recenzje / ESEJE

Kult cargo i brzydkie wyrazy

Marta Koronkiewicz

Szkic Marty Koronkiewicz o poezji Tomasza Bąka. Prezentacja w ramach cyklu tekstów zapowiadających antologię Zebrało się śliny. Nowe głosy z Polski, która ukaże się w Biurze Literackim.

Okladka_Zebralo_sie_sliny_72dpi Biuro Literackie kup książkę na poezjem.pl

Tomasz Bąk jest autorem dwóch książek poetyckich. Debiutancka Kanada, nagrodzona Silesiusem, ukazała się w roku 2011, [beep] Generation wyszło wczesną wiosną roku 2016; obie opublikowało poznańskie wydawnictwo WBPiCAK. Do Bąka przyznaje się kilka miast: Tomaszów Mazowiecki, gdzie się wychował, Wrocław, gdzie mieszkał i studiował w czasie debiutu, oraz Łódź, gdzie mieszka i studiuje obecnie. Tomasz Bąk należy też do pokolenia – urodzony w 1991 roku, stoi w awangardzie wchodzących właśnie w obieg literacki roczników 90., jak chcą niektórzy: przełomowych. Już od pierwszej książki łączony jest z nurtem poezji zaangażowanej. Czy ta metryczka coś mówi o Bąku jako poecie? Tak i nie, czy inaczej – tak, ale nie w sposób, którego można się spodziewać.

Kanadę chwalono przede wszystkim za umiejętne łączenie przez autora różnych rejestrów języka, klejenie podsłuchów, żonglowanie kakofonią codzienności. Szkoda, że skończyło się na etapie oceny warsztatu, a nie analizie skuteczności, którą ów sprawny warsztat zapewniał: gry Bąka nie były przecież niewinne.

W drugiej książce Bąk mówi – i działa – bardziej wprost.  [beep] generation to w pewnym sensie praca z zakresu religioznawstwa, antropologia kultów cargo. Niewidzialna Ręka Rynku – nowa ręka boska, co nie broni, wycinankowy palec wychodzący z nieba, jak w animacjach Terry’ego Gilliama – to metonimia większego zjawiska. Bąk, student ekonomii (a więc, jak to zwykle bywa z ekonomią, nie tyle określonej dziedziny, co określonej doktryny), okazuje się wolnym słuchaczem na wydziale teologii postchrześcijańskiej – nauk i zwyczajów prymitywnego kultu plemienia lękającego się swojego Boga-Rynku. Krytycznie przygląda się językowi tego plemienia – językowi, z którym wszyscy na co dzień obcujemy. „Rzeczywistość, to jedno; a nastrój rynku, to drugie” – komentuje forumowicz na stronie Stockwatch.pl;  „według analityków była to histeryczna reakcja rynku na zapowiedź zakłóceń produkcji ropy w Norwegii”, czytamy w „Rzeczpospolitej” z dnia 17 czerwca 2008 roku.

Bąk – nie jako pierwszy wśród „młodych zaangażowanych”, ale może najbardziej dociekliwie i dosadnie – tropi językowe automatyzmy zainstalowane w naszej mowie i naszym piśmie przez ideologię neoliberalną, popularyzatorów ekonomii spod znaku szkoły chicagowskiej, maszynistów polskiej transformacji ustrojowej, etc. Jak sam mówi, „chodzi o wyłapywanie fałszywych pojęć i szkodliwych metafor/skrótów myślowych (co, mam nadzieję, jest widoczne w moich wierszach) i dokonywanie ich rekonstrukcji/zastępowanie ich innymi pojęciami (czym pewnie chciałbym się zająć, ale chwilowo chyba nie czuję się na siłach)” [1]. Bąk kontynuuje tym samym linię poetyckich analiz książki Marvina Harrisa Kult cargo. Kredyt i czas. Nie chcemy bowiem popełnić błędu niektórych spośród czytelników Kanady: Bąk nie zatrzymuje się na języku, nie „bawi się nim”, nie „gra konwencją” (czy jaki jeszcze komunał można by tu wtrącić). Stawka idzie o mechanizmy myślenia, a za nimi: mechanizmy i formy organizowania rzeczywistości, które, jak pisał inny poeta, podobne są do mechanizmów i form organizowania „zdań, słów, fonemów i liter” [2].

