recenzje / KOMENTARZE

Węzły chłonne. Historia choroby

Rafał Gawin

Autorski komentarz Rafała Gawina do wiersza z książki Przymiarki.

Biuro Literackie

Węzły chłonne. Historia choroby

Konkrety, zdania złożone i wyłożone. I gdzieś pod spodem
slalom, a za nim klatka. Wróć, kratka – myśli
i zakończenia nerwowe poza wybiegami, urwaniem
głowy. Na przykład

w Turkmenistanie życie toczy się na pełnym gazie,
ludzie nie wyłączają kuchenek, szkoda zapałek.
A koledzy pedałują do Tybetu, dobrze mieć cel,
najlepiej gdzieś wysoko.

To tylko gra i masz kody
co najwyżej genetyczne, karty – choroby. I zazdrościsz
Czarnogórcom wzrostu, Murzynom długości.
Chińczykom planszy, z której nie zejdą, dopóki nie połamią zasad.
Sobie tych wszystkich kobiet, z którymi
zawsze śpisz przed snem.

Prawdziwe historie i wieczne spadanie. Drogi,
jednostajny ciąg – przestrzeń zwęża się, blokuje w obrazach.
Wychodzisz na wierzch, widzisz. Wróć, wisisz


1.

Szczegół versus ogół, konkret versus rozmycie, rozmazanie. Czy tego rodzaju pojedynki mogą być rozgrywane równolegle, na równych prawach?

2.

Wciąż mam więcej pytań. Na ile wiersz może być precyzyjny? Na ile powinien być precyzyjny? Co jest ważniejsze, słowa czy obrazy? Co boli bardziej, a co bardziej uzależnia?

3.

Wymiary przejęzyczeń. Na ile zdanie się składa, a na ile wykłada? Co na to język? Co poza jego granicami? Inny, obcy język? A ten, którym się posługuję, nie jest obcy?

4.

Czy to tylko gra? Jeśli tak, to kto zna kody? Kto z nich korzysta, a kto woli nie wziąć udziału, wtopić się w tło i nie znikać, ciążyć?

5.

Czy dobrze napisany wiersz wymaga komentarza? Czy jakikolwiek wiersz wymaga komentarza? Czy mam prawo odpowiadać tylko za siebie?

O AUTORZE

Rafał Gawin

ur. w 1984 r. Poeta, konferansjer, korektor, redaktor, recenzent i animator kultury. Wydał 4,5 książki z wierszami, ostatnio poemat Jem mięso (Convivo, Warszawa 2019). Tłumaczony na języki, ostatnio kurdyjski i bengalski. Mieszka w Łodzi, gdzie pracuje jako instruktor w Domu Literatury.  

powiązania

Transparentny raport z pola, z którego się mówi, czyli to nie świat się kończy, to kolejny wtórny wiersz puka od spodu, którego nikt nie zauważa

debaty / ANKIETY I PODSUMOWANIA Rafał Gawin

Głos Rafała Gawina w debacie „Nowe języki poezji”.

WIĘCEJ

Plując z lewej. Z wiatrem i pod wiatr

recenzje / ESEJE Rafał Gawin

Recenzja Rafała Gawina, towarzysząca premierze antologii Zebrało się śliny. Nowe głosy z Polski, wydanej w Biurze Literackim 20 września 2016 roku.

WIĘCEJ

pigułka gwałtu

dzwieki / RECYTACJE Rafał Gawin

Wiersz z tomu Połów. Poetyckie debiuty 2010, zarejestrowany podczas spotkania “Połów 2010” na festiwalu Port Wrocław 2010.

WIĘCEJ

Setka z okazji dwudziestki w dwudziestu czterech mgnieniach

recenzje / ESEJE Rafał Gawin

Recenzja Rafała Gawina z książki 100 wierszy polskich stosownej długości w wyborze Artura Burszty.

WIĘCEJ

Idzie tylko o siłę odczuwania niedoskonałości własnej?

recenzje / ESEJE Rafał Gawin

Recenzja Rafała Gawina z książki znikam jestem Krystyny Miłobędzkiej.

WIĘCEJ

Antykwariat. Dom publiczny, W seksie szukasz formy czy treści?

recenzje / KOMENTARZE Rafał Gawin

Autorski komentarz Rafała Gawina do wierszy z almanachu Połów. Poetyckie debiuty 2010.

WIĘCEJ

Język i szaleństwo

recenzje / ESEJE Mateusz Kotwica

Recenzja Mateusza Kotwicy z książki Przymiarki Rafała Gawina.

WIĘCEJ

Nieprzewidziana obecność

recenzje / ESEJE Paweł Kaczmarski

Recenzja Pawła Kaczmarskiego z książki Przymiarki Rafała Gawina.

WIĘCEJ

Język i szaleństwo

recenzje / ESEJE Mateusz Kotwica

Recenzja Mateusza Kotwicy z książki Przymiarki Rafała Gawina.

WIĘCEJ

Nieprzewidziana obecność

recenzje / ESEJE Paweł Kaczmarski

Recenzja Pawła Kaczmarskiego z książki Przymiarki Rafała Gawina.

WIĘCEJ