wywiady / O PISANIU

Wojaczka czytałam bez namiętności…

Marta Podgórnik

Hołduję poglądowi, że sztuka ma przede wszystkim wywoływać wzruszenie, a mnie wiersze wymienionych autorów wzruszyły i to na tyle, że zaczęłam sama pisać. Wzruszenie to dla mnie podstawowa kategoria oceny, dotyczy to wszystkich dziedzin sztuki, którą w tym sensie traktuję użytkowo...

Dariusz Kiełczewski: Zacznijmy od sprawy, z której jesteś znana najbardziej, a mianowicie od Twojego legendarnego emploi. Określa się Ciebie mianem Wojaczka w spódnicy, femme fatale polskiej poezji, wyszukuje sensacyjne fakty z Twojego życia. Jak się w tym wszystkim odnajdujesz?

Marta Podgórnik: Piękne dzięki. Dotąd łudziłam się, że słynę z pisania dobrych wierszy. Opinie, które przytaczasz, krążą wśród osób, których własna indolencja literacka zmusza do szukania innych zajęć dla wyobraźni. Wojaczkiem w spódnicy nikt mnie nie określił, ten zabawny oksymoron pojawił się w recenzji Tomka Majerana z mojej debiutanckiej książki. Recenzent konkludował, że Wojaczka w spódnicy nie udało mi się jednak zrobić (pewnie, że się nie udało, między innymi dlatego, że nie było to moim zamiarem). Cała reszta fantasmagorycznych opinii na mój temat to wyssane z palca bzdury. Siedzisz obok i widzisz, że jestem zrównoważoną osobą. Poza tym nasza rozmowa odbywa się w kawiarni, czyli w miejscu i okolicznościach zupełnie innych, niż te, o których pomyślą osoby z zapałem godnym lepszej sprawy budującą moją femme fatalną legendę. (śmiech)

To nie czujesz żadnego pokrewieństwa z poezją Rafała Wojaczka, wywodzącego się z tego samego regionu, co Ty?

Szczerze mówiąc, nie. Czytałam, czytam Wojaczka, ale bez namiętności.

W takim razie do jakiej szkoły poetyckiej zaliczyłabyś samą siebie? Do jakiego typu poezji?

To już leży w gestii Karola Maliszewskiego. Jego specjalnością jest zaliczanie nas do kolejnych, wymyślanych naprędce, szkół poetyckich. Coś takiego nie istnieje, a przynajmniej nie w odniesieniu do dwudziestolatków, mających na kącie jedną czy dwie książki. Takie rozważania to marnotrawstwo czasu i papieru. Do żadnej z poetyckich szkółek nie zamierzam zgłaszać akcesu, a z pewnymi osobami po prostu nie chciałabym spotykać się w jednym zestawie. Mam nadzieję, choć zdaję sobie sprawę, że zabrzmi to megalomańsko, że jestem poetycko osobna. A przynajmniej będę. Takie są moje intencje i ufam, że zostaną one uwzględnione przez czytelników.

Czyli tak zwana śląska szkoła poetycka też jest tworem wyssanym z palca?

Tak uważam. Najzabawniejsze jest to, że Karol Maliszewski zadał sobie wiele trudu. Najpierw tę szkołę wymyślił, potem ogłosił jej upadek, a potem, o ile pamiętam, wycofał się z jej wymyślenia. No cóż, przynajmniej przez jakiś czas miał zajęcie.

Absolutnie odżegnuję się od jakichkolwiek związków z poetami śląskimi, poza związkami towarzyskimi, które siłą rzeczy istnieją. Grupowanie regionalne to zabieg prostacki i podejrzany, najczęściej krzywdzący. Raz jeszcze powtórzę, że uważam za absurd próby szeregowania dwudziestoletnich pisarzy.

W takim razie którzy poeci wywarli na Twojej poezji piętno szczególne, wpłynęli na ukształtowanie się Twojego poetyckiego świata?

To trudne pytanie. Co mogę powiedzieć… Maria Jasnorzewska-Pawlikowska, Juliusz Słowacki, Whitman, Ginsberg… Bardziej współczesnych nazwisk nie będę wymieniać.