W pewnym sensie z tą pracą „zleconą przez miejski zakład oczyszczania języka” [3] wiąże się w książce Bąka inne ważne pytanie: o to, czym właściwie jest zdrowie psychiczne. Wątek ten w znakomitym wywiadzie na łamach artPapieru pociągnął Dawid Kujawa, pytając o „współzależności kapitalizmu i chorób psychicznych”. Bąk odpowiada:

Mamy więc kapitalizm jako trigger i dużo danych przemawiających za tym, że w przytłaczającej większości nasi samobójcy to wcale nie Werter i Curtis, tylko utrata pracy, zaleganie z czynszem i pętla chwilówek (powstało sporo artykułów analizujących korelację między wzrostem zachorowań na choroby psychiczne w USA a ostatnim – choć pewnie nieostatnim – kryzysem finansowym) [4]

I dalej:

Ciekawy jest też wątek przeprowadzanej przez niewidzialną rękę rynku selekcji (klasyczne już „rynek zweryfikuje”), która za niektóre zaburzenia psychiczne wyklucza z życia społecznego i spycha na daleki margines, a inne wynagradza ponad miarę, bo okazuje się, że psychopaci świetnie odnajdują się na stanowiskach kierowniczych. [5]

Temat zdrowia psychicznego łączy się z drugą książką Bąka bezpośrednio: czekaliśmy na nią pięć lat, ponieważ prace przerwała poecie choroba i pobyt w szpitalu psychiatrycznym; potem zaś rekonwalescencja polegająca na nauce pisania mimo „przepisywanych mu specyfików”. W książce jednak prawdziwe momenty szaleństwa zdarzają się wtedy, gdy bohaterowi na chwilę jakby odwraca się światopogląd – i zaczyna wierzyć w rynek, w transformację, w liberalizm:

i widzę jak każdy zwolniony stoczniowiec
zakłada własną stocznię
i uzbrojone w procę conoe
– przypływ podnosi wszystkie łodzie –
niewidzialną ręką rynku przenosi
ponad służbą celną na rynek białoruski
mop płaski superchłonny żeglugi dalekomorskiej

(Człowiek-pizda przestępuje z lewej na prawą)

Rozrysowując z rozmachem swoje wizje, swój „sound ostateczny” (usłyszmy, jak ta fraza dialoguje z tytułem zeszłorocznego debiutu Piotra Przybyły: Apokalipsa. After party), Tomaszowski poeta, „małomiasteczkowy chłopaczyna”, w takt niepokojącej muzyki (w wierszach znajdziemy odwołania do muzyki shoegaze, noise, do post-rocka, wplata cytaty z Manic Street Preachers i Refused – i wiele innych) nie traci impetu, nie wtrąca ani jednej fałszywej nuty (choć rzecz nie jest przecież melodyjna). W tytułowym generacyjnym poemacie Bąk wyolbrzymia podmiot wiersza, wynosi go na orbitę, każe mu, „obserwowan[emu] przez satelity”, „kreśl[ić] na ziemi kształt obłędu”. To strategia poetycka po którą sięgał Szczepan Kopyt (Uderzenie), Bąk jednak zamiast w stronę egzaltacji idzie w komiks, superbohatera i CGI. Na ile to manifest pokoleniowy, na ile wrzask w odpowiedzi na skowyt (wiersz zaczyna się od cytatu „Can I scream?”, Allen Ginsberg na dalszych stronach pokrzykuje „ho, ho, howl”; sytuacja najlepszych umysłów pokolenia nie jest jakościowo różna od sytuacji najmierniejszych umysłów pokolenia) – to pytania, które trzeba by rozwinąć w osobnym szkicu, kilka ciekawych odpowiedzi już udzielono [6]. Tu nie miejsce. Tu wróćmy do superbohatera.

