechobecnej pewności, że musi rozpierać Cię szczęście. Bardziej się cieszyłaś, czy nie cieszyłaś?

Ostatnie zdanie Twojego mejla to idealne pierwsze pytanie, nie tylko w kontekście kolejnej książki czy nagrody… Przeklejam zatem do Worda i postaram się odpisać jak najszybciej. Wiesz, chciałabym, żeby to była rozmowa, a nie wywiad. W pewnym sensie jesteśmy w podobnej sytuacji, Twój szybki i świetny debiut, od razu zauważony, poruszający występ na festiwalu, coś jakbym znowu (przy Tobie, czy, w pewnym sensie, przez Ciebie) była siedemnastolatką dostającą Bierezina i książkę. Deja vu, czy raczej the great circle of life. Prawdziwe nagrody są zawsze wszędzie indziej. Jeśli więc pozwolisz, ja też będę Ci zadawać pytania, nie tylko odpowiadać. Wolę rozmowę, nie wywiad, bo w owym pewnym sensie stoisz tam, gdzie ja stałam, i wkrótce staniesz tu, gdzie stoję teraz. Jak wiadomo czas jest kulką, a nie linią, w jakiś sposób to straszne, ale i pocieszające (śmiech).

I skoro tak zaczęłyśmy od narzekania, to może mi też powiesz, czy poznałaś wielu przyjaciół „po piórze”, którzy zamiast zazdrościć i wyrządzać różne świństewka – wspierają?

Zabrakłoby nam miejsca, gdybym chciała wymienić i podziękować wszystkim członkiniom i członkom mojej „rodziny równoległej”, jak na własny użytek nazywam przyjaciół po fachu. Jestem najwyraźniej w czepku urodzona, bo z zazdrością czy świństewkami kontakt miałam sporadyczny i raczej laboratoryjny, natomiast wsparcia, serdeczności, i wszelkiego typu miłych gestów doświadczam ze strony tzw. środowiska nieprzerwanie. Nie mam tu, rzecz jasna, na myśli żadnego rodzaju handicapów, taryf ulgowych czy weekendowych promocji. Byłam oceniana nieraz, na ogół (choć oczywiście nie zawsze) uczciwie i fachowo – za swoje pisanie, ale, co dla mnie ważniejsze, zyskałam zrozumienie i wsparcie w wymiarze, nazwijmy, stricte ludzkim. Literatura to literatura, wykonujemy swoją robotę (czy jako autor, czy jako redaktor, wydawca, krytyk, juror, itd.) bez romantycznych rojeń o jej wyjątkowości. Wiersz nie stanowi odpowiedzi, których potrzebujemy, zadając te najwłaściwsze pytania. Wracając do „prawdziwych nagród”, gdyby nie literatura, nie poznałabym tych wszystkich świetnych osób, nie odwiedziłabym tych wszystkich pięknych i strasznych miejsc, nie przeżyłabym tych wszystkich przygód. Za to być może miałabym dyplom wyższej uczelni, mały biały domek, dzieci baraszkujące w ogródku, hodowlę pelargonii, weekendowe kursy flamenco i służbowy samochód. Pisanie daje jednak tę wolność, że to, czego nie było, nie ma i nie będzie, można sobie po prostu napisać, a to, co było, jest i będzie – opowiedzieć swoimi słowami.

A czy z literaturą to nie jest tak, że ona zadaje te „najniewłaściwsze” z pytań? Z tego co napisałaś wynika, że łączysz zmyślenia z tekstami wyjętymi z życia. Chciałabym zapytać, czy wierzysz w pisanie autobiograficzne? Bo ja powiem Ci szczerze – nie wierzę, i dlatego zastanawiam się nad tytułem książki Nic o mnie nie wiesz, można go czytać jako komentarz autorki, która zapewnia, że wciąż będzie zaskakiwać, a uprzednio publikowane wiersze są tylko pozornie znane i mimo wszystko stanowią kreację pewnego podmiotu, który z samą Martą ma niewiele wspólnego. W wierszu w przedziale piszesz: „wygląda na to, że nie wiesz; nic o mnie i tak/ już zostanie”. Czy w takim razie chcesz – a może Twój podmiot liryczny chce – zaznaczyć, że nic z Twojego życia nie znalazło się w wierszach? Że biograficzne sensacjo-spekulacje, które niektórzy ludzie uwielbiają snuć, to tylko bzdura?

Nie mam nic przeciwko czytelniczym spekulacjom. Są częścią spektaklu nazywanego literaturą. Nazywanego życiem. Ale muszę Cię rozczarować, nie jestem i raczej nigdy nie byłam na tyle interesująca, aby komukolwiek chciało się jeszcze spekulować, plotkować na mój temat. Schudłam, utyłam, z kimś się przespałam, piłam, nie piłam, jadłam, nie jadłam, wymiotowałam, chorowałam, pływałam na dystans, straciłam dziecko, nie chciałam mieć dzieci, rozbiłam małżeństwo, rozbiłam kieliszek w tancbudzie – a kogo to, powiedzmy sobie, obchodzi? Same nudne sztance.

