wywiady / O PISANIU

Ciekawi mnie każde cudze znalezisko

Ilona Witkowska

Maja Staśko

Rozmowa Mai Staśko z Iloną Witkowską. Prezentacja w ramach cyklu tekstów zapowiadających antologię Zebrało się śliny. Nowe głosy z Polski, która ukaże się w Biurze Literackim.

Okladka_Zebralo_sie_sliny_72dpi Biuro Literackie kup książkę na poezjem.pl

Maja Staśko: Wracasz teraz z Lublina chyba, tak?

Ilona Witkowska: Tak.

Jak było na festiwalu?

Bardzo sympatycznie.

Nie było żadnych afer?

Nie, za to był jeden panel, w którym brali udział trzej geje i dwie kobiety.

O proszę. „Słowa są wolne” – to jest hasło tego festiwalu. Jak to wyglądało?

Och, na kilka sposobów to było manifestowane, np. nasz panel (Konrad Góra, Dawid Mateusz, Andrzej Szpindler i ja, prowadzenie – Grzesiu Jędrek) odbył się w podwórku Domu Słów zamiast w środku. Robiliśmy z Kondziem kwiaty bzu w cieście naleśnikowym na patelni elektrycznej kupionej w lumpeksie, nad którym był nasz hostel. Wyszło całkiem pysznie.

O, z pewnością. Ale czy to nie raczej „pewne słowa są wolne” albo „słowa są wolne, ale nie dla wszystkich”? Uniwersalizowanie bywa niebezpieczne, zresztą pokazujesz to w swoim tomie.

Oj tak, niestety. Z tą wolnością to ciężko powiedzieć, jak jest. Zaczynając od „wolności od” i „do”, a kończąc na banalnej opresji konieczności przeżycia – to w neoliberalizmie, który z wolnością ma niewiele wspólnego.

Wolnością, autonomią – trzeba by te słowa trochę dookreślić pewnie. A dzięki temu uwolnić.

Dookreślenie to raczej ograniczenie.

Pozornie tak, ale bez dookreślenia mamy zgubną uniwersalizację i relatywizm.

Chyba żeby rzucać hasła ot tak, tylko sugerując pole znaczeniowe, pod interpretację indywidualną.

I tak byś chciała?

Lubię interpretację.

Ale interpretacja z samym sugerowaniem może iść w relatywizm, a to nie pozwala na komunikację; ktosia lub ktoś mówi coś konkretnego, żeby inna osoba odpowiedziała jej na to właśnie, co mówi, a nie na coś przeciwnego, obok czy w ogóle bez związku. Czy nie?

Ale nigdy nie ma pewności.

Niby tak, ale jest kontekst, który ustawia wypowiedziany w konkretnym celu i do konkretnej osoby komunikat.

Intencje intencjami, ale zakładanie, że trafiasz tam, gdzie planujesz, jest odważne na granicy pychy.

A zakładanie porażki nie jest rezygnacją z komunikacji? Oddawaniem pola?

Nie, nie. Zakładasz możliwe przesunięcie, nie projektując kierunku tego przesunięcia. To raczej otwartość na przypadek, zaskoczenie.

A, to jednak dialog.

Jasne, że dialog! Nie zaciskasz się na tym, co chcesz przekazać, tylko patrzysz, co wyszło.

Istnieje w takim razie nietrafiona, głupia, niesłuszna interpretacja?

Nie istnieje. W indywidualnej ocenie możesz sobie pomyśleć: no nie, zupełnie głupio pomyślał/a, wiadomo, wolność oceny. Ale dla mnie ciekawe jest wszystko, i równouprawnione.

Wszystko równouprawnione? Ale chcesz przecież coś przekazać?

Jasne, coś tam sobie zakładam, że jest w tekście, ale co się tam znalazło oprócz albo zamiast tego, nigdy nie wiem.

A gdy interpretacja nie chce widzieć tego, co komunikujesz, skupiając się wyłącznie na oprócz albo zamiast?

Ciekawi mnie każde cudze znalezisko.

To Cię trochę zwalnia z odpowiedzialności za to, co napisałaś.

Mogę odpowiadać tylko za to, o czym wiedziałam, że tam jest, kiedy to pisałam.

Ale to wciąż jest! Chyba że ktoś wyrwie kartkę albo zamaże słowa.

Jasne, ale nie mogę zabronić nie widzieć/nakazać to widzieć.

