recenzje / KOMENTARZE

Komentarz Tadeusza Dąbrowskiego do wiersza "Zawiłość"

Tadeusz Dąbrowski

Komentarz Tadeusza Dąbrowskiego do wiersza "Zawiłość" Zuzanny Ginczanki z książki Wniebowstąpienie Ziemi.

Okladka__Wniebowstapienie_ziemi__rgb Biuro Literackie kup książkę na poezjem.pl

Zawiłość

– – bo ludzie są, jak gospody, w których się można roztrwonić;
za postój krótko przydrożny dać szczerość, co złotem dzwoni –
– – bo słowa są, niby lasy, w których się można zabłąkać;
a gdzież jest szlak do prostoty tak słodkiej, jak miodna łąka?
W tych zapomnianych zdarzeniach,
w przypadku, który już przebiegł,
w bezładzie spotkań i żegnań
zgubiłam – zgubiłam siebie.
A gdzież jest własne poznanie i radość krągła jak pierścień?
(Można się zgubić od razu, w ogromie zgubić się świerszczem,
można się zgubić po cząstce: rozwagę, czułość i spokój).
Radości, krągła jak pierścień, pierścieniem palce mi okuj!
A w słowach, co są zakłamaniem,
i w samej siebie zaparciu – –
we własnych prawd zaprzeczeniu
straciłam swoje oparcie.
Pomylą echem wołanie, treść uzawilą koliście,
szczerość przysypią, okryją, jak kwiaty – jesienne liście;
oplączą prawdę, jak węże i z rozmów udźwigną beztreść
– o słowa silne a wrogie, kiedyż was zwalę i zetrę?
Być może ktoś niezawiły, ktoś zwykły i wiejsko bosy,
ktoś w swej prostocie najszczerszy lipcowym wezwie mnie głosem,
nie każe gubić się w słowach, nie zechce myśli mych poznać,
po prostu powie: jest wiosna i poznam znak – że jest wiosna.

Prostoto, prosta prostoto –
Szarotko, szara szarotko –
być może znajdę się nagle
i sama siebie napotkam.


O naszych działaniach decydują zdania, nad którymi przeszliśmy do porządku dziennego. Ginczankę mierzi „porządek dzienny”, biegnie przez chaszcze doznań, zachłannie bierze świat na język. Lecz przychodzi taki moment, że gubi się w smakach, że zaczyna tęsknić do tych najprostszych. Chce się wydobyć z języka, by odnaleźć słowo-ciało, słowo-przedmiot. Wypluwa język ze smakiem, z gorzką świadomością, że nigdy się go nie pozbędzie, ze słodką tęsknotą za jego iluzorycznością. Słono płacąc za siebie wypoczwarzającą się z tekstu. Bez cienia pewności, czy na końcu jest jabłko z drzewa poznania, czy zapach kwaśnych jabłek. Fascynuje mnie u Ginczanki ten ledwie zarysowany, ale zauważalny gest porzucania poezji, gest Mickiewicza i Różewicza.

O AUTORZE

Tadeusz_Dąbrowski_foto
Tadeusz Dąbrowski

Urodzony w 1979 roku. Poeta, eseista, redaktor „Toposu”. Laureat wielu nagród, w tym: Horst-Bienek-Preis (2014), Nagrody m. st. Warszawy (2014), Nagrody Kościelskich (2009) za Czarny kwadrat (który był również nominowany do Nagrody Literackiej Nike), Hubert-Burda-Preis (2008), Splendor Gedanensis (2007) oraz Nagrody Fundacji Kultury Polskiej od Tadeusza Różewicza (2006). Debiutował książką Wypieki w 1999 roku; dotąd wydał sześć tomów wierszy, ostatnio Pomiędzy (2013), a także antologię Poza słowa (2006). Jego utwory przełożono na ponad 20 języków. Mieszka w Gdańsku.

powiązania

RECENZJE_romansowe_gry

Recykling miłości

recenzje / KOMENTARZE Tadeusz Dąbrowski

Autorski komentarz Tadeusza Dąbrowskiego towarzyszący premierze książki Bezbronna kreska, wydanej w Biurze Literackim 9 sierpnia 2016 roku.