Tutaj to się muszę trochę nie zgodzić, bo ludzie uwielbiają plotkować o takich zwykłych, nudnych rzeczach. Szczególnie jeśli osobę omawianą spotkało coś, co można uznać za przykre i dzięki temu samemu podnieść się na duchu. Obrzydliwe, ale często niestety prawdziwe. Odnośnie Twojego stosunku do literatury: co myślisz o kategoryzowaniu pisarzy, wpasowywaniu ich w nurty i wyszukiwaniu konkretnych, istniejących dawniej tropów – np. nazywanie Twojej poezji „dancingowym postmodernizmem” albo „śląską szkołą”? Mnie osobiście wkurwia takie smętne ograniczanie.

Smętne ograniczanie, to ładne, muszę wpisać na listę określeń tego, czym zajmują się współcześni nam tzw. krytycy literaccy, o ile akurat nie piszą blurba albo felietonu do kolorowego tygodnika. No, jestem niesprawiedliwa, czasem zdarza się też trzydzieści sekund w TVP Kultura. A co można powiedzieć w trzydzieści sekund? Ile zawrzeć w blurbie? Jak w kilku zdaniach przystępnie zrecenzować książkę dla czytelników „Newsweeka”? Najlepiej błysnąć potworkiem typu „poezja uwolnionej wyobraźni”, „dehnelizacja poezji”, „linia Sosnowskiego”, „Wojaczek w spódnicy”, „śląska szkoła”, „poezja menstruacyjna”, „wybitna wrażliwość”, „dojrzałość mimo młodego wieku autora”… Tymi brykietami można żonglować w nieskończoność, właściwie sprawnie napisany program komputerowy mógłby z powodzeniem zastąpić większość recenzentów. Tych piszących na akord, pod wierszówkę. Oczywiście na tych mętnych wodach schematu, tautologii i asekuranctwa (czasem po prostu lenistwa, czy, jak kto woli, braku czasu) da się wypatrzyć nieliczne łódeczki, w których motor nie zastąpił wioseł. Bardzo cenię opinie i teksty kilkorga z prawdziwie zaangażowanych i towarzyszących krytyków, dla reszty na zawsze pozostajemy zakładnikami zgrabnych uproszczeń i pseudobłyskotliwych terminów ukutych na kolanie. Mówi się „trudno” i żyje się dalej (śmiech).

Co Cię zatem skłoniło do wydania wierszy wybranych? Czy traktujesz to jako zamknięcie pewnego etapu, podsumowanie? Zastanawiam się nad tym, bo kilka ostatnich wierszy wywołało we mnie niepokojące poczucie końca. Skupiasz się teraz nad czymś nowym?

Wiersze wybrane to przede wszystkim kolejna przygoda, którą podzieliłam z autorem wyboru i z wydawcą… Nie tylko. Szerzej – wszystkie książki, poza debiutancką, wydałam w Biurze Literackim, tam też zdobywałam redaktorskie szlify. Mimo permanentnych tarć (elegancko to się nazywa „różnicami zdania”), czasowych separacji, zniszczeń i napraw, nie mogłabym (i nie chciałabym) pod żadnym pozorem zaprzeczyć swojej relacji z tym wydawnictwem i tworzącymi je ludźmi. Z redaktorką i korektorką Anią Krzywanią pracowałyśmy przy każdej niemal książce, i jest to coś więcej niż techniczna korekta, wiele się od siebie nauczyłyśmy i nie była to droga usłana różami (śmiech). Nie wyobrażam sobie, by ktokolwiek inny pilotował wybór wierszy. Okładkę natomiast zawdzięczam Wojtkowi Brzosce, z którym łączy mnie wieloletnia przyjaźń. Okładki kilku poprzednich – Eli Lempp, która od wielu lat z niezwykłą czułością portretuje nie tylko rzeczywistość, ale i literaturę… No dobra, wystarczy. Nie będę wymieniać dalej, by wszyscy nie poczuli się wymienieni (śmiech). Ale tak naprawdę – tu wracam do jednego z poprzednich Twoich pytań – moja prawdziwa nagroda to możliwość poznawania, pracy i zabawy z wyjątkowymi ludźmi. Bezcenne (śmiech).