Tylko że wówczas możesz zostać podpięta pod idee i kategorie, które są Ci całkiem obce, co więcej: z którymi się zwyczajnie nie zgadzasz, między innymi tym tomem.

Myślę, że moje możliwości wpływu na dobrą sprawę kończą się w momencie ukończenia tekstu: zawiera on przecież dokładnie to, co chciałam. A co z nim zrobią inni – mogę obserwować i różnie o tym myśleć.

Pewnie, że mogą, ale gdy interpretują wbrew temu, co jest w tekście, to to jest głupia interpretacja, niesłuszna.

Która oznacza, że tekst jest w jakiś sposób zawodny albo interpretator – złośliwy lub przekorny.

O właśnie, może oznaczać, że interpretatorka czy interpretator mają inne interesy w rozumieniu go w ten sposób.

Ale to też nie moja sprawa.

Zwyczajnie obawiam się, że oddajesz swoją wolność jako autorki na rzecz interpretatora czy interpretatorki, która może wszystko. A „może wszystko” to nie wolność, to neoliberalizm.

Ależ najpierw ja mogę wszystko, a potem on/ona może wszystko – uczciwy układ. A nawet na moją korzyść – bo mam pierwszeństwo w możeniu (?) wszystkiego.

Ale to nie rozmowa, tylko przerzucanie się wolnościami.

Nie, nie, to rozmowa rozłożona w czasie.

Twoje wiersze mają konkretne cele?

I tak, i nie: zależy, jak zawęzić ten konkret.

W jakim sensie tak? Bo nie – to wolność interpretatora lub interpretatorki, jak rozumiem.

Celem można nazwać chęć czy potrzebę odbicia, przekazania pewnych odkryć, które wydają mi się ciekawe, utrwalenia czegoś, podzielenia się czymś, zwrócenia uwagi na coś.

W jednym z Twoich wierszy pojawia się skursywione „zaangażować należy się w porażkę”. To z Jochera chyba.

Tak.

To jest Twoje zaangażowanie?

Raczej w małość, drobiazg, brak, niemoc.

Dlaczego akurat tak?

Kurczę, chyba to po prostu wynika z mojej wrażliwości. Na to mam fokus w wyniku działania wszystkich możliwych okoliczności, które się składają na to, kim jestem.

Poezja może coś zmienić? Zrobić?

Jasne. Koledzy opowiadają, że ludzie dzięki ich wierszom rzucają jedzenie mięsa, na przykład. Jakieś indywidualne doświadczenie, otwarcie, spotkanie, poszerzenie pola widzenia. Nowość i inność po prostu, na to może otworzyć.

Wyobrażasz sobie, żeby Twoje wiersze towarzyszyły jakiejś akcji? Na przykład demonstracji w obronie Puszczy Białowieskiej?

Tak.

A akcji, z którą nie identyfikowałabyś się, też? Czy skorzystałabyś z prawa do własnego tekstu i nie pozwoliłabyś w ten sposób wykorzystać swoich wierszy?

Nie pozwoliłabym, gdybym mogła.

A gdybyś nie została zapytana?

Patrzyłabym, co się stanie.

Nie sprzeciwiałabyś się?

Jeśli cytowano by mój tekst w czasie palenia kukły Żyda – co ciężko mi sobie wyobrazić – sprzeciwiłabym się.

A interpretacji, która włączałaby Cię w podobne myślenie, nie?

Hm. Z pewnością, gdyby mnie zapytano, co o tym myślę – odpowiedziałabym zgodnie z tym, co myślę.

I byłaby to interpretacja niesłuszna, zła przecież.

Dziwna.

Uprawniona?

Skoro się pojawiła, mogła zaistnieć.

Widzisz, bo z tą wolnością jest tak, że gdy uprawiasz remiks, wiążesz rozmaite języki i głosy, zderzasz je ze sobą, by osiągnąć konkretny estetyczno-polityczny cel, to konstruujesz nowy utwór, który coś konkretnego komunikuje, i to jasne. Ale w momencie, gdy ktosię lub ktosia bierze ten utwór i, rzekomo korzystając ze swojej wolności, na podobnej zasadzie (wybór, dodanie czegoś, pominięcie) działa w recenzji, w istocie ugrywa jakiś tam własny interes, i robi to na przekór tego, co mówi ten konkretny tekst i co Ty nim chciałaś osiągnąć: wówczas jedna wolność dyskredytuje drugą, a pod płaszczykiem „wolności interpretacji” dzieje się przejęcie władzy przez nieetyczne wykorzystanie tekstu i jego autora czy autorki. Co więcej, tekst przestaje komunikować i działać, skoro może oznaczać plus minus wszystko i można z nim zrobić plus minus wszystko. A to oddanie jego aktywnego zaangażowania w konkretne sprawy i zwolnienie Cię – jako autorki – z odpowiedzialności za to, co napisałaś, co zrobiłaś. Totalna marginalizacja.

