Ostatnio w biBLiotece
Strona A, strona B nr 135: Podsumowanie TransPortu Literackiego 31
Artur Burszta
Strona A, strona B nr 134: Niezbędnik festiwalowy 2026
Artur Burszta
Nagrody na koniec / TransPort Literacki 30 / Artur Burszta / Adam Jaworski
Adam Jaworski
Artur Burszta
Krzysztof JAWORSKI i Antonina CAR: Jak pisałem powieść kryminalną (w tym biednym kraju)
Antonina Car
Krzysztof Jaworski
Marcin SENDECKI i Antonina CAR: Węgierskie morze
Antonina Car
Marcin Sendecki
Tu i teraz z tłumaczką nr 8: Katarzyna Skórska / Antonina Tosiek
Antonina Tosiek
Literatura to nie jest dobro naturalne
Marcin Wilkowski
„bezczelnie zbijać z tropu”
Andrzej Ilczewski
Jakub Pszoniak
Rozmowy na koniec: odcinek 51 Marcin Sendecki, Krzysztof Jaworski / Maciej Robert
Krzysztof Jaworski
Maciej Robert
Marcin Sendecki
Cel-pal
Z Sławomirem Elsnerem rozmawia Kuba Mikurda.
Więcej
O jedno jabłko za dużo
Rozmowa Kuby Mikurdy z Rafałem Skoniecznym.
Więcej
Światło, ruch
Rozmowa Kuby Mikurdy z Julią Szychowiak.
Więcej
Niewymuszone znaczenia
Z Kacprem Bartczakiem rozmawia Kuba Mikurda.
Więcej
Bez płaczów, dąsów i rzucania mięchem
Z Jackiem Dehnelem, tłumaczem poezji Philipa Larkina z wydanej w Biurze Literackim książki Zebrane, rozmawia Kuba Mikurda.
Więcej
Jaskółka pozytywnej dezintegracji (fragmenty)
Wiersz, jak pięknie piszesz, „opowiada pewien zbiór historii”. Jest układem otwartym. Układy sprzedawane jako zamknięte, zaprojektowane jako samowystarczalne, nie mają racji bytu w rozumianej przeze mnie literaturze; to lipa.
Więcej
Kochajcie Oklahomę
Z Bohdanem Zadurą rozmawia Jacek Kopciński.
Więcej
Nieustanny ruch znaczeń
Rozmowa Kuby Mikurdy ze Zbigniewem Machejem.
Więcej
Wojaczka czytałam bez namiętności…
Hołduję poglądowi, że sztuka ma przede wszystkim wywoływać wzruszenie, a mnie wiersze wymienionych autorów wzruszyły i to na tyle, że zaczęłam sama pisać. Wzruszenie to dla mnie podstawowa kategoria oceny, dotyczy to wszystkich dziedzin sztuki, którą w tym sensie traktuję użytkowo…
Więcej
Nie opowiadam już historyjek
Klasyczniejemy? I kto to mówi! Pewnie, że klasyczniejemy, bo się starzejemy. Mnie coraz mniej rzeczy dokoła przeszkadza, w zasadzie jeżeli coś mnie nie dotyka bezpośrednio, to niech sobie będzie. Nie podjęłabym się urządzenia idealnej rzeczywistości, gdzie nie ma wojen i wszyscy czytają dobrą poezję…
Więcej