A co do Twojego przeczucia, nie przykładałabym zbytniej wagi do „poczucia końca”, które przecież towarzyszy nam od początku, nieprawdaż? Może ta książka, jak chyba każdy wybór wierszy, to próba spojrzenia z dystansu, nie z dystansem, a może po prostu naturalna konsekwencja. Zamykanie etapów? Wszak to nie Tour de France. Zawsze zostają drzwi awaryjne na zapleczu. Kłódki można zdjąć lub przeciąć. Nic nie kończymy ostatecznie, bo nawet śmierć podmiotu lirycznego nie jest w jego ujęciu ostateczna. Skoro ma siłę ją opisać. To chyba Ashbery, zirytowany tysięcznym pytaniem, po co pisze wiersze, odpowiedział: „Bo jestem ciekaw, jak się skończą”. A Maciek Melecki podpowiada: końcowe początki. Jak wspominałam, czas jest kulką (śmiech).

Ach, i w końcu zapomniałam odpowiedzieć Ci, dlaczego nie cieszę się z Nagrody Gdyni. Po pierwsze, należała się komuś innemu. Po drugie, w tym klubie nagradzalnych jest potwornie nudno.

Wierzę Ci na słowo i może kiedyś dojdę do tych samych wniosków. Mnie póki co doprowadzało do nudności to, że musiałam kategorycznie odrzucać męskie propozycje romansowe, które mnie kompletnie nie interesują (śmiech). Z klubów to dość dobrze poznałam tylko grono „wyłowionych-wyławiających” i cieszę się, bo z paroma osobami bardzo się polubiłam i do tej pory utrzymujemy kontakt.

Romanse klubowe nie są takie złe, ale ewidentnie przereklamowane (to à propos „czytelniczych spekulacji”), nie pomagają, ale i na ogół nie szkodzą. Jednak o tych sprawach może pogadamy sobie kiedyś przy drinku, nie tutaj (śmiech). Z klubów najlepiej znam klub czystości, AA i Piasta Gliwice, ale to niespełnione romanse raczej.

Jesteś bardzo wrażliwa, nawet jak na poetkę. Podczas naszej pierwszej rozmowy, na warsztatach, na dzień dobry obie się popłakałyśmy jak bobry. Intensyfikacja wzruszenia w dusznym pomieszczeniu. A, jak wiadomo, świat nie wierzy łzom. Widziałam, jak emocjonalnie podchodzisz do czytania swoich wierszy, do rozmowy. Wspominałam o „płaceniu ceny”, ale nie ma niczego złego w płaceniu za coś wartościowego. W ostatecznym rozrachunku i tak okazuje się, że dostaliśmy więcej, niż daliśmy, pływamy po powierzchni, jesteśmy nad kreską i po przepłakanej nocy wstajemy z łóżka. Powiedzieć światu: nic o mnie nie wiesz, i tak już zostanie.

Moi rodzice pewnie woleliby, żebym była żołnierką, alpinistką albo kaskaderką, bo wtedy ryzyko kontuzji byłoby mniejsze. Kiedy się martwią, odpowiadam, że uprawiam wszystkie te zawody.

Skoro o kontuzjach mowa, to ja jestem wrażliwa głównie na urazy odniesione w zdarzeniach niemalże fantastycznych – ostatnio uszkodziłam sobie rogówkę oka frunącą mozzarellą (śmiech). Zawsze wiedziałam, że jedzenie to poezja, która na dokładkę zabija – ale żeby tak bezczelnie?

O AUTORACH

Fetlinska_300x300
Katarzyna Fetlińska

Urodzona 15 czerwca 1991 w Ciechanowie.W 2011 roku została laureatką projektu „Połów. Poetyckie debiuty”. Autorka tomów poetyckich „Glossolalia” (2012) oraz „Sekstaśmy” (2015), wydanych nakładem Biura Literackiego. Ukończyła filologię angielską na Uniwersytecie Warszawskim. Mieszka w Warszawie.

autorzy_leksykon_300x300_Podgornik
Marta Podgórnik

Urodzona w 1979 roku. Poetka, krytyk literacki, redaktorka. Laureatka Nagrody im. Jacka Bierezina (1996). Za tom Paradiso (2000) nominowana do Paszportu Polityki. W 2012 roku otrzymała Nagrodę Literacką Gdynia za książkę Rezydencja surykatek, którą nominowano także do Wrocławskiej Nagrody Poetyckiej Silesius, Nagrody im. K.I. Gałczyńskiego "Orfeusz" oraz Nagrody Literackiej "Gryfia". Ostatnio opublikowała książkę Zawsze, która znalazła się w finale Wrocławskiej Nagrody Poetyckiej Silesius oraz Nagrody im. Wisławy Szymborskiej. Autorka mieszka w Gliwicach.

powiązania

01_WYWIADY__Marta Podgornik__Mordercze rozmowy__FINAL

Mordercze rozmowy

wywiady / O KSIĄŻCE Artur Burszta Marta Podgórnik

Rozmowa Artura Burszty z Martą Podgórnik, towarzysząca wydaniu książki Mordercze ballady, która ukazała się w Biurze Literackim 7 stycznia 2019 roku.