Nie zgadzam się. Za każdym moim tekstem stoi jakiś mniej lub bardziej konkretny konkret (które opisałam wyżej), przyjmując formę mniej lub bardziej ostrą, bezpośrednią lub mgławą, zakamuflowaną. Ja wiem, co tam jest – ode mnie. Nie wiem nigdy, co tam jest oprócz tego i dla kogoś. Bo na pewno jest więcej niż tylko to, o czym wiem, że jest. Do tego, co zostanie w tekście znalezione, mogę się jedynie odnieść, mówiąc – nie wiedziałam, ze tam jest i to. Ale ja tam tego nie umieściłam (świadomie).

Pewnie, takie niespodzianki zapewne bywają bardzo inspirujące.

Bywają i wkurwiające.

Jasne, i chyba nie o nie chodzi, a o ignorowanie przekazu wiersza: tego, co chciałaś powiedzieć i nim zrobić. I ignorowanie Ciebie przez to, Twojej wolności, Twojego zaangażowania.

Ale to już nie leży w mojej mocy, by temu zapobiec, bo moja praca kończy się w momencie ukończenia tekstu.

No tak, masz rację, Twoja robota i odpowiedzialność kończy się na konkretnie ułożonym tekście i to nim manifestujesz swoją wolność i swoje zaangażowanie. I tu konieczna rola krytyki, która zwyczajnie nie może pozwalać na nieetyczną arbitralność interpretacji: rola sporu, agonu.

Tak sądzę.

Dobrze, to na zakończenie: a gdy nastąpi koniec świata, kto będzie najbliżej bezpiecznych terenów?

Na szczęście nikt nie będzie bezpieczny. Przed końcem nie ma ucieczki.

To teraz wolność interpretatora i interpretatorki.


Towarzysząca tekstowi fotografia Ilony Witkowskiej – Zbigniew Kozera

O AUTORACH

Ilona_Witkowska_foto
Ilona Witkowska

Urodzona w 1987 roku, debiutowała książką Splendida realta wydaną przez WBPiCAK w Poznaniu, za którą otrzymała nagrodę poetycką Silesius w kategorii debiut roku; ukończyła studia kulturoznawcze na Uniwersytecie Wrocławskim; mieszka w Sokołowsku.

autorzy_leksykon_300x300_Stasko
Maja Staśko

Krytyczka literacka, doktorantka interdyscyplinarnych studiów w Instytucie Filologii Polskiej UAM. Współpracuje m.in. z „Ha!artem”, „Wakatem”, „Przerzutnią” i „EleWatorem”. Zajmuje się najnowszą poezją.

powiązania

21_NAGRANIA__Kira_PIETREK__Być psem i kością poezji

Być psem i kością poezji

nagrania / Stacja Literatura Ilona Witkowska Kira Pietrek Maja Staśko

Spotkanie autorskie „Być psem i kością poezji” z udziałem Kiry Pietrek, Ilony Witkowskiej i Mai Staśko w ramach festiwalu Stacja Literatura 21.

WIĘCEJ
WYWIADY_mansztajn

Wyjść z tego mieszkania i wyjść z tego wiersza

wywiady / O PISANIU Jakobe Mansztajn Maja Staśko

Rozmowa Mai Staśko z Jakobe Mansztajnem. Prezentacja w ramach cyklu tekstów zapowiadających antologię Zebrało się śliny. Nowe głosy z Polski, która ukaże się w Biurze Literackim.

WIĘCEJ
WYWIADY_kamila_janiak

I nic, i nic dzieje się dalej

wywiady / O PISANIU Kamila Janiak Maja Staśko

Rozmowa Mai Staśko z Kamilą Janiak. Prezentacja w ramach cyklu tekstów zapowiadających antologię Zebrało się śliny. Nowe głosy z Polski, która ukaże się w Biurze Literackim.

