z tomu Anaglify (1960)
[Stawia dwa znaki]
Stawia dwa znaki gwałtowne, wzniesione do pędu, próbuje pusty rozmach koła, z góry strzęp
lotu, znak ostrzem zadany niecelnie, rozparte furkoce w potrzasku, podrywa z uporem, wpada
w miękką obręcz bez znaku nadziei. Słucham "pióro" i patrzę "pióro". Mówię ściśnięte,
wybiega ku górze puszyście, opada z lękiem, wije się w gniazdo.
z tomu Pokrewne (1970)
Ta jabłoń we mnie odkąd się zaczyna
Z białości ponad ogród czarną słyszę jabłkami zawęźloną w kwiaty,
przez śnieg nagłe odbywam zielenie. Liści się bezwiedna mojej obecności,
zbyt jawna jeszcze, zbyt jabłoń, aż nasycone wspólnym oddaleniem ramionami plączemy ciemność.
"Zdarzyłaś mi ogród, w którym jestem dzieckiem, w śniegu cała, jabłek pełna i zakwitająca".
z tomu Pamiętam (1992)
[Jestem]
Jestem. Współżywa, współczynna, współwinna. Współzielona, współdrzewna.
Współistnieję. Ty jeszcze nie wiesz co to znaczy. Obdarowana przenikaniem.
Znikam jestem. Współtrwam (z Tobą) w tym szklistym dniu (z tym szklistym
dniem w którym znikam) który znika ze mną tak lekko. Nie wiem co to
znaczy. Współotwarta z oknem, współpłynna z rzeką. Jestem żeby wiedzieć
znikam? Znikam żeby wiedzieć jestem? Cała ale całej nigdzie nie ma.
Współprzelatująca, współniebna. Pół wieku żyłam po to!
z tomu Imiesłowy (2000)
[co ja robię, patrzę w jest]
co ja robię, patrzę w jest
w to samo jest mnie i to samo jest wody
w to olśnienie
to jestnienie
jest nie nie
które scalam
które skracam do istnienia
z tomu Po krzyku (2004)
[rozbierz się z Krystyny]
rozbierz się z Krystyny
z dziecka matki kobiety
lokatorki kochanki turystki żony
zostaje rozbieranie
smugi zrzucanych ubrań
lekkie ruchy, nic więcej
z tomu gubione (2008)
[jest rosnące drzewem]
jest rosnące drzewem
jest płynące
jest biegnące, jest latające
jest od początku
jest nie tak
jest nie to, jest do końca
jest nie ma, jest jest
jest - jestem
świat z Tobą
Publikacje Krystyny Miłobędzkiej dostępne w naszej księgarni.
Utwory Krystyny Miłobędzkiej w Przystani!
|