Wybit­na cze­ska powieść wyróż­nio­na pre­sti­żo­wą nagro­dą Magne­sia Lite­ra, w prze­kła­dzie Anny Maślan­ki. Bez­i­mien­ny mło­dy nauczy­ciel porzu­ca mia­sto i podej­mu­je pra­cę w wiej­skiej szko­le, licząc na spo­kój i odzy­ska­nie rów­no­wa­gi. Tra­fia jed­nak do świa­ta, w któ­rym pozor­ny porzą­dek szyb­ko odsła­nia mrocz­ne zaple­cze. Biler kre­śli obraz pro­win­cji dotknię­tej powol­nym roz­pa­dem: wysy­cha­ją­ce stud­nie, jało­we pola, pusto­sze­ją­ce ogro­dy. Rze­czy­wi­stość chwie­je się coraz wyraź­niej, ale nikt nie chce tego zauwa­żyć. W czar­nym humo­rze, absur­dzie i gro­zie powieść odsła­nia mecha­ni­zmy zbio­ro­we­go wypar­cia oraz bez­względ­ne nar­ra­cje, któ­rym zosta­je pod­po­rząd­ko­wa­ne życie ludzi i wspól­not. Histo­ria o świe­cie na gra­ni­cy wyczer­pa­nia – kli­ma­tycz­ne­go i egzy­sten­cjal­ne­go – w któ­rym roz­pad sta­je się codzien­no­ścią, a kata­stro­fa czymś, do cze­go moż­na się przy­zwy­cza­ić.