WIĘCEJ
RECENZJE_WITKOWSKA_kometarz

rzecz w tym, żeby nie patrzeć ze zbyt bliska

recenzje / KOMENTARZE Ilona Witkowska

Autorski komentarz Ilony Witkowskiej w ramach cyklu „Historia jednego wiersza”. Prezentacja w ramach cyklu tekstów zapowiadających antologię Zebrało się śliny. Nowe głosy z Polski, która ukaże się w Biurze Literackim.

WIĘCEJ
WYWIADY_przybyla

Zapping i petting

wywiady / O PISANIU Maja Staśko Piotr Przybyła

Rozmowa Mai Staśko z Piotrem Przybyłą. Prezentacja w ramach cyklu tekstów zapowiadających antologię Zebrało się śliny. Nowe głosy z Polski, która ukaże się w Biurze Literackim.

WIĘCEJ
RECENZJE_repetytorium

repetytorium, czyli wszystko, co chcielibyście wiedzieć o młodej poezji, ale baliście się zapytać

recenzje / ESEJE Maja Staśko

Szkic Mai Staśko o poezji Macieja Taranka. Prezentacja w ramach cyklu tekstów zapowiadających antologię Zebrało się śliny. Nowe głosy z Polski, która ukaże się w Biurze Literackim.

WIĘCEJ
RECENZJE_dawid_mateusz_kujawa_sytasko

Taka prawda posiadania

recenzje / ESEJE Dawid Kujawa Maja Staśko

Szkic Mai Staśko i Dawida Kujawy o poezji Dawida Mateusza z tomu Stacja wieży ciśnień. Prezentacja w ramach cyklu tekstów zapowiadających antologię Zebrało się śliny. Nowe głosy z Polski, która ukaże się w Biurze Literackim.

WIĘCEJ
DEBATY_Politycznosc-formy

Polityczność formy, czyli usunęłam ciążę

debaty / ANKIETY I PODSUMOWANIA Maja Staśko

Głos Mai Staśko w debacie „Formy zaangażowania”, towarzyszącej premierze antologii Zebrało się śliny, która ukaże się niebawem w Biurze Literackim.

WIĘCEJ
RECENZJE_Bach-for-my-baby

Bo-ginie (Audycja zawiera lokowanie produktu)

recenzje / ESEJE Maja Staśko

Recenzja Mai Staśko towarzysząca premierze drugiego wydania książki Justyny Bargielskiej Bach for my baby.

WIĘCEJ
RECENZJE_Ptasia-grypa

Zadurzenie

recenzje / IMPRESJE Maja Staśko

Esej Mai Staśko, który ukazał się w 2011 roku  w gazecie festiwalowej „Poznań Poetów”.

WIĘCEJ
DZWIEKI_Andrzej_Sosnowski_poems

Swa i jego wolność (wokół Sosnowskim)

recenzje / IMPRESJE Maja Staśko

Esej Mai Staśko o twórczości Andrzeja Sosnowskiego.

WIĘCEJ
21_NAGRANIA__Kira_PIETREK__Być psem i kością poezji

Być psem i kością poezji

nagrania / Stacja Literatura Ilona Witkowska Kira Pietrek Maja Staśko

Spotkanie autorskie „Być psem i kością poezji” z udziałem Kiry Pietrek, Ilony Witkowskiej i Mai Staśko w ramach festiwalu Stacja Literatura 21.

WIĘCEJ
01_WYWIADY__ Paweł KACZMARSKI__Nie stoi w sprzeczności

Nie stoi w sprzeczności

wywiady / O KSIĄŻCE Paweł Kaczmarski Przemysław Rojek

Rozmowa Przemysława Rojka z Pawłem Kaczmarskim, towarzyszącą premierze antologii Zebrało się śliny. Nowe głosy z Polski, wydanej w Biurze Literackim 20 września 2016 roku, a w wersji elektronicznej 18 grudnia 2017 roku.

WIĘCEJ
03_RECENZJE__Joanna ORSKA__O poezji (i krytyce) zaangażowanej

O poezji (i krytyce) zaangażowanej

recenzje / ESEJE Joanna Orska

Recenzja Joanny Orskiej, towarzysząca premierze antologii Zebrało się śliny. Nowe głosy z Polski, wydanej w Biurze Literackim 20 września 2016 roku, a w wersji elektronicznej 18 grudnia 2017 roku.

