Premiery w Biurze Literackim 3/2026

Będą­cy pokło­siem poetyc­kie­go „Poło­wu” debiu­tanc­ki tom, któ­ry naro­dził się z doświad­cze­nia dora­sta­nia w kato­lic­kiej wsi i z powol­ne­go roz­po­zna­wa­nia wła­snej queero­wo­ści. Zbiór wier­szy wło­skiej poet­ki, któ­ry nie tyle opo­wia­da o natu­rze, ile uczy, jak ją usły­szeć. Sło­weń­ska poezja z serii „Tu i teraz” o poszu­ki­wa­niu miej­sca osie­dle­nia. Poetyc­ki powrót po wie­lu latach – bez popra­wek, bez dopi­sy­wa­nia czy skre­śla­nia słów przez „doj­rza­łą rękę”. Lirycz­ny marzec w Biu­rze Lite­rac­kim przy­no­si róż­ne odcie­nie poezji naj­wyż­szej pró­by. Z autor­ka­mi i auto­rem tych ksią­żek będzie moż­na spo­tkać się na żywo pod­czas roz­po­czy­na­ją­ce­go się 23 kwiet­nia Trans­Por­tu Lite­rac­kie­go 31.

Michał DZIEDZIC taja­nie

Lód – reli­gij­ny, rodzin­ny, języ­ko­wy – nie jest tu meta­fo­rą, lecz sta­nem, z któ­re­go trze­ba się wydo­być. Dzie­dzic pra­cu­je na mate­ria­le dobrze zna­nym: pie­śniach, litur­giach, modli­twach, mitach dzie­ciń­stwa. Prze­pi­su­je je, prze­su­wa, pod­da­je pró­bie. Sacrum mie­sza się z popkul­tu­rą, wiej­ska topo­gra­fia – z pamię­cią cia­ła. Wier­sze ukła­da­ją się w sekwen­cję powro­tów – do ojca, bab­ci, kościo­ła, do pierw­szych wsty­dów. „Trze­ba swo­je odta­jać” – to zda­nie wyzna­cza staw­kę książ­ki. Tom taja­nie nie jest gestem bun­tu ani roz­li­cze­nia, lecz pró­bą mówie­nia wła­snym gło­sem tam, gdzie wcze­śniej obo­wią­zy­wał chór.

Sabri­na GIARRATANA Wier­sze z zie­le­ni

Wier­sze Sabri­ny Giar­ra­ta­ny w prze­kła­dzie Kata­rzy­ny Skór­skiej są uważ­ne, sku­pio­ne, uka­zu­ją świat w mikro­ska­li: w zapa­chu mię­ty, w świe­tle na liściu, w doty­ku kory. Zatrzy­mu­ją chwi­lę, zanim zdą­ży prze­mi­nąć. Przy­ro­da to nie tło ani deko­ra­cja, tyl­ko peł­no­praw­na part­ner­ka roz­mo­wy. Życie sty­ka się tu ze śmier­cią, wzrost z roz­pa­dem, dzie­cię­cy zachwyt – z doświad­cze­niem kru­cho­ści. Wło­ska poet­ka pisze bez pato­su czy dydak­ty­ki, za to z czu­ło­ścią wobec naj­mniej­sze­go szcze­gó­łu. Tekst Sabri­ny Giar­ra­ta­ny i ilu­stra­cje Sonii Marii Luce Possen­ti­ni sta­ją się jed­ną tkan­ką – sło­wo i obraz współ­two­rzą opo­wieść dla czy­tel­ni­czek i czy­tel­ni­ków w każ­dym wie­ku.

Kri­sti­na KOČAN Sie­dli­ska

„Sie­dli­ska”, „Spo­tka­li­ska”, „Myślo­wi­ska” – trzy czę­ści książ­ki wyzna­cza­ją dro­gę od doświad­cze­nia fizycz­ne­go, przez rela­cyj­ność, ku temu, co myślo­we i ducho­we. Idiom Kri­sti­ny Kočan jest skon­den­so­wa­ny i wyma­ga­ją­cy. Każ­de sło­wo ma tu cię­żar, a skład­nia pra­cu­je na gra­ni­cy sen­su. Prze­su­nię­cia, zgęst­nie­nia i prze­rzut­nie nie są ozdo­bą, lecz spo­so­bem myśle­nia, dzię­ki cze­mu wiersz sta­je się prze­strze­nią napię­cia. Ludzie, zwie­rzę­ta i rośli­ny na rów­nych pra­wach współ­uczest­ni­czą w świe­cie. Obser­wu­je­my ich nie­ustan­ny ruch: migra­cje, prze­miesz­cze­nia, pró­by zamiesz­ki­wa­nia. W prze­kła­dzie Agniesz­ki Będ­kow­skiej-Kop­czyk Sie­dli­ska zacho­wu­ją brzmie­nio­wą inten­syw­ność – jako książ­ka, któ­ra nie opi­su­je domu, lecz spraw­dza, czy w języ­ku moż­na go na chwi­lę usta­no­wić.

Ewa KURYLUK Pani Ani­ma czy­li Kan­gór

Powrót do poezji po latach – wier­sze „tam­tej poet­ki” zosta­ją odda­ne w cało­ści: z nad­mia­rem emo­cji oraz inten­syw­no­ścią, któ­ra nie szu­ka dystan­su ani kon­tro­li. Pani Ani­ma od począt­ku była figu­rą sprze­ci­wu wobec sta­bil­ne­go mode­lu pod­mio­tu. W jej per­spek­ty­wie myśle­nie rodzi się z doświad­czeń cie­le­snych, z rela­cji i pamię­ci. Z kolei Kan­gór – dzie­cię­cy totem i auto­iro­nicz­ny „pasz­port” do świa­ta natu­ry – chro­ni tom Ewy Kury­luk przed pato­sem i jed­no­znacz­no­ścią. Dzię­ki nie­mu żało­ba nie zamie­nia się w kotur­no­wy lament, a trau­ma nie zasty­ga w pomni­ku. Pani Ani­ma wra­ca nie jako doku­ment epo­ki, lecz jako głos, któ­ry wciąż spraw­dza gra­ni­ce wraż­li­wo­ści i języ­ka.

Wszyst­kie książ­ki moż­na zamó­wić w spe­cjal­nych cenach w księ­gar­ni poezjem.pl. Zrób to już teraz i przy­go­tuj się na festi­wa­lo­we spo­tka­nia.

Zamów mar­co­we pre­mie­ry

▪ Michał DZIEDZIC taja­nie

▪ Sabri­na GIARRATANA Wier­sze z zie­le­ni [Kata­rzy­na Skór­ska]

▪ Kri­sti­na KOČAN Sie­dli­ska [Agniesz­ka Będ­kow­ska-Kop­czyk]

▪ Ewa KURYLUK Pani Ani­ma czy­li Kan­gór