Otwar­cie monu­men­tal­ne­go, trzy­to­mo­we­go cyklu Péte­ra Náda­sa Histo­rie rów­no­le­głe, uzna­wa­ne­go za jed­no z naj­waż­niej­szych osią­gnięć współ­cze­snej pro­zy euro­pej­skiej. Pierw­szy tom wpro­wa­dza głów­ne posta­ci i pod­sta­wo­we linie nar­ra­cyj­ne: od Ber­li­na 1989 roku, gdzie w par­ku zosta­je zna­le­zio­ne cia­ło nie­zna­ne­go męż­czy­zny, po buda­pesz­teń­skie miesz­ka­nia, bara­ki, gabi­ne­ty i sypial­nie, w któ­rych histo­ria zapi­su­je się w cia­łach i rela­cjach. Nádas łączy rodzin­ny fresk, powieść ini­cja­cyj­ną i kry­mi­nał, two­rząc gęstą, zmy­sło­wą pro­zę o pamię­ci, pożą­da­niu, prze­mo­cy oraz mil­cze­niu. Nie­me impe­rium odsła­nia ska­lę i ambi­cję całe­go pro­jek­tu: Euro­pę widzia­ną z bli­ska, przez rela­cje i cia­ło, zamie­nio­ną w praw­dzi­we labo­ra­to­rium losów XX wie­ku. W prze­kła­dzie Elż­bie­ty Sobo­lew­skiej ta wie­lo­war­stwo­wa nar­ra­cja zacho­wu­je swo­ją pre­cy­zję i rytm, otwie­ra­jąc przed pol­skim czy­tel­ni­kiem peł­nię sty­lu pisa­rza.