WIĘCEJ
04_RECENZJE__ Paweł KACZMARSKI i Marta KORONKIEWICZ__Punkty wspólne, punkty odniesienia

Punkty wspólne, punkty odniesienia

recenzje / ESEJE Marta Koronkiewicz Paweł Kaczmarski

Szkic Marty Koronkiewicz i Pawła Kaczmarskiego o poezji Konrada Góry i Szczepana Kopyta, prezentujący antologię Zebrało się śliny. Nowe głosy z Polski, wydaną w Biurze Literackim 20 września 2016 roku, a w wersji elektronicznej 18 grudnia 2017 roku.

WIĘCEJ
nagrania_polityczna

Polityczna, niepartyjna?

nagrania / Stacja Literatura Kamila Janiak Maciej Taranek Marta Koronkiewicz Tomasz Bąk

Spotkanie autorskie „Polityczna, niepartyjna?” z udziałem Kamili Janiak, Macieja Taranka, Tomasza Bąka i Marty Koronkiewicz w ramach festiwalu literackiego Stacja Literatura 21.

WIĘCEJ
RECENZJE_plujac_z_lewej

Plując z lewej. Z wiatrem i pod wiatr

recenzje / ESEJE Rafał Gawin

Recenzja Rafała Gawina, towarzysząca premierze antologii Zebrało się śliny. Nowe głosy z Polski, wydanej w Biurze Literackim 20 września 2016 roku.

WIĘCEJ
WYWIADY_mansztajn

Wyjść z tego mieszkania i wyjść z tego wiersza

wywiady / O PISANIU Jakobe Mansztajn Maja Staśko

Rozmowa Mai Staśko z Jakobe Mansztajnem. Prezentacja w ramach cyklu tekstów zapowiadających antologię Zebrało się śliny. Nowe głosy z Polski, która ukaże się w Biurze Literackim.

WIĘCEJ
UTWORY_mansztajn

Rzeki nas pochłoną

utwory / zapowiedzi książek Jakobe Mansztajn

Fragment zapowiadający antologię Zebrało się śliny. Nowe głosy z Polski, która ukaże się w Biurze Literackim.

WIĘCEJ
RECENZJE_mansztajn

Polska – albo „melanchujnia”

recenzje / ESEJE Marta Koronkiewicz

Szkic Marty Koronkiewicz o poezji Jakobe Mansztajna. Prezentacja w ramach cyklu tekstów zapowiadających antologię Zebrało się śliny. Nowe głosy z Polski, która ukaże się w Biurze Literackim.

WIĘCEJ
RECENZJE_komentarz_mansztajn

Próba sił

recenzje / KOMENTARZE Jakobe Mansztajn

Autorski komentarz Jakobe Mansztajna w ramach cyklu „Historia jednego wiersza”. Prezentacja w ramach cyklu tekstów zapowiadających antologię Zebrało się śliny. Nowe głosy z Polski, która ukaże się w Biurze Literackim.

WIĘCEJ
RECENZJE_pietrek_kometarz

Nic nie jest najważniejsze

recenzje / KOMENTARZE Kira Pietrek

Autorski komentarz Kiry Pietrek w ramach cyklu „Historia jednego wiersza”. Prezentacja w ramach cyklu tekstów zapowiadających antologię Zebrało się śliny. Nowe głosy z Polski, która ukaże się w Biurze Literackim.

WIĘCEJ
WYWIADY_kamila_janiak

I nic, i nic dzieje się dalej

wywiady / O PISANIU Kamila Janiak Maja Staśko

Rozmowa Mai Staśko z Kamilą Janiak. Prezentacja w ramach cyklu tekstów zapowiadających antologię Zebrało się śliny. Nowe głosy z Polski, która ukaże się w Biurze Literackim.

WIĘCEJ
RECENZJE_janiak_jaskladnia

Ja-składnia

recenzje / ESEJE Jakub Skurtys

Szkic Jakuba Skurtysa o poezji Kamili Janiak. Prezentacja w ramach cyklu tekstów zapowiadających antologię Zebrało się śliny. Nowe głosy z Polski, która ukaże się w Biurze Literackim.