Superbohater zostaje tu zresztą nazwany, bezpośrednio wskazany, pojawia się we własnej osobie: to człowiek-pizda. Kilka sygnałów w tym tekście mogło już na to wskazywać, ale powiedzmy to wprost: Bąk bada dzisiejszą przydatność poetyckich strategii Nowej Fali. Niewiele zapowiadało taki obrót rzeczy w ramach dykcji zaangażowanej: Nowofalowcy stali się stroną do poetyckiego dialogu dla twórców stroniących od konkretnych światopoglądowych deklaracji. Doprowadzanie pewnego języka do punktu, w którym obnaża swój absurd, gry językowe operujące dosłownym znaczeniem fraz i zwrotów – to tylko podstawowe „pożyczki”. Człowieka-pizdę można by widzieć jako Barańczakowego NN-a na miarę naszych czasów (tym dwóm bliżej do siebie niż do Pana Cogito). Bąk mówi o nim tak:

jest superbohaterem do zadań niespecjalnych – przede wszystkim niespecjalnie ciekawych. Jak na bohatera późnego kapitalizmu przystało, pracuje głównie na umowie-zlecenie – pozycjonuje strony internetowe, układa slogany reklamowe preparatów z magnezem, oprowadza zbłąkanych turystów po powiatowych miasteczkach bez historii i przyszłości (…) Jest pierwszym przegrywem i ostatnią instancją, a z moich obserwacji jasno wynika, że każdy z nas nosi w sobie czasem jego cząstkę – chociażby wtedy, gdy chcielibyśmy powiedzieć coś znaczącego, a jesteśmy w stanie powiedzieć tylko „tak, oczywiście” [8].

Jeśli supermocą człowiek-pizdy jest jego pizdowatość (która pozwala mu nie oberwać, coś zarobić, przełknąć porażkę, otrzepać się), to supermocą tej supermocy jest jej nazwa. Wulgarna. Tomasz Bąk jest poetą wulgaryzmu (choć wydawałoby się, że to fucha raperów) – przeklina dosadnie, biorąc sobie za wzór dobre tradycje „bruLionu”. Jednak – inaczej niż w co bardziej przegranych z projektów bruLionowych – jego wulgarność nie wspiera tu żadnego modelu męskości, nie gra roli maski osłaniającej tkliwy środek, nie służy obronie własnej indywidualnej wolności (pozdrowienia dla Marcina Świetlickiego w jego wytrwałej walce z poprawnością polityczną).

Wulgarność książki Bąka wspiera charakterystyczną dla jego poetyki retorykę wkurwu – łączącą go zarazem z innymi zaangażowanymi [9], jak i z rzeczywistością pozapoetycką. Wulgarność to, jak się bowiem okazuje, cecha pokolenia: wypikane pokolenie ma wypikiwane wulgarne potrzeby – jeść, mieszkać, spać, pojechać na wakacje. Nadawcą pikania są orkiestratorzy języka Spektaklu. Orkiestratorom zależy na „świecie nieprzedstawionym” (problem Nowej Fali), więc oferują nam „świat podstawiony” (problem Andrzeja Sosnowskiego) lub „świat przestawiony” (problem Bąka).

Ludzie-pizdy – we własnej pizdowatości – często chętnie wypikuję samych siebie, zmieniają się w elekroniczne [beep], w „człowieka-pe”; człowiek-pizda u Bąka pozostaje jednak, jakkolwiek niechętnie, człowiekiem-pizdą – dzięki czemu może ciągle wywoływać zgrzyt, zmieszać studentów na zajęciach bądź słuchaczy na spotkaniu autorskim. Człowiek-pizda może też doprowadzić do zwolnienia dziennikarza z pracy, chociaż nikt przecież nie wierzy, że o samą „pizdę” (czy „kurwę”) zamiast [beep] tu poszło (pozdrowienia dla radia RDC).

Dykcje bruLionowe to z różnych przyczyn ważny wątek w lekturze Bąka. Demistyfikując ich udawaną apolityczność (skutkującą choćby uznaniem poprawności politycznej za głównego wroga wolności języka, pozdrowienia raz jeszcze), obracając ją na nice (za oknem – wbrew bruLionowcom – jednak w chuj idei), Bąk przejmuje dla wiersza zaangażowanego wypracowany przez Sendeckiego, Barana czy Świetlickiego szorstki liryzm, czułość niepodszytą tkliwością.