WIĘCEJ
NAGRANIA__Debiut_po_debiucie

Debiut po debiucie

nagrania / Stacja Literatura Adam Poprawa Arkadiusz Żychliński Bronka Nowicka Tadeusz Dąbrowski

Spotkania autorskie „Debiut po debiucie” z udziałem Adama Poprawy, Tadeusza Dąbrowskiego, Bronki Nowickiej i Arkadiusza Żychlińskiego w ramach festiwalu literackiego Stacja Literatura 21.

WIĘCEJ
RECENZJE_skads_znamy

Skądś znamy to uczucie

recenzje / NOTKI I OPINIE Tadeusz Dąbrowski

Komentarz Tadeusza Dąbrowskiego do zestawu wierszy Adrianny Olejarki „Młodzi smutni”. Prezentacja w ramach cyklu tekstów zapowiadających almanach Połów. Poetyckie debiuty 2016, który ukaże się w Biurze Literackim.

WIĘCEJ
RECENZJE_brejnak

Kaleczyć się w palec

recenzje / ESEJE Tadeusz Dąbrowski

Komentarz Tadeusza Dąbrowskiego do zestawu wierszy Sebastiana Brejnaka „Kodeina”. Prezentacja w ramach cyklu tekstów zapowiadających almanach Połów. Poetyckie debiuty 2016, który ukaże się w Biurze Literackim.

WIĘCEJ
RECENZJE_gotszlich

Rewolwerowiec

recenzje / ESEJE Tadeusz Dąbrowski

Komentarz Tadeusza Dąbrowskiego do zestawu wierszy Pauli Gotszlich „Armia płacze”. Prezentacja w ramach cyklu tekstów zapowiadających almanach Połów. Poetyckie debiuty 2016, który ukaże się w Biurze Literackim.

WIĘCEJ
WYWIADY_dabrowski

Na lance z lansem, z kopią na kopie

wywiady / O KSIĄŻCE Piotr Czerski Tadeusz Dąbrowski

Rozmowa Piotra Czerskiego z Tadeuszem Dąbrowskim, towarzysząca premierze książki Bezbronna kreska, wydanej w Biurze Literackim 9 sierpnia 2016 roku.

WIĘCEJ
23_Czy_Nobel_zasłużył_na_Różewicza_grafika_debaty

Ucieczka od uświęconych przez tradycję form

debaty / KSIĄŻKI I AUTORZY Tadeusz Dąbrowski

Głos Tadeusz Dąbrowskiego w debacie „Czy Nobel zasłużył na Różewicza?”.

WIĘCEJ
DZWIEKI__Wyjaśnienie-na-marginesie

Wyjaśnienie na marginesie (czyta Tadeusz Dąbrowski)

dzwieki / RECYTACJE Zuzanna Ginczanka

Wiersz z tomu Wniebowstąpienie Ziemi, zarejestrowany podczas spotkania „44. Poezja Polska od nowa” na festiwalu Port Wrocław 2014.

WIĘCEJ
Ginczanka_Kamienska_Swirszczynska__Z_Fortu_do_Portu__Port_Wroclaw_2014__Poezja_polska_od_nowa_03

Przepis na prostotę życia (czyta Tadeusz Dąbrowski)

dzwieki / RECYTACJE Zuzanna Ginczanka

Wiersz Zuzanny Ginczanki z tomu Wniebowstąpienie Ziemi, zarejestrowany podczas spotkania „44. Poezja Polska od nowa” na festiwalu Port Wrocław 2014.

WIĘCEJ
KSIAZKI_Wniebowstapienie_01

Zuzanna Ginczanka: podwójnie stracona

recenzje / ESEJE Bartosz Sadulski

Recenzja Bartosza Sadulskiego z książki Wniebowstąpienie Ziemi Zuzanny Ginczanki, która ukazała się 5 marca 2014 roku w portalu książki.onet.pl.

WIĘCEJ