WIĘCEJ
RECENZJE_janiak_kometarz

hdr connor effect

recenzje / KOMENTARZE Kamila Janiak

Autorski komentarz Kamili Janiak w ramach cyklu „Historia jednego wiersza”. Prezentacja w ramach cyklu tekstów zapowiadających antologię Zebrało się śliny. Nowe głosy z Polski, która ukaże się w Biurze Literackim.

WIĘCEJ
WYWIADY_domagala_jakuc

Duchy Miasta są mi przychylne

wywiady / Jakub Skurtys Szymon Domagała-Jakuć

Rozmowa Jakuba Skurtysa z Szymonem Domagałą-Jakuciem. Prezentacja w ramach cyklu tekstów zapowiadających antologię Zebrało się śliny. Nowe głosy z Polski, która ukaże się w Biurze Literackim.

WIĘCEJ
RECENZJE_domagala_jakuc

Nigdy nie oddzielaj

recenzje / ESEJE Paweł Kaczmarski

Szkic Pawła Kaczmarskiego o poezji Szymona Domagały-Jakucia. Prezentacja w ramach cyklu tekstów zapowiadających antologię Zebrało się śliny. Nowe głosy z Polski, która ukaże się w Biurze Literackim.

WIĘCEJ
RECENZJE_domagala_jakuc_kometarz

Odrodzenie we krwi

recenzje / KOMENTARZE Szymon Domagała-Jakuć

Autorski komentarz Szymona Domagały-Jakucia w ramach cyklu „Historia jednego wiersza”. Prezentacja w ramach cyklu tekstów zapowiadających antologię Zebrało się śliny. Nowe głosy z Polski, która ukaże się w Biurze Literackim.

WIĘCEJ
RECENZJE_Witkowska

Być tym, czym się jest

recenzje / ESEJE Monika Glosowitz

Szkic Moniki Glosowitz o poezji Ilony Witkowskiej. Prezentacja w ramach cyklu tekstów zapowiadających antologię Zebrało się śliny. Nowe głosy z Polski, która ukaże się w Biurze Literackim.

WIĘCEJ
RECENZJE_WITKOWSKA_kometarz

rzecz w tym, żeby nie patrzeć ze zbyt bliska

recenzje / KOMENTARZE Ilona Witkowska

Autorski komentarz Ilony Witkowskiej w ramach cyklu „Historia jednego wiersza”. Prezentacja w ramach cyklu tekstów zapowiadających antologię Zebrało się śliny. Nowe głosy z Polski, która ukaże się w Biurze Literackim.

WIĘCEJ
WYWIADY_przybyla

Zapping i petting

wywiady / O PISANIU Maja Staśko Piotr Przybyła

Rozmowa Mai Staśko z Piotrem Przybyłą. Prezentacja w ramach cyklu tekstów zapowiadających antologię Zebrało się śliny. Nowe głosy z Polski, która ukaże się w Biurze Literackim.

WIĘCEJ
UTWORY_Przybyla_fulwypasik

Fulwypasik-Zdrój

utwory / zapowiedzi książek Piotr Przybyła

Fragment zapowiadający antologię Zebrało się śliny. Nowe głosy z Polski, która ukaże się w Biurze Literackim.

WIĘCEJ
RECENZJE_przybyla

Fonosfera i mantra

recenzje / ESEJE Marta Koronkiewicz

Szkic Marty Koronkiewicz o poezji Piotra Przybyły. Prezentacja w ramach cyklu tekstów zapowiadających antologię Zebrało się śliny. Nowe głosy z Polski, która ukaże się w Biurze Literackim.

WIĘCEJ
RECENZJE_PRZYBYLA_kometarz

Musisz wybaczyć każdemu

recenzje / KOMENTARZE Piotr Przybyła

Autorski komentarz Piotra Przybyły w ramach cyklu „Historia jednego wiersza”. Prezentacja w ramach cyklu tekstów zapowiadających antologię Zebrało się śliny. Nowe głosy z Polski, która ukaże się w Biurze Literackim.

WIĘCEJ
WYWIADY_Maciej_TARANEK

Bez polskich znaków

wywiady / O PISANIU Maciej Taranek Marta Koronkiewicz

Rozmowa Marty Koronkiewicz z Maciejem Tarankiem. Prezentacja w ramach cyklu tekstów zapowiadających antologię Zebrało się śliny. Nowe głosy z Polski, która ukaże się w Biurze Literackim.