Tomasz Bąk to jeden z najciekawszych, zwyczajnie – najlepszych poetów, którzy debiutowali po roku 2010. Spośród szerszego grona tych, którzy debiutowali po 2000 – chyba też. To również jeden z niewielu młodych poetów, którzy równie dobrze, co z wierszem, radzą sobie z wypowiedziami dyskursywnymi; Bąk umie – na spotkaniu, w dyskusji, w wywiadzie – stematyzować własne podejście do wiersza, do świata, do tego, jak jeden przechodzi w drugi.


[1] To nie jest kolejna rozmowa dla oswojonych. Z Tomaszem Bąkiem rozmawiają Dawid Kujawa i Monika Glosowitz, „ArtPapier” 2016, nr 3 (http://artpapier.com/index.php?page=artykul&wydanie=296&artykul=5372).
[2] A. Ważyk, Esej o wierszu, Warszawa 1964, s. 6.
[3] To nie jest…
[4] Tamże.
[5] Tamże.
[6] Np. Anna Kałuża, Brnijmy w to dalej, „Dwutygodnik” 2016, nr 183 (http://www.dwutygodnik.com/artykul/6502-brnijmy-w-to-dalej.html); Jakub Skurtys, Kordian na tropach Yeti, „Inter-” 2016, nr 28.
[7] Pisał o tym Adam Poprawa, pokazując kontynuację w linii: Sośnicki, Dalasiński.
[8] To nie jest…
[9] Jakub Skurtys zauważył, że to słowo staje się ostatnio kategorią krytycznoliteracką.

O AUTORZE

Marta_Koronkiewicz_-_foto
Marta Koronkiewicz

Urodzona w 1987, krytyczka literacka, asystent w Instytucie Filologii Polskiej UWr. Współredaguje 8. Arkusz „Odry”, „Przerzutnię. Magazyn literatury i badań nad codziennością” (www.przerzutnia.pl) oraz „WIDMA. A Journal of American and Polish Verse”. Mieszka we Wrocławiu.

powiązania

01_WYWIADY__Jerzy JARNIEWICZ_Historia jednego romansu

Sankcje. Posłowie

wywiady / O KSIĄŻCE Marta Koronkiewicz Paweł Kaczmarski

Rozmowa Marty Koronkiewicz i Paweł Kaczmarski o twórczości Jerzego Jarniewicza, będąca posłowiem do książki Sankcje, która ukazała się nakładem Biura Literackiego 30 kwietnia 2018 roku.

WIĘCEJ
20_NAGRANIA__Przemysław OWCZAREK, Marta PODGÓRNIK, Robert RYBICKI, Piotr MATYWIECKI, Marta KORONKIEWICZ__Literatura na wysypisku kultury

Literatura na wysypisku kultury

nagrania / Stacja Literatura Marta Koronkiewicz Marta Podgórnik Piotr Matywiecki Przemysław Owczarek Robert Rybicki

Spotkanie autorskie „Literatura na wysypisku kultury” z udziałem Piotra Matywieckiego, Przemysława Owczarka, Marty Podgórnik, Roberta Rybickiego i Marty Koronkiewicz w ramach festiwalu Stacja Literatura 22.

WIĘCEJ
04_RECENZJE__ Paweł KACZMARSKI i Marta KORONKIEWICZ__Punkty wspólne, punkty odniesienia

Punkty wspólne, punkty odniesienia

recenzje / ESEJE Marta Koronkiewicz Paweł Kaczmarski

Szkic Marty Koronkiewicz i Pawła Kaczmarskiego o poezji Konrada Góry i Szczepana Kopyta, prezentujący antologię Zebrało się śliny. Nowe głosy z Polski, wydaną w Biurze Literackim 20 września 2016 roku, a w wersji elektronicznej 18 grudnia 2017 roku.

WIĘCEJ
RECENZJE_bartczak_Abc-ABC

Praca wiersza

recenzje / ESEJE Marta Koronkiewicz

Recenzja Marty Koronkiewicz z książki Pokarm suweren Kacpra Bartczaka, wydanej w Biurze Literackim 12 czerwca 2017 roku.

WIĘCEJ
nagrania_polityczna

Polityczna, niepartyjna?

nagrania / Stacja Literatura Kamila Janiak Maciej Taranek Marta Koronkiewicz Tomasz Bąk

Spotkanie autorskie „Polityczna, niepartyjna?” z udziałem Kamili Janiak, Macieja Taranka, Tomasza Bąka i Marty Koronkiewicz w ramach festiwalu literackiego Stacja Literatura 21.