Czemu akurat oni?

Generalnie wymieniłam twórców, których lektura wywarła na mnie ogromne wrażenie jako na bardzo młodym człowieku, bo chyba na tym opiera się „kształtowanie poetyckiego świata”. Potem to już wszyscy wpływają na ciebie, nawet jeżeli nie zdajesz sobie z tego sprawy, ale to już tylko wpływ, nie piętno.

Hołduję poglądowi, że sztuka ma przede wszystkim wywoływać wzruszenie, a mnie wiersze wymienionych autorów wzruszyły i to na tyle, że zaczęłam sama pisać. Wzruszenie to dla mnie podstawowa kategoria oceny, dotyczy to wszystkich dziedzin sztuki, którą w tym sensie traktuję użytkowo. Dlatego konsekwentnie powtarzam, ze uwielbiam film „Titanic”, chociaż film jest, powiedzmy, pozbawiony wartości intelektualnej. Ja na tym filmie sobie popłakałam i to jest dla mnie wartość.

Czy starasz się także w swoich wierszach wywołać wzruszenie u czytelnika?

Nie, chyba nie. Kiedy piszę wiersze, nie myślę o moich czytelnikach i nie mam żadnych planów tyczących tego, co by u nich wywołać. Nie przeprowadzam (bo nie potrafię) żadnych akcji podprogowych w odniesieniu do czytelników. Myślę, że odbiór i interpretacja to już ich rzecz. Dla mnie każdy wiersz wiele znaczy, ktoś może uznać je za złe, nudne albo miałkie i trudno się zamartwiać czymś, na co nie ma się wpływu.

Bardzo często piszesz o niemożności pogodzenia twórczości ze stabilnym mieszczańskim życiem prywatnym. Dlaczego tak uważasz?

Nawet nie do końca jest tak, że twórczość wyklucza udane życie. Raczej jest odwrotnie. Wydaje mi się, że pozostawanie w sytuacji gdzie się zarabia, gotuje, sprząta, wychowuje dzieci, w sposób okrutny i bezwzględny ogranicza twórczość, jeśli całkiem jej nie blokuje. Twórczość rozumianą tak, jak ja ją pojmuję.

A jak ją pojmujesz?

Nie chcę, żebyś pomyślał, że jestem zwariowana feministką z przymusem samorealizacji i że moim ideałem jest samotność z maszyną do pisania za stypendium z podatniczych pieniędzy. Wręcz przeciwnie. Zdaję sobie sprawę, że moralnie i emocjonalnie nie stać mnie na tzw. poświęcenie literaturze do końca. Strasznie to brzmi. Twórczość to jest zawsze jakieś poświęcenie, łączące się być może przede wszystkim z tym, że nie żyjesz jak inni. Wyobcowanie itp., ble ble ble o samotności artysty, wszyscy to znamy, a w moim przypadku jest to tęsknota za tym, co mnie omija, a co dostępne jest każdej innej dwudziestolatce. Chciałoby się wszystkiego, a ty trzeba wybierać – rybki, akwarium? I pułapka, bo jeśli chcesz cokolwiek osiągnąć, to nie ma półśrodków. Sztuka kosztem życia, lub odwrotnie. Ja póki co lawiruję i może dlatego nie odnoszę wielkich sukcesów życiowych ani pisarskich. Jedne ambicje przeszkadzają drugim i pewnie tak musi zostać.

Czyli nie masz zamiaru realizować scenariusza życiowego o którym marzą nasze mamusie – małżonek, dzieci, sprzątanie, gotowanie, budowa rodzinnego gniazdka?

Jestem bardziej przemyślna. Być może nie powinnam zdradzać tajemnic natchnienia, ale póki co staram się trzymać dwie sroki za ogon – jeśli np. miłość, to z pożytkiem dla własnej literatury. Znalazłam sobie do sprzątania, gotowania i w ogóle do myślenia o domu kogoś, kto mi w zamian dostarcza przykrych wzruszeń niezbędnych do pisania wierszy.