WIĘCEJ
04_RECENZJE__Marta Podgórnik__Henry Lee

Henry Lee

recenzje / KOMENTARZE Marta Podgórnik

Autorski komentarz Marty Podgórnik do książki Mordercze ballady, która ukazała się w Biurze Literackim 7 stycznia 2019 roku.

WIĘCEJ
17_DŹWIĘKI__Darek Foks, Marta Podgórnik__Sonet drogi i Paradiso

Sonet drogi i Paradiso

dzwieki / WYDARZENIA Darek Foks Marta Podgórnik

Zapis całego potkania autorskiego Darka Foksa i Marty Podgórnik podczas Portu Legnica 2000.

WIĘCEJ
17_DZWIEKI__Tadeusz RÓŻEWICZ__Dyskusja O Kup kota w worku

Dyskusja: O „Kup kota w worku”

dzwieki / DYSKUSJE Bartosz Sadulski Karol Pęcherz Marta Podgórnik Przemysław Witkowski

Zapis dyskusji wokół książki Tadeusza Różewicza Kup kota w worku z udziałem Marty Podgónik, Karola Pęcherza, Bartosza Sadulskiego i Przemysława Witkowskiego.

WIĘCEJ
05_RECENZJE_Marta PODGÓRNIK__Koncept longplej

Koncept longplej

recenzje / IMPRESJE Marta Podgórnik

Impresja Marty Podgórnik na temat zestawu wierszy Przestrzenie resztkowe Grzegorza Smolińskiego, laureata 12. edycji „Połowu”.

WIĘCEJ
05_RECENZJE_Marta PODGÓRNIK__Chciałbym żebyś miał ślad

Chciałbym żebyś miał ślad (*)

recenzje / IMPRESJE Marta Podgórnik

Impresja Marty Podgórnik na temat zestawu wierszy Birnam Krzysztofa Schodowskiego, laureata 12. edycji „Połowu”.

WIĘCEJ
04_RECENZJE__Marta PODGÓRNIK__Poezja z nagrodami Rezydencja surykatek

Poezja z nagrodami: Rezydencja surykatek

recenzje / KOMENTARZE Marta Podgórnik

Marta Podgórnik odpowiada na pytania w ankiecie dotyczącej książki Rezydencja surykatek, wydanej w formie elektronicznej w Biurze Literackim 7 marca 2018 roku. Książka ukazuje się w ramach akcji „Poezja z nagrodami”.

WIĘCEJ
19_DZWIEKI__Marta PODGÓRNIK__Laudacja na Wybrzeżu

Laudacja na Wybrzeżu

dzwieki / RECYTACJE Marta Podgórnik

Wiersz z tomu Zawsze, zarejestrowany podczas spotkania „Odsiecz” na festiwalu Port Wrocław 2015.

WIĘCEJ
20_NAGRANIA__Przemysław OWCZAREK, Marta PODGÓRNIK, Robert RYBICKI, Piotr MATYWIECKI, Marta KORONKIEWICZ__Literatura na wysypisku kultury

Literatura na wysypisku kultury

nagrania / Stacja Literatura Marta Koronkiewicz Marta Podgórnik Piotr Matywiecki Przemysław Owczarek Robert Rybicki

Spotkanie autorskie „Literatura na wysypisku kultury” z udziałem Piotra Matywieckiego, Przemysława Owczarka, Marty Podgórnik, Roberta Rybickiego i Marty Koronkiewicz w ramach festiwalu Stacja Literatura 22.

WIĘCEJ
05_RECENZJE_Marta PODGÓRNIK__Stan czuwania

Stan czuwania

recenzje / IMPRESJE Marta Podgórnik

Impresja Marty Podgórnik na temat zestawu wierszy Niech żyją wszyskie układy sensoryczne Niny Manel, laureatki 12. edycji „Połowu”.

WIĘCEJ
02_WYWIADY__Marta PODGÓRNIK__Wszystko dla ludzi

Wszystko dla ludzi

wywiady / O KSIĄŻCE Krzysztof Sztafa Marta Podgórnik

Rozmowa Krzysztofa Sztafy z Martą Podgórnik, towarzysząca premierze almanachu Połów. Poetyckie debiuty 2016, wydanego w Biurze Literackim 6 lutego 2017 roku, a w wersji elektronicznej 25 grudnia 2017 roku.

WIĘCEJ
WYWIADY_Abc_ABC

Kamyczki w ogródku (zimna książka, ciepła rozmowa)

wywiady / O KSIĄŻCE Marta Podgórnik Piotr Czerski

Rozmowa Piotra Czerskiego z Martą Podgórnik, towarzysząca premierze Zimnej książki, wydanej w Biurze Literackim 15 maja 2017 roku.

WIĘCEJ
RECENZJE_Abc_ABC

Konieczna równowaga

recenzje / IMPRESJE Marta Podgórnik

Autorski komentarz Marty Podgórnik do Zimnej książki, wydanej w Biurze Literackim 15 maja 2017 roku.

