recenzje / KOMENTARZE

[Świat przepełniony jest aniołami]

Ostap Sływynski

Pewnego razu rozmowa zeszła na anioły...

Biuro Literackie kup książkę na poezjem.pl

“[Świat przepełniony jest aniołami]”

pamięci Christiana Loydla

Świat przepełniony jest aniołami –
w zakamarkach ciał, tam gdzie skupia się się południowe światło,
w prześwitach między wagonami, które przelatują, nie zatrzymując się,
przez górską stację w
masywie Tauern, to one
dyktują swój początek, one wiedzą, jak rodzi się wiersz,
jak w ciemności obraca się gładziusieńka Rzecz, niby owoc jeszcze nie
wyjęty z różańca.
One skandują niezliczone początki,
czekając na najwyższej klatce schodowej, a potem poradzą, jak wykorzystać
podstrzechowe
przeciągi do ekonomicznego szybowania.

Wiem, jak siedziałeś na peronie górskiej stacji w masywie Tauern, obserwując
krótkie i precyzyjne wiry, które splatały kłęby waty,
Nawet tutaj, w gardle stalowego źródła, nie jesteś wolny od aniołów, które
przepowiadają
nadmiękły grafit i spowiedź w dziewięć oświetlonych otworów,
Odmówisz przyjęcia drabiny, którą przyniesie usłużny aptekarz,
kiedy dosięgniesz
półki, na którą dawno nikt nie zaglądał. Odmówisz umoczenia ręki
w marmurowej czaszy,
która stoi przy każdym wejściu.
Tak, zawsze są setki źródeł, otworzonych w powietrzu i nieodstępny
poczet
aniołów, od którego można oddzielić się szybką
mętną kometą.

Wiersz zaczyna się w prochu, znienawidzony i dźwięczny,
jak zerwana uzda.


Pierwszy wiersz-epitafium, który napisałem. Potem, niestety, były okazje do innych. Christian Loydl, którego pamięci jest poświęcony ten wiersz, to austriacki poeta i performer, znawca żywiołów, adept amerykańskich beatników, osobowość na tyle eteryczna, iż możnaby go uważać za anioła w nieco niezwykłej dla nas postaci. Mówił często w języku, który skłonny jestem uważać za anielski: wyłącznie zgłoskowym, składającym się z okrzyków, właściwie z jednego powtarzającego się okrzyku. W sytuacjach, gdy wracał do języka niemieckiego, tłumaczył, iż takie właśnie dźwięki wydaje jakiś rzadki i egzotyczny (agrentyński) gatunek ptaka.

Właściwie osobiście spotkałem go tylko raz, w towarzystwie jego bliskiego przyjaciela, lwowskiego poety Nazara Honczara. Dziś już obu nie ma wśród nas. Nazar wybrał wodę, Christian, naturalnie, powietrze. W 2001 roku wyskoczył z okna swego wiedeńskiego mieszkania. Na kilka miesięcy przed śmiercią zmienił swój adres elektroniczny na airpoet.

Pewnego razu rozmowa zeszła na anioły, wydaje mi się, że Christian mówił o nich podczas spotkania autorskiego we Lwowie. Chodziło mu o to, iż sprowadziliśmy byty anielskie do postaci dobrych policjantów. I że nie ma wyraźnej granicy, która oddziela stróża od prześladowcy. Też byłem częścią jego nieuniknionego pocztu, więc nie jestem bez winy.

O AUTORZE

Ostap Sływynski

ur. w 1978 r. Poeta, tłumacz, krytyk literacki. Studiował bułgarystykę na Uniwersytecie Lwowskim, na którym obecnie pracuje. Inicjator i uczestnik projektów artystycznych. Laureat nagrody im. Antonycza (1997), Ambasady RP (2007) i Huberta Burdy (2009). Stypendysta programu Gaude Polonia Ministerstwa Kultury RP (2003) oraz programu Homines Urbani (2008). Tłumaczył m.in. utwory Tadeusza Różewicza, Jacka Podsiadły, Marcina Świetlickiego, Olgi Tokarczuk, Andrzeja Stasiuka. Wchodził w skład redakcji trójjęzycznego (polsko-niemiecko-ukraińskiego) czasopisma literackiego „Radar”. Uhonorowany odznaką Zasłużony dla Kultury Polskiej. Mieszka we Lwowie.

powiązania

Piosenki dla martwego koguta

dzwieki / WYDARZENIA Andrij Bondar Bohdan Zadura Darek Foks Jurij Andruchowycz Mykoła Riabczuk Nazar Honczar Ostap Sływynski

Zapis całego spotkania autorskiego Jurija Andruchowycza, Andrija Bondara, Nazara Honczara, Mykoły Riabczuka, Ostapa Slywynskiego, Sierhija Żadana, Darka Foksa oraz Bohdan Zadury podczas Portu Legnica 2004.

WIĘCEJ

Głos zagubionego

recenzje / ESEJE Ostap Sływynski

Recenzja Ostapa Sływyńskiego, towarzysząca wydaniu książki Semiona Chanina Ale nie to, w tłumaczeniu Bohdana Zadury, która ukaże się w Biurze Literackim 9 grudnia 2020 roku.

WIĘCEJ

Koło, które toczy się samo

recenzje / ESEJE Serhij Żadan

Recenzja Serhija Żadana z książki Ruchomy ogień Ostapa Sływynskiego.

WIĘCEJ

Koło, które toczy się samo

recenzje / ESEJE Serhij Żadan

Recenzja Serhija Żadana z książki Ruchomy ogień Ostapa Sływynskiego.

WIĘCEJ