WIĘCEJ
RECENZJE_Julia-Szychowiak

„Podniecająca jest myśl, że można mówić rzeczy wprost”

wywiady / O KSIĄŻCE Julia Szychowiak Marta Koronkiewicz

Z Julią Szychowiak o książce Intro rozmawia Marta Koronkiewicz.

WIĘCEJ
RECENZJE_mansztajn

Polska – albo „melanchujnia”

recenzje / ESEJE Marta Koronkiewicz

Szkic Marty Koronkiewicz o poezji Jakobe Mansztajna. Prezentacja w ramach cyklu tekstów zapowiadających antologię Zebrało się śliny. Nowe głosy z Polski, która ukaże się w Biurze Literackim.

WIĘCEJ
RECENZJE_przybyla

Fonosfera i mantra

recenzje / ESEJE Marta Koronkiewicz

Szkic Marty Koronkiewicz o poezji Piotra Przybyły. Prezentacja w ramach cyklu tekstów zapowiadających antologię Zebrało się śliny. Nowe głosy z Polski, która ukaże się w Biurze Literackim.

WIĘCEJ
WYWIADY_Maciej_TARANEK

Bez polskich znaków

wywiady / O PISANIU Maciej Taranek Marta Koronkiewicz

Rozmowa Marty Koronkiewicz z Maciejem Tarankiem. Prezentacja w ramach cyklu tekstów zapowiadających antologię Zebrało się śliny. Nowe głosy z Polski, która ukaże się w Biurze Literackim.

WIĘCEJ
DEBATY_Rym-meski

Rym męski, rym klęski

debaty / ANKIETY I PODSUMOWANIA Marta Koronkiewicz

Głos Marty Koronkiewicz w debacie „Formy zaangażowania”, towarzyszącej premierze antologii Zebrało się śliny, która ukaże się niebawem w Biurze Literackim.

WIĘCEJ
KSIAZKI_Szybko-przez-wszystko

Szybko, szybciej, wróć

recenzje / IMPRESJE Marta Koronkiewicz

Recenzja Marty Koronkiewicz towarzysząca premierze książki Szybko przez wszystko Justyny Bargielskiej, wydanej w Biurze Literackim 13 października 2013 roku.

WIĘCEJ
KSIAZKI_Dozynki

Wszystkie ciała Sosnowskiego

recenzje / ESEJE Marta Koronkiewicz

Recenzja Marty Koronkiewicz z książki Dożynki (1987-2003) Andrzeja Sosnowskiego, która ukazała się  w książce Wiersze na głos. Szkice o twórczości Andrzeja Sosnowskiego (WBPiCAK, Poznań 2011).

WIĘCEJ
21_NAGRANIA__Kira_PIETREK__Być psem i kością poezji

Być psem i kością poezji

nagrania / Stacja Literatura Ilona Witkowska Kira Pietrek Maja Staśko

Spotkanie autorskie „Być psem i kością poezji” z udziałem Kiry Pietrek, Ilony Witkowskiej i Mai Staśko w ramach festiwalu Stacja Literatura 21.

WIĘCEJ
01_WYWIADY__ Paweł KACZMARSKI__Nie stoi w sprzeczności

Nie stoi w sprzeczności

wywiady / O KSIĄŻCE Paweł Kaczmarski Przemysław Rojek

Rozmowa Przemysława Rojka z Pawłem Kaczmarskim, towarzyszącą premierze antologii Zebrało się śliny. Nowe głosy z Polski, wydanej w Biurze Literackim 20 września 2016 roku, a w wersji elektronicznej 18 grudnia 2017 roku.

WIĘCEJ
03_RECENZJE__Joanna ORSKA__O poezji (i krytyce) zaangażowanej

O poezji (i krytyce) zaangażowanej

recenzje / ESEJE Joanna Orska

Recenzja Joanny Orskiej, towarzysząca premierze antologii Zebrało się śliny. Nowe głosy z Polski, wydanej w Biurze Literackim 20 września 2016 roku, a w wersji elektronicznej 18 grudnia 2017 roku.