To sprytny sposób na twórczość.

Całkowite wyrachowanie. (śmiech)

To nie jedyne połączeni kilku wątków w Twoim życiu, ponieważ nie tylko piszesz wiersze, ale piszesz również recenzje. Pod pseudonimem. Czy pseudonim ma służyć wyraźnemu oddzieleniu Ciebie jako poetki od Ciebie jako recenzenta?

Historia tego pseudonimu jest banalna. Parę lat temu pracowałam w redakcji Opcji i FA-art. Wtedy właśnie napisałam pierwszą recenzję, z książki Krzysztofa Koehelra Partyzant prawdy, która bardzo mi się podobała. Włożyłam tekst do teczki z nadesłanymi tekstami i podpisałam pseudonimem, ponieważ byłam ciekawa co moi przełożeni w osobach Kędera, Nowackiego i Uniłowskiego powiedzą o nim, nie wiedząc, że jestem autorką. Potem już tak zostało. Oddzielnie? Nie, ale po co mieć jedno nazwisko, skoro można mieć dwa? Anna E. w tej chwili funkcjonuje w moim życiu nie tylko na płaszczyźnie literackiej, jest pożytecznym alter ego. Dzięki niej, która skupia jedne cechy mojej osobowości, innym udaje się czasem dojść do głosu.

Pisanie recenzji jest często spotykanym zajęciem ubocznym poetów. Ale równie często krytykuje się takie działania, argumentując, że są to recenzje pisane przez kolegów dla kolegów. Co Ty na takie dictum?

Myślę, że osoby głoszące takie opinie mają rację – tylko nie rozumiem, co w tym złego? Pisząc o swoich rówieśnikach zawsze piszemy z kluczem. Poza tym, dlaczegóż akurat poeci są posądzani o kumoterstwo? Czy jeśli ktoś jest zawodowym krytykiem to znaczy, że nie ma kolegów wśród autorów? A taki Darek Nowacki, który nie będąc prozaikiem recenzuje prozaików, będąc z niektórymi w zażyłości koleżeńskiej, czy to umniejsza wagę jego sądów? Wszystko zależy od dobrej lub złej woli. Osobiście hołduję zasadzie, żeby pisać wyłącznie o książkach, które się podobają. Znamienna rzecz – to nie recenzenci niewłaściwie piszą, to recenzowani niewłaściwie czytają. Każdy jest przewrażliwiony na punkcie swojej twórczości i doszukuje się w tekstach krytycznych podtekstów, których tam najczęściej nie ma. Kiedy na prośbę „Kartek” recenzowałam Zwrot o bliskość Hrynacza, nie sądziłam, że zostanie odebrana jako atak. To, czy lubię, czy nie lubię Tomka nie zmienia faktu, że książka ma wady. Trudno pisać dobrze o kiepskich wierszach.

Co sądzisz o metodzie, którą zastosował Paweł Dunin-Wąsowicz w ostatnim wydaniu „Parnasu-bis”, a mianowicie o metodzie pisania z założenia źle o swoich kolegach z generacji?

Jest w tej metodzie szaleństwo, lecz i w tym szaleństwie jakaś metoda. Ta tendencyjna i wątpliwej wartości krytycznej książka na pewno zrobiła coś dobrego. Wiele rzeczy zostało powiedziane na głos, zamiast dalej być szeptanymi po kątach i to jest niewątpliwa zasługa PDW. Natomiast są tam wstawki niesprawiedliwe i nieeleganckie. Najbardziej smucą rzeczy nieeleganckie, ponieważ liczenie komukolwiek żon jest po prostu niesmaczne i dyskredytuje Wąsowicza jako krytyka literackiego i autora kompetentnych omówień.

A moim zdaniem Paweł strzelił naszej generacji samobója. Utwierdził niektóre osoby w przekonaniu, że właściwie nie warto interesować się literaturą, a już z całą pewnością literaturą naszej generacji. Przecież autorzy ze starszej generacji też się wspierają nawzajem, ci dawniejsi też i ci najdawniejsi zresztą także. Czyżby to oznaczało, że poezja zawsze była twórczością robioną przez kolesiów dla kolesiów?