WIĘCEJ
UTWORY_nomenklatura

nomenklatura

utwory / zapowiedzi książek Maciej Taranek

Fragment zapowiadający antologię Zebrało się śliny. Nowe głosy z Polski, która ukaże się w Biurze Literackim.

WIĘCEJ
RECENZJE_repetytorium

repetytorium, czyli wszystko, co chcielibyście wiedzieć o młodej poezji, ale baliście się zapytać

recenzje / ESEJE Maja Staśko

Szkic Mai Staśko o poezji Macieja Taranka. Prezentacja w ramach cyklu tekstów zapowiadających antologię Zebrało się śliny. Nowe głosy z Polski, która ukaże się w Biurze Literackim.

WIĘCEJ
RECENZJE_wiersz_dla_AF

Wiersz dla Andrzeja Franaszka

recenzje / KOMENTARZE Maciej Taranek

Autorski komentarz Macieja Taranka w ramach cyklu „Historia jednego wiersza”. Prezentacja w ramach cyklu tekstów zapowiadających antologię Zebrało się śliny. Nowe głosy z Polski, która ukaże się w Biurze Literackim.

WIĘCEJ
WYWIADY_Tomasz_Bak

Wojna hybrydowa z neoliberalizmem

wywiady / O PISANIU Paweł Kaczmarski Tomasz Bąk

Rozmowa Pawła Kaczmarskiego z Tomaszem Bąkiem. Prezentacja w ramach cyklu tekstów zapowiadających antologię Zebrało się śliny. Nowe głosy z Polski, która ukaże się w Biurze Literackim.

WIĘCEJ
WYWIADY_Dawid_Mateusz

Kąt zaangażowania

wywiady / O PISANIU Dawid Mateusz Jakub Skurtys

Rozmowa Jakuba Skurtysa z Dawidem Mateuszem. Prezentacja w ramach cyklu tekstów zapowiadających antologię Zebrało się śliny. Nowe głosy z Polski, która ukaże się w Biurze Literackim.

WIĘCEJ
UTWORY_zebralo_sie_sliny

Mefedron dla mas

utwory / zapowiedzi książek Tomasz Bąk

Fragment zapowiadający antologię Zebrało się śliny. Nowe głosy z Polski, która ukaże się w Biurze Literackim.

WIĘCEJ
RECENZJE_t_bak_kult_cargo

Kult cargo i brzydkie wyrazy

recenzje / ESEJE Marta Koronkiewicz

Szkic Marty Koronkiewicz o poezji Tomasza Bąka. Prezentacja w ramach cyklu tekstów zapowiadających antologię Zebrało się śliny. Nowe głosy z Polski, która ukaże się w Biurze Literackim.

WIĘCEJ
RECENZJE_bkomentarz_tomaszak

Gniew i sample

recenzje / ESEJE Dawid Kujawa

Szkic Dawida Kujawy o krytycznej recepcji poezji Tomasza Bąka. Prezentacja w ramach cyklu tekstów zapowiadających antologię Zebrało się śliny. Nowe głosy z Polski, która ukaże się w Biurze Literackim.

WIĘCEJ
RECENZJE_dawid_mateusz_kujawa_sytasko

Taka prawda posiadania

recenzje / ESEJE Dawid Kujawa Maja Staśko

Szkic Mai Staśko i Dawida Kujawy o poezji Dawida Mateusza z tomu Stacja wieży ciśnień. Prezentacja w ramach cyklu tekstów zapowiadających antologię Zebrało się śliny. Nowe głosy z Polski, która ukaże się w Biurze Literackim.

WIĘCEJ
RECENZJE_komentarz_dawid_mateusz

Wykształcenie

recenzje / KOMENTARZE Dawid Mateusz

Autorski komentarz Dawida Mateusza w ramach cyklu „Historia jednego wiersza”. Prezentacja w ramach cyklu tekstów zapowiadających antologię Zebrało się śliny. Nowe głosy z Polski, która ukaże się w Biurze Literackim.

WIĘCEJ
RECENZJE_Witkowska

Być tym, czym się jest

recenzje / ESEJE Monika Glosowitz

Szkic Moniki Glosowitz o poezji Ilony Witkowskiej. Prezentacja w ramach cyklu tekstów zapowiadających antologię Zebrało się śliny. Nowe głosy z Polski, która ukaże się w Biurze Literackim.

WIĘCEJ