WIĘCEJ
KSIAZKI__Środek

Klasyka gatunku

dzwieki / RECYTACJE Marta Podgórnik

Wiersz z tomu Zawsze, zarejestrowany podczas spotkania „Odsiecz” na festiwalu Port Wrocław 2015.

WIĘCEJ
Podgornik__Fotorelacja__Festiwal__2006-04-08__02

Dom na Peryhelium

dzwieki / RECYTACJE Marta Podgórnik

Wiersz z tomu Dwa do jeden, zarejestrowany podczas spotkania „Drobiazgowa eksplozja” na festiwalu Port Wrocław 2006.

WIĘCEJ
RECENZJE_kiraga

Policz raz dwa do trzech

recenzje / ESEJE Marta Podgórnik

Komentarz Marty Podgórnik do zestawu wierszy Kuby Kiragi „4 wiersze”. Prezentacja w ramach cyklu tekstów zapowiadających almanach Połów. Poetyckie debiuty 2016, który ukaże się w Biurze Literackim.

WIĘCEJ
RECENZJE_bilinski

najokrutniejszy miesiąc to jednak grudzień

recenzje / ESEJE Marta Podgórnik

Komentarz Marty Podgórnik do zestawu wierszy Pawła Bilińskiego „Ciepłe miejsca”. Prezentacja w ramach cyklu tekstów zapowiadających almanach Połów. Poetyckie debiuty 2016, który ukaże się w Biurze Literackim.

WIĘCEJ
WYWIADY_pawlikowska

Szczerze wyznam Pani Krytyk, iż po prostu kocham wszystko

wywiady / O KSIĄŻCE Marta Podgórnik Paweł Konnak

Rozmowa Pawła „Konjo” Konnaka z Martą Podgórnik.

WIĘCEJ
RECENZJE_pawlikowska_komentarz

Marta Podgórnik o wyborze wierszy Marii Pawlikowskiej-Jasnorzewskiej

recenzje / KOMENTARZE Marta Podgórnik

Autorski komentarz Marty Podgórnik do książki Seans na dnie morza Marii Pawlikowskiej-Jasnorzewskiej.

WIĘCEJ
RECENZJE_jozwik_powtarzam

Powtarzam cicho kilka zdań

recenzje / ESEJE Marta Podgórnik

Komentarz Marty Podgórnik do zestawu wierszy Roberta Jóźwika „Tylko psy i satelity”. Prezentacja w ramach cyklu tekstów zapowiadających almanach Połów. Poetyckie debiuty 2016, który ukaże się w Biurze Literackim.

WIĘCEJ
DZWIEKI_Zenujacy_klasycyzm

żenujący klasycyzm

dzwieki / RECYTACJE Marta Podgórnik

Wiersz z tomu Paradiso, zarejestrowany podczas spotkania premierowym na festiwalu Port Legnica 2000.

WIĘCEJ
nagrania_Odsiecz_1

Odsiecz

nagrania / Z Fortu do Portu Filip Zawada Marta Podgórnik Roman Honet

Zapis spotkania autorskiego „Odsiecz” z Romanem Honetem, Martą Podgórnik i Filipem Zawadą w ramach 20. edycji festiwalu Port Literacki 2015.

WIĘCEJ
DZWIEKI_In-Absentia

In Absentia

dzwieki / RECYTACJE Katarzyna Fetlińska

Wiersz z antologii Połów. Poetyckie debiuty 2011, zarejestrowany podczas spotkania „Połów 2011” na festiwalu Port Wrocław 2012.

WIĘCEJ
WYWIADY_Polow

Przechodzę lekkim tangiem do pytania…

wywiady / O KSIĄŻCE Adrian Tujek Bartosz Popadiak Dariusz Sośnicki Grzegorz Marcinkowski Justyna Charkiewicz Kacper Adamus Marta Podgórnik Michał Domagalski Paweł Kobylewski Sylwia Rząca

Rozmowa Marty Podgórnik i Dariusza Sośnickiego z laureatami 10. edycji projektu Połów, autorami e-booka Połów. Poetyckie debiuty 2014-2015, wydanego w Biurze Literackim 4 kwietnia 2016 roku.

WIĘCEJ
RECENZJE_Cztery-razy-Szychowiak

Cztery razy (o) Naraz

recenzje / KOMENTARZE Anna Kałuża Katarzyna Fetlińska Marta Podgórnik Roman Honet

Komentarze Marty Podgórnik, Katarzyny Fetlińskiej, Anny Kałuży, Romana Honeta do wierszy z książki Julii Szychowiak Naraz, wydanej w Biurze Literackim 4 kwietnia 2016 roku.

