Kronika zakłóceń (1994–2010) pokazuje, jak ewoluowała poezja Mariusza Grzebalskiego od debiutanckiego Negatywu po najnowsze, niepublikowane dotąd wiersze. Twórczość tę cechuje ostrość spojrzenia, sugestywność, chłodna precyzja zdań, gorycz, ale i pozbawiona sentymentalizmu czułość.