WIĘCEJ
04_RECENZJE__ Paweł KACZMARSKI i Marta KORONKIEWICZ__Punkty wspólne, punkty odniesienia

Punkty wspólne, punkty odniesienia

recenzje / ESEJE Marta Koronkiewicz Paweł Kaczmarski

Szkic Marty Koronkiewicz i Pawła Kaczmarskiego o poezji Konrada Góry i Szczepana Kopyta, prezentujący antologię Zebrało się śliny. Nowe głosy z Polski, wydaną w Biurze Literackim 20 września 2016 roku, a w wersji elektronicznej 18 grudnia 2017 roku.

WIĘCEJ
nagrania_polityczna

Polityczna, niepartyjna?

nagrania / Stacja Literatura Kamila Janiak Maciej Taranek Marta Koronkiewicz Tomasz Bąk

Spotkanie autorskie „Polityczna, niepartyjna?” z udziałem Kamili Janiak, Macieja Taranka, Tomasza Bąka i Marty Koronkiewicz w ramach festiwalu literackiego Stacja Literatura 21.

WIĘCEJ
RECENZJE_plujac_z_lewej

Plując z lewej. Z wiatrem i pod wiatr

recenzje / ESEJE Rafał Gawin

Recenzja Rafała Gawina, towarzysząca premierze antologii Zebrało się śliny. Nowe głosy z Polski, wydanej w Biurze Literackim 20 września 2016 roku.

WIĘCEJ
WYWIADY_mansztajn

Wyjść z tego mieszkania i wyjść z tego wiersza

wywiady / O PISANIU Jakobe Mansztajn Maja Staśko

Rozmowa Mai Staśko z Jakobe Mansztajnem. Prezentacja w ramach cyklu tekstów zapowiadających antologię Zebrało się śliny. Nowe głosy z Polski, która ukaże się w Biurze Literackim.

WIĘCEJ
UTWORY_mansztajn

Rzeki nas pochłoną

utwory / zapowiedzi książek Jakobe Mansztajn

Fragment zapowiadający antologię Zebrało się śliny. Nowe głosy z Polski, która ukaże się w Biurze Literackim.

WIĘCEJ
RECENZJE_mansztajn

Polska – albo „melanchujnia”

recenzje / ESEJE Marta Koronkiewicz

Szkic Marty Koronkiewicz o poezji Jakobe Mansztajna. Prezentacja w ramach cyklu tekstów zapowiadających antologię Zebrało się śliny. Nowe głosy z Polski, która ukaże się w Biurze Literackim.

WIĘCEJ
RECENZJE_komentarz_mansztajn

Próba sił

recenzje / KOMENTARZE Jakobe Mansztajn

Autorski komentarz Jakobe Mansztajna w ramach cyklu „Historia jednego wiersza”. Prezentacja w ramach cyklu tekstów zapowiadających antologię Zebrało się śliny. Nowe głosy z Polski, która ukaże się w Biurze Literackim.

WIĘCEJ
RECENZJE_pietrek_kometarz

Nic nie jest najważniejsze

recenzje / KOMENTARZE Kira Pietrek

Autorski komentarz Kiry Pietrek w ramach cyklu „Historia jednego wiersza”. Prezentacja w ramach cyklu tekstów zapowiadających antologię Zebrało się śliny. Nowe głosy z Polski, która ukaże się w Biurze Literackim.

WIĘCEJ
WYWIADY_kamila_janiak

I nic, i nic dzieje się dalej

wywiady / O PISANIU Kamila Janiak Maja Staśko

Rozmowa Mai Staśko z Kamilą Janiak. Prezentacja w ramach cyklu tekstów zapowiadających antologię Zebrało się śliny. Nowe głosy z Polski, która ukaże się w Biurze Literackim.

WIĘCEJ
RECENZJE_janiak_jaskladnia

Ja-składnia

recenzje / ESEJE Jakub Skurtys

Szkic Jakuba Skurtysa o poezji Kamili Janiak. Prezentacja w ramach cyklu tekstów zapowiadających antologię Zebrało się śliny. Nowe głosy z Polski, która ukaże się w Biurze Literackim.