WIĘCEJ
WYWIADY_Rozmowa-z-laureatami-10-edycji-Połowu

Rozmowa z laureatami 10. edycji Połowu

wywiady / O KSIĄŻCE Dariusz Sośnicki Marta Podgórnik

Laureaci 10. edycji projektu Połów odpowiadają na pytania Marty Podgórnik i Dariusza Sośnickiego, redaktorów almanachu Połów. Poetyckie debiuty 2014-2015, który ukazał się nakładem Biura Literackiego 2 listopada 2015 roku.

WIĘCEJ
nakarmic_kamien_05

Chciałabym, żeby żywi ludzie byli mniej martwi

wywiady / O KSIĄŻCE Bronka Nowicka Katarzyna Fetlińska

Rozmowa Katarzyny Fetlińskiej z Bronką Nowicką, towarzysząca premierze książki Nakarmić kamień, wydanej 29 czerwca 2015 roku w Biurze Literackim.

WIĘCEJ
DZWIEKI_Orkiestra

Orkiestra (czyta Marta Podgórnik)

dzwieki / RECYTACJE Ewa Lipska Marta Podgórnik

Wiersz w wykonaniu Marty Podgórnik, zarejestrowany podczas spotkania „Tramwaj” na festiwalu Port Wrocław 2007.

WIĘCEJ
DEBATY_Magdalena_Wolowicz_Dwie-dziecinady

Ile odpowiedzi, tyle trafień

recenzje / ESEJE Marta Podgórnik

Szkic Marty Podgórnik towarzyszący premierze książki 100 wierszy polskich stosownej długości w wyborze Artura Burszty, która ukazała się 23 marca 2015 roku nakładem Biura Literackiego.

WIĘCEJ
KSIAZKI_Podgornik_Zawsze

Komentarz do wiersza [Nino, niech będzie Rota]

recenzje / KOMENTARZE Marta Podgórnik

Autorski komentarz Marty Podgórnik do wiersza „[Nino, niech będzie Rota]” z książki Zawsze, która ukazała się 2 marca 2015 roku nakładem Biura Literackiego.

WIĘCEJ
RECENZJE_Marta-Podgornik_Przemyslaw-Koniuszy_Zawsze

Bohaterki rodzą się zmęczone

wywiady / O KSIĄŻCE Joanna Mueller Marta Podgórnik

Z Martą Podgórnik o książce Zawsze rozmawia Joanna Mueller.

WIĘCEJ
KSIAZKI_Trzy-sciezki

Jeśli to przez tę rozmowę w korytarzu

wywiady / O KSIĄŻCE Filip Zawada Katarzyna Fetlińska

Z Filipem Zawadą o książce Trzy ścieżki nad jedną rzeką sumują się rozmawia Katarzyna Fetlińska.

WIĘCEJ
RECENZJE_Polow-2012

słowem; bez popisów

recenzje / KOMENTARZE Marta Podgórnik

Marta Podgórnik, współredaktorka antologii Połów. Poetyckie debiuty 2012, o twórczości Macieja Papierskiego.

WIĘCEJ
RECENZJE_Polow-2012

"Prywatne perpetuum mobile". O wierszach Oliwii Betcher

recenzje / NOTKI I OPINIE Marta Podgórnik

Marta Podgórnik, współredaktorka antologii Połów. Poetyckie debiuty 2012, o twórczości Oliwii Betcher.

WIĘCEJ
WYWIADY_Podgornik_Honet

Połów

wywiady / O PISANIU Marta Podgórnik Roman Honet

Redaktor według mnie nie powinien ogrywać żadnej roli. Ma być czytelnikiem. Sam tak traktowałem autorów, którzy trafili do mnie w Połowie.

WIĘCEJ
KSIAZKI_Polow-2011

Wywiad z samą Tobą, samym Tobą

wywiady / O PISANIU Katarzyna Fetlińska Maciej Taranek

Z Katarzyną Fetlińską rozmawia Maciej Taranek.

WIĘCEJ
KSIAZKI_Polow-2011

Jeszcze poczekajmy, jeszcze się nie śpieszmy

recenzje / NOTKI I OPINIE Marta Podgórnik

Marta Podgórnik współredaktorka antologii Połów. Poetyckie debiuty 2011 o twórczości Jakuba Głuszaka, Katarzyny Fetlińskiej i Adriana Sinkowskiego.

WIĘCEJ
KSIAZKI_Pawlikowska-Jasnorzewska_Seans-na-dnie-morza

Marta Podgórnik o wyborze wierszy Marii Pawlikowskiej-Jasnorzewskiej

recenzje / KOMENTARZE Marta Podgórnik

Autorski komentarz Marty Podgórnik do książki Seans na dnie morza Marii Pawlikowskiej-Jasnorzewskiej wydanej nakładem Biura Literackiego 26 stycznia 2012 roku.

