Historia zanurzona w pierwotnych rytuałach, w słowiańskiej wilgoci, w plemiennych tańcach i obrzędach, w pleśni, w melancholii drzew, liści i powyrywanych włosów. Biała Afryka to metafora pewnego wykreowanego świata snów i emocji, przestrzeń mentalna, dzika i pierwotna.