WIĘCEJ
RECENZJE_janiak_kometarz

hdr connor effect

recenzje / KOMENTARZE Kamila Janiak

Autorski komentarz Kamili Janiak w ramach cyklu „Historia jednego wiersza”. Prezentacja w ramach cyklu tekstów zapowiadających antologię Zebrało się śliny. Nowe głosy z Polski, która ukaże się w Biurze Literackim.

WIĘCEJ
WYWIADY_domagala_jakuc

Duchy Miasta są mi przychylne

wywiady / Jakub Skurtys Szymon Domagała-Jakuć

Rozmowa Jakuba Skurtysa z Szymonem Domagałą-Jakuciem. Prezentacja w ramach cyklu tekstów zapowiadających antologię Zebrało się śliny. Nowe głosy z Polski, która ukaże się w Biurze Literackim.

WIĘCEJ
RECENZJE_domagala_jakuc

Nigdy nie oddzielaj

recenzje / ESEJE Paweł Kaczmarski

Szkic Pawła Kaczmarskiego o poezji Szymona Domagały-Jakucia. Prezentacja w ramach cyklu tekstów zapowiadających antologię Zebrało się śliny. Nowe głosy z Polski, która ukaże się w Biurze Literackim.

WIĘCEJ
RECENZJE_domagala_jakuc_kometarz

Odrodzenie we krwi

recenzje / KOMENTARZE Szymon Domagała-Jakuć

Autorski komentarz Szymona Domagały-Jakucia w ramach cyklu „Historia jednego wiersza”. Prezentacja w ramach cyklu tekstów zapowiadających antologię Zebrało się śliny. Nowe głosy z Polski, która ukaże się w Biurze Literackim.

WIĘCEJ
WYWIADY_ilona_witkowska

Ciekawi mnie każde cudze znalezisko

wywiady / O PISANIU Ilona Witkowska Maja Staśko

Rozmowa Mai Staśko z Iloną Witkowską. Prezentacja w ramach cyklu tekstów zapowiadających antologię Zebrało się śliny. Nowe głosy z Polski, która ukaże się w Biurze Literackim.

WIĘCEJ
RECENZJE_Witkowska

Być tym, czym się jest

recenzje / ESEJE Monika Glosowitz

Szkic Moniki Glosowitz o poezji Ilony Witkowskiej. Prezentacja w ramach cyklu tekstów zapowiadających antologię Zebrało się śliny. Nowe głosy z Polski, która ukaże się w Biurze Literackim.

WIĘCEJ
RECENZJE_WITKOWSKA_kometarz

rzecz w tym, żeby nie patrzeć ze zbyt bliska

recenzje / KOMENTARZE Ilona Witkowska

Autorski komentarz Ilony Witkowskiej w ramach cyklu „Historia jednego wiersza”. Prezentacja w ramach cyklu tekstów zapowiadających antologię Zebrało się śliny. Nowe głosy z Polski, która ukaże się w Biurze Literackim.

WIĘCEJ
WYWIADY_przybyla

Zapping i petting

wywiady / O PISANIU Maja Staśko Piotr Przybyła

Rozmowa Mai Staśko z Piotrem Przybyłą. Prezentacja w ramach cyklu tekstów zapowiadających antologię Zebrało się śliny. Nowe głosy z Polski, która ukaże się w Biurze Literackim.

WIĘCEJ
UTWORY_Przybyla_fulwypasik

Fulwypasik-Zdrój

utwory / zapowiedzi książek Piotr Przybyła

Fragment zapowiadający antologię Zebrało się śliny. Nowe głosy z Polski, która ukaże się w Biurze Literackim.

WIĘCEJ
RECENZJE_przybyla

Fonosfera i mantra

recenzje / ESEJE Marta Koronkiewicz

Szkic Marty Koronkiewicz o poezji Piotra Przybyły. Prezentacja w ramach cyklu tekstów zapowiadających antologię Zebrało się śliny. Nowe głosy z Polski, która ukaże się w Biurze Literackim.

WIĘCEJ
RECENZJE_PRZYBYLA_kometarz

Musisz wybaczyć każdemu

recenzje / KOMENTARZE Piotr Przybyła

Autorski komentarz Piotra Przybyły w ramach cyklu „Historia jednego wiersza”. Prezentacja w ramach cyklu tekstów zapowiadających antologię Zebrało się śliny. Nowe głosy z Polski, która ukaże się w Biurze Literackim.