WIĘCEJ
RECENZJE_Marta-Podgornik_Legendarny-autobus

Legendarny autobus

recenzje / NOTKI I OPINIE Marta Podgórnik

Panie Ludwiku, co też Pan narobił, wsiadając kiedyś w ten legendarny autobus ze swoimi podopiecznymi! Wielu z nich już nigdy nie patrzyło na życie prozą.

WIĘCEJ
KSIAZKI_Podgornik_Rezydencja-surykatek

Translacja

recenzje / KOMENTARZE Marta Podgórnik

Autorski komenatrz Marty Podgornik do wiersza „Translacja” z książki Rezydencja surykatek, wydanej nakładem Biura Literackiego 17 lutego 2011 roku.

WIĘCEJ
KSIAZKI_Podgornik_Rezydencja-surykatek

Lunch z Benem i Dżej Lo

wywiady / O KSIĄŻCE Joanna Mueller Marta Podgórnik

Z Martą Podgórnik o książce Rezydencja surykatek rozmawia Joanna Mueller.

WIĘCEJ
RECENZJE_Wszystkie_Radiostacje

Wszystkie radiostacje

recenzje / NOTKI I OPINIE Marta Podgórnik

Czytam te teksty z rzadko odczuwaną satysfakcją – oto zrealizowany konsekwentnie projekt. W przypadku debiutu – rzecz co najmniej wyjątkowa. Tak iść za językiem, który wydaje się zimny i pozbawiony głębi, jak audycje z ruskiej radiostacji…

WIĘCEJ
RECENZJE_Atrapizm

To nie jest kółko literackie

wywiady / O PISANIU Marcin Bies Marta Podgórnik

Rozmowa Marty Podgórnik z Marcinem Biesem, towarzysząca wydaniu przez Biuro Literackie w serii Połów 2009 arkusza poetyckiego Atrapizm.

WIĘCEJ
36_Wokół_Kup_kota_w_worku_(work in progress)_grafika_deabty

Wokół „Kup kota w worku (work in progress)”

debaty / KSIĄŻKI I AUTORZY Bartosz Sadulski Karol Pęcherz Marta Podgórnik Przemysław Witkowski

Debata „Wokół ‚Kup kota w worku (work in progress”) z udziałem Karola Pęcherza, Marty Podgórnik, Bartosza Sadulskiego i Przemysława Witkowskiego.

WIĘCEJ
RECENZJE_Marta_Podgornik

Dichterliebe. Papierowy Księżyc

recenzje / IMPRESJE Marta Podgórnik

Panna Dalloway opuściła kilka przyjęć, jak wiadomo, by w zaciszu swego koszmarnego pokoiku nad sklepikiem z narzędziami ćwiczyć kroczki, geściki i pózki. Gramofon wibrował boską Ellą, a panieńską pakamerę wypełniał blask rykoszetu…

WIĘCEJ
KSIAZKI_Podgornik_Opium

wiersz dla maćka meleckiego; huczne ostatki; groński cytuje marcjalisa

recenzje / KOMENTARZE Marta Podgórnik

Najtrudniej wyobrazić sobie różne możliwe kombinacje sygnałów wejściowych i wyjściowych dla różnych elementów logicznych.

WIĘCEJ
WYWIADY_Marta_Podgornik_3

Jaskółka pozytywnej dezintegracji (fragmenty)

wywiady / O PISANIU Marta Podgórnik

Wiersz, jak pięknie piszesz, „opowiada pewien zbiór historii”. Jest układem otwartym. Układy sprzedawane jako zamknięte, zaprojektowane jako samowystarczalne, nie mają racji bytu w rozumianej przeze mnie literaturze; to lipa.

WIĘCEJ
RECENZJE_Marta_Podgornik

Dziesięć lat w 7 paragrafach* wieża ciśnień 7

recenzje / IMPRESJE Marta Podgórnik

Pomyślałam, że skoro siódemka to szczęśliwa liczba, a Rademenes był naprawdę mądrym kotem, w przededniu świąt wielkiej nocy, przedwiośniem, wypowiem życzenia w formie okolicznościowych anegdotek…

WIĘCEJ
RECENZJE_Marta_Podgornik

Ponieważnienie Ckliwy Paradoks Profesji

recenzje / IMPRESJE Marta Podgórnik

Czyżby więc moje życie nabrało rozpędu? Och nie, nic z tych rzeczy, może jedynie staję się, nareszcie, nieco bardziej uważna? Refleksyjna zgoła?

