Debiu­tanc­ka powieść Phi­li­pa Lar­ki­na opo­wia­da o mło­dym czło­wie­ku, któ­ry pró­bu­je zna­leźć dla sie­bie miej­sce w świe­cie. John Kemp przy­jeż­dża do Oxfor­du z pro­win­cji i szyb­ko odkry­wa, że wie­dza nie wystar­cza, by stać się czę­ścią śro­do­wi­ska, do któ­re­go chciał­by nale­żeć. Wśród stu­den­tów pew­niej­szych sie­bie, bogat­szych i lepiej przy­go­to­wa­nych do życia czu­je się coraz bar­dziej obcy. Zamiast zbli­żać się do innych, two­rzy więc wła­sny świat, zamiesz­ka­ny przez wyobra­że­nia, marze­nia i fik­cje. Napi­sa­na pod­czas woj­ny Jill przy­no­si pierw­sze waż­ne tema­ty póź­niej­szej twór­czo­ści auto­ra: samot­ność, podzia­ły spo­łecz­ne i życie prze­ży­wa­ne bar­dziej w marze­niach niż w rze­czy­wi­sto­ści. To przej­mu­ją­cy por­tret mło­do­ści, w któ­rej wyobraź­nia oka­zu­je się jedy­nym schro­nie­niem przed poczu­ciem wyob­co­wa­nia.