Jest wiele racji w tym, co mówisz, ale mam nadzieję, że PDW nie miał takich intencji. Poza tym myślę, że on strzelił samobója sobie, wydając taką książkę. (Znamienny jest fakt, że Krzysztof Varga odciął się od tego ostatniego wydania „Parnasu bis”. Jego nazwisko już tam nie figuruje.) W Twojej czarnej wizji nie ma miejsca na inteligentnego czytelnika, a trzeba w niego wierzyć. Jeśli już ktoś sięgnął po „Parnas-bis”, to powinien zorientować się po kilku stronach że nie jest to poważny słownik. Poza tym nie oszukujmy się. Ton książki PDW oddaje klimat panujący w środowisku literackim i nie ma sensu udawać że jesteśmy uczciwi, że się szanujemy i wspieramy. Może dlatego wielu tak rozsierdziła ta książka, mącąc wyidealizowany obraz środowiska literackiego, obraz, powiedzmy sobie wprost, fałszywy.

W Twoich wierszach często powtarzają się nazwiska różnych ludzi, a chyba najczęściej nazwisko Darka Foksa. Czy to wynika ze wspólnego sposobu patrzenia na sztukę i rzeczywistość?

Chciałoby się powiedzieć: „bez komentarza”… Zwyczaj dyskusji tekstami z tekstami innych jest mocno zakorzeniony w literaturze i powszechny. Zdarza się, że świadomie, nieświadomie lub podświadomie nawiązujemy, cytujemy, dedykujemy. Jest to nieuniknione, że dotyka cię i pobudza to, co robią inni, więc piszesz o tym. A często chodzi po prostu o sytuację, w której znajdujesz się z konkretna osobą.

Nic więcej nie powiem na ten temat, ponieważ musiałabym mówić o prywatnych przyjaźniach, a chyba nie o to chodzi w tej rozmowie.

Pewnie, że nie, ale jeszcze trochę poplotkujmy. Tym razem o Arturze Burszcie. Oglądałem w telewizji, że nie do końca byłaś zadowolona z formuły spotkań na „Forcie Legnica ’99”?

Zaskoczyłeś mnie trochę, ponieważ wypowiedź w reportażu o „Forcie Legnica” miała, moim zdaniem, pozytywny wydźwięk. Może nie do końca odpowiadało mi, że w czasie mojego i kolegów występu siedziałam na schodkach i była puszczana muzyka techno. Jednak doceniam pomysły inscenizacyjne Artura i jego organizatorskie umiejętności.

To jak wyobrażasz sobie spotkanie autorskie?

Warto zastanowić się nad tym, czy w ogóle jest sens organizować spotkania autorskie, co sprowadza się do pytania, czy ktokolwiek interesuje się poetami i poezją poza samymi poetami. Drażni mnie przekonanie, ze do sztuki jak do wszystkiego należy podejść marketingowo i że wszystko da się sprzedać, jeśli się to odpowiednio opakuje. Myślę, że wszystkie działania promocyjne w rodzaju „Fortu Legnica” służą edukacji czytelników, a nie zdobywaniu ich, bo można kogoś, kto czyta Jasnorzewską, zachęcić do Świetlickiego, ale z kimś, kto poezji nie czuje i nie czyta w ogóle, to się nie uda i już. Nie mamy wpływu na odsetek „czujących poezję” w społeczeństwie i tomiki nie będą się rozchodzić w dziesiątkach tysięcy egzemplarzy. A na pozytywny snobizm na czytanie poezji raczej w Polsce nie doczekamy.

