Patti SMITH: Tańczę boso

07/08/2017 premiery

Po książkach Laurie Anderson i Boba Dylana w Biurze Literackim ukazują się przekłady piosenek poetyckich Patti Smith. Wydany właśnie zbiór Tańczę boso uzupełniają portrety autorki wykonane przez Franka Stefankę oraz rękopisy jednej z najważniejszych artystek w historii rocka, która uważa siebie przede wszystkim za poetkę.

 

BL Img 2017.08.07 Patti SMITH Tańczę boso_www_top

 

Po książkach Laurie Anderson i Boba Dylana w Biurze Literackim ukazują się przekłady piosenek poetyckich Patti Smith. Ekskluzywnie wydany limitowany zbiór Tańczę boso z tłumaczeniami Filipa Łobodzińskiego uzupełniają portrety autorki wykonane przez Franka Stefankę oraz rękopisy jednej z najważniejszych artystek w historii rocka, która jednak uważa siebie przede wszystkim za poetkę. W wywiadzie udzielonym Annie Gacek, który otwiera najnowszy numer biBLioteki, Patti Smith mówi m.in.: „uwielbiam dziewiętnastowiecznych poetów, zdjęcia, muzykę z tamtych czasów”.

 

Zdaniem Filipa Łobodzińskiego: „Smith jest świadoma śladu, jaki zostawia za sobą, oraz śladów, po których stąpa. W czasach, gdy chodziła do szkoły podstawowej, Rimbaud już był w programie nauczania. Z punktu widzenia młodej kontestatorki należał do próchniejącego spadku po starych czasach. Ale Smith wiedziała, że diamentów się nie wyrzuca, bo diamenty są wieczne. Są i piękne, i przydatne (czym lepiej wyciąć dziurę w szklanym suficie?). Dlatego nawołuje, by ‚lecieć Rimbaudem’, jak Jacek Kaczmarski ‚poleciał Grzesiukiem'”.

 

Patti Smith popularność zyskała już za sprawą debiutanckiego albumu Horses (1975). Później ukazały się m.in. Easter (1979), Gone Again (1996), Gung Ho (2000), Trampin (2004), Banga (2012). Napisała kilkanaście książek prozatorskich i poetyckich, m.in. Seventh Heaven (1972), Woolgathering (1992), Just Kids (2010). Jej wiersze przetłumaczono na kilkadziesiąt języków. W 2005 roku została odznaczona Orderem Sztuki i Literatury przez francuskiego ministra kultury, a dwa lata później przyjęto ją do Rock and Roll Hall of Fame.

 

Ważnym uzupełnieniem książki są piękne portrety Patti Smith wykonane przez Franka Stefankę, z którym poetka przyjaźni się od czasów szkolnych. Stefanko zaczął robić zdjęcia, gdy ta była jeszcze początkującą artystką na przełomie lat 70. i 80. Jego zdjęcia znalazły się m.in. na okładkach płyt Bruce’a Springsteena czy zbiorowego wydania Patti Smith The Arista Years, obejmującego nagrania z lat 1975–2000. Wielkim sukcesem była jego wystawa Bruce Springsteen: Troubadour of the Highway, która w latach 2002–2004 podróżowała po Stanach Zjednoczonych.

 

Tańczę boso to zapowiedź dużej książki, jaką Biuro Literackie i Filip Łobodziński planują opublikować w 2018 roku. W tegorocznej publikacji znaleźć można przekłady i rękopisy takich piosenek jak: „Gloria” (1975), „Ląd” (1975), „Elegia” (1975), „Sikam do rzeki” (1976), „Rock’n’rollowy murzaj” (1978), „Tańczę boso” (1979), „Kruki” (1996), „Śmierć śpiewa” (1997) oraz „Banga” (2010). Publikacja wydana z okazji koncertu artystki w Dolinie Charlotty (13 sierpnia) dostępna jest w księgarni poezjem.pl, a wyłącznym dystrybutorem jest OSDW Azymut.

inne wiadomości z kategorii

teksty i materiały o książce w bibliotece

  • O KSIĄŻCE Przyszłość Rozmowa Anny Gacek z Patti Smith, towarzysząca premierze książki Tańczę boso, która ukazała się w Biurze Literackim 7 sierpnia 2017. więcej
  • ESEJE Boso, ale w akordach Recenzja Filipa Łobodzińskiego towarzysząca premierze książki Tańczę boso Patti Smith, wydanej w Biurze Literackim 7 sierpnia 2017. więcej
  • KOMENTARZE Gloria Autorski komentarz Patti Smith w ramach cyklu „Historia jednego tekstu”, towarzyszący premierze książki Tańczę boso, wydanej w Biurze Literackim 7 sierpnia 2017. więcej

książki

projekty