WIĘCEJ
WYWIADY_Maciej_TARANEK

Bez polskich znaków

wywiady / O PISANIU Maciej Taranek Marta Koronkiewicz

Rozmowa Marty Koronkiewicz z Maciejem Tarankiem. Prezentacja w ramach cyklu tekstów zapowiadających antologię Zebrało się śliny. Nowe głosy z Polski, która ukaże się w Biurze Literackim.

WIĘCEJ
UTWORY_nomenklatura

nomenklatura

utwory / zapowiedzi książek Maciej Taranek

Fragment zapowiadający antologię Zebrało się śliny. Nowe głosy z Polski, która ukaże się w Biurze Literackim.

WIĘCEJ
RECENZJE_repetytorium

repetytorium, czyli wszystko, co chcielibyście wiedzieć o młodej poezji, ale baliście się zapytać

recenzje / ESEJE Maja Staśko

Szkic Mai Staśko o poezji Macieja Taranka. Prezentacja w ramach cyklu tekstów zapowiadających antologię Zebrało się śliny. Nowe głosy z Polski, która ukaże się w Biurze Literackim.

WIĘCEJ
RECENZJE_wiersz_dla_AF

Wiersz dla Andrzeja Franaszka

recenzje / KOMENTARZE Maciej Taranek

Autorski komentarz Macieja Taranka w ramach cyklu „Historia jednego wiersza”. Prezentacja w ramach cyklu tekstów zapowiadających antologię Zebrało się śliny. Nowe głosy z Polski, która ukaże się w Biurze Literackim.

WIĘCEJ
WYWIADY_Tomasz_Bak

Wojna hybrydowa z neoliberalizmem

wywiady / O PISANIU Paweł Kaczmarski Tomasz Bąk

Rozmowa Pawła Kaczmarskiego z Tomaszem Bąkiem. Prezentacja w ramach cyklu tekstów zapowiadających antologię Zebrało się śliny. Nowe głosy z Polski, która ukaże się w Biurze Literackim.

WIĘCEJ
WYWIADY_Dawid_Mateusz

Kąt zaangażowania

wywiady / O PISANIU Dawid Mateusz Jakub Skurtys

Rozmowa Jakuba Skurtysa z Dawidem Mateuszem. Prezentacja w ramach cyklu tekstów zapowiadających antologię Zebrało się śliny. Nowe głosy z Polski, która ukaże się w Biurze Literackim.

WIĘCEJ
UTWORY_zebralo_sie_sliny

Mefedron dla mas

utwory / zapowiedzi książek Tomasz Bąk

Fragment zapowiadający antologię Zebrało się śliny. Nowe głosy z Polski, która ukaże się w Biurze Literackim.

WIĘCEJ
RECENZJE_bkomentarz_tomaszak

Gniew i sample

recenzje / ESEJE Dawid Kujawa

Szkic Dawida Kujawy o krytycznej recepcji poezji Tomasza Bąka. Prezentacja w ramach cyklu tekstów zapowiadających antologię Zebrało się śliny. Nowe głosy z Polski, która ukaże się w Biurze Literackim.

WIĘCEJ
RECENZJE_dawid_mateusz_kujawa_sytasko

Taka prawda posiadania

recenzje / ESEJE Dawid Kujawa Maja Staśko

Szkic Mai Staśko i Dawida Kujawy o poezji Dawida Mateusza z tomu Stacja wieży ciśnień. Prezentacja w ramach cyklu tekstów zapowiadających antologię Zebrało się śliny. Nowe głosy z Polski, która ukaże się w Biurze Literackim.

WIĘCEJ
RECENZJE_komentarz_dawid_mateusz

Wykształcenie

recenzje / KOMENTARZE Dawid Mateusz

Autorski komentarz Dawida Mateusza w ramach cyklu „Historia jednego wiersza”. Prezentacja w ramach cyklu tekstów zapowiadających antologię Zebrało się śliny. Nowe głosy z Polski, która ukaże się w Biurze Literackim.

WIĘCEJ