O AUTORZE

autorzy_leksykon_300x300_Podgornik
Marta Podgórnik

Urodzona w 1979 roku. Poetka, krytyk literacki, redaktorka. Laureatka Nagrody im. Jacka Bierezina (1996). Za tom Paradiso (2000) nominowana do Paszportu Polityki. W 2012 roku otrzymała Nagrodę Literacką Gdynia za książkę Rezydencja surykatek, którą nominowano także do Wrocławskiej Nagrody Poetyckiej Silesius, Nagrody im. K.I. Gałczyńskiego "Orfeusz" oraz Nagrody Literackiej "Gryfia". Ostatnio opublikowała książkę Zawsze, która znalazła się w finale Wrocławskiej Nagrody Poetyckiej Silesius oraz Nagrody im. Wisławy Szymborskiej. Autorka mieszka w Gliwicach.

powiązania

01_WYWIADY__Marta Podgornik__Mordercze rozmowy__FINAL

Mordercze rozmowy

wywiady / O KSIĄŻCE Artur Burszta Marta Podgórnik

Rozmowa Artura Burszty z Martą Podgórnik, towarzysząca wydaniu książki Mordercze ballady, która ukazała się w Biurze Literackim 7 stycznia 2019 roku.

WIĘCEJ
04_RECENZJE__Marta Podgórnik__Henry Lee

Henry Lee

recenzje / KOMENTARZE Marta Podgórnik

Autorski komentarz Marty Podgórnik do książki Mordercze ballady, która ukazała się w Biurze Literackim 7 stycznia 2019 roku.

WIĘCEJ
17_DŹWIĘKI__Darek Foks, Marta Podgórnik__Sonet drogi i Paradiso

Sonet drogi i Paradiso

dzwieki / WYDARZENIA Darek Foks Marta Podgórnik

Zapis całego potkania autorskiego Darka Foksa i Marty Podgórnik podczas Portu Legnica 2000.

WIĘCEJ
17_DZWIEKI__Tadeusz RÓŻEWICZ__Dyskusja O Kup kota w worku

Dyskusja: O „Kup kota w worku”

dzwieki / DYSKUSJE Bartosz Sadulski Karol Pęcherz Marta Podgórnik Przemysław Witkowski

Zapis dyskusji wokół książki Tadeusza Różewicza Kup kota w worku z udziałem Marty Podgónik, Karola Pęcherza, Bartosza Sadulskiego i Przemysława Witkowskiego.

WIĘCEJ
05_RECENZJE_Marta PODGÓRNIK__Koncept longplej

Koncept longplej

recenzje / IMPRESJE Marta Podgórnik

Impresja Marty Podgórnik na temat zestawu wierszy Przestrzenie resztkowe Grzegorza Smolińskiego, laureata 12. edycji „Połowu”.

WIĘCEJ
05_RECENZJE_Marta PODGÓRNIK__Chciałbym żebyś miał ślad

Chciałbym żebyś miał ślad (*)

recenzje / IMPRESJE Marta Podgórnik

Impresja Marty Podgórnik na temat zestawu wierszy Birnam Krzysztofa Schodowskiego, laureata 12. edycji „Połowu”.

WIĘCEJ
04_RECENZJE__Marta PODGÓRNIK__Poezja z nagrodami Rezydencja surykatek

Poezja z nagrodami: Rezydencja surykatek

recenzje / KOMENTARZE Marta Podgórnik

Marta Podgórnik odpowiada na pytania w ankiecie dotyczącej książki Rezydencja surykatek, wydanej w formie elektronicznej w Biurze Literackim 7 marca 2018 roku. Książka ukazuje się w ramach akcji „Poezja z nagrodami”.

WIĘCEJ
19_DZWIEKI__Marta PODGÓRNIK__Laudacja na Wybrzeżu

Laudacja na Wybrzeżu

dzwieki / RECYTACJE Marta Podgórnik

Wiersz z tomu Zawsze, zarejestrowany podczas spotkania „Odsiecz” na festiwalu Port Wrocław 2015.

WIĘCEJ
20_NAGRANIA__Przemysław OWCZAREK, Marta PODGÓRNIK, Robert RYBICKI, Piotr MATYWIECKI, Marta KORONKIEWICZ__Literatura na wysypisku kultury

Literatura na wysypisku kultury

nagrania / Stacja Literatura Marta Koronkiewicz Marta Podgórnik Piotr Matywiecki Przemysław Owczarek Robert Rybicki

Spotkanie autorskie „