WIĘCEJ
WYWIADY_Marta_Podgornik

Wojaczka czytałam bez namiętności…

wywiady / O PISANIU Marta Podgórnik

Hołduję poglądowi, że sztuka ma przede wszystkim wywoływać wzruszenie, a mnie wiersze wymienionych autorów wzruszyły i to na tyle, że zaczęłam sama pisać. Wzruszenie to dla mnie podstawowa kategoria oceny, dotyczy to wszystkich dziedzin sztuki, którą w tym sensie traktuję użytkowo…

WIĘCEJ
WYWIADY_Marta_Podgornik_2

Nie opowiadam już historyjek

wywiady / O PISANIU Adam Wiedemann Marta Podgórnik

Klasyczniejemy? I kto to mówi! Pewnie, że klasyczniejemy, bo się starzejemy. Mnie coraz mniej rzeczy dokoła przeszkadza, w zasadzie jeżeli coś mnie nie dotyka bezpośrednio, to niech sobie będzie. Nie podjęłabym się urządzenia idealnej rzeczywistości, gdzie nie ma wojen i wszyscy czytają dobrą poezję…

WIĘCEJ
KSIAZKI_Podgornik_Dlugi-maj

Opole w wodzie, wkrótce w polsacie, [nieprawda, że mi już na niczym nie zależy], [prawda, że mi już na niczym nie zależy]

recenzje / KOMENTARZE Marta Podgórnik

Komentarze Marty Podgórnik do wierszy „Opole w wodzie”, „wkrótce w polsacie”, „[nieprawda, że mi już na niczym nie zależy]” i „[prawda, że mi już na niczym nie zależy]” z książki Długi maj, wydanej nakładem Biura Literackiego.

WIĘCEJ
RECENZJE_Marta_Podgornik

Koronka Kompensacji i Kwef Koincydencji (Elizejski Spleen d’Or)

recenzje / IMPRESJE Marta Podgórnik

nie dla mnie wydział sławy i prozy uniwersytetu warszawki, posada w resorcie, kumulacja w totolotku, nagroda literacka x-y, skoki na bungee, miłość tych kilku panów oraz pań

WIĘCEJ
KSIAZKI_Podgornik_Opium

paradiso, luxemburg i inne wiersze, drobne poprawki, podłożona melodia

recenzje / KOMENTARZE Marta Podgórnik

Jeżeli będą Państwo kiedyś w Gliwicach, zapraszam do baru Zielona Gęś na Raciborskiej.

WIĘCEJ
DZWIEKI_Marta-Podgornik_Zenujacy-klasycyzm

przeglądarka

dzwieki / RECYTACJE Marta Podgórnik

Wiersz z tomu Paradiso, zarejestrowany podczas spotkania premierowym na festiwalu Port Legnica 2000.

WIĘCEJ
RECENZJE_podgornik

„Struktura małego systemu”. O miłości w poezji Marty Podgórnik

recenzje / ESEJE Monika Glosowitz

Esej Moniki Glosowitz o poezji Marty Podgórnik.

WIĘCEJ
RECENZJE_Marta-Podgornik_Przemyslaw-Koniuszy_Zawsze

Zawsze Marty Podgórnik

recenzje / IMPRESJE Przemysław Koniuszy

Recenzja Przemysława Koniuszego z książki Zawsze Marty Podgórnik.

WIĘCEJ
KSIAZKI_Podgornik_Zawsze

Gorycz „zawsze”

recenzje / ESEJE Marek Olszewski

Recenzja Marka Olszewskiego z książki Zawsze Marty Podgórnik, która ukazała się w czasopiśmie „Nowe Książki”.

WIĘCEJ
RECENZJE_Marta-Podgornik_Przemyslaw-Koniuszy_Zawsze

Wieczne teraz

recenzje / ESEJE Michał Siedlecki

Recenzja Michała Siedleckiego z książki Marty Podgórnik Zawsze, która ukazała się w kieleckim magazynie kulturalnym Projektor.

WIĘCEJ
RECENZJE_Marta-Podgornik_Zawsze

Przegryzanie formy

recenzje / ESEJE Olga Byrska

Recenzja Aleksandry Byrskiej z książki Zawsze Marty Podgórnik, która ukazała się 27 kwietnia 2015 roku w portalu Xiegarnia.pl.

WIĘCEJ
KSIAZKI_Podgornik_Rezydencja-surykatek

Mikser Podgórnik

recenzje / ESEJE Marcin Orliński

Recenzja Marcina Orlińskiego z książki Rezydencja surykatek Marty Podgórnik, która ukazała na stronie marcinorlinski.pl.

WIĘCEJ
KSIAZKI_Podgornik_Zawsze

Ludzie na wiadukcie

recenzje / IMPRESJE Przemysław Rojek

Esej Przemysława Rojka towarzyszący premierze książki Zawsze Marty Podgórnik, która ukazała się nakładem Biura Literackiego 2 marca 2015 roku.

WIĘCEJ
KSIAZKI_Podgornik_Piec-opakowan

O Pięciu opakowaniach

recenzje / NOTKI I OPINIE

Komentarze Piotra Śliwińskiego, Agnieszki Wolny-Hamkało, Karola Maliszewskiego, Mariusza Grzebalskiego, Igora Stokfiszewskiego, Joanny Orskiej, Anna Myślak.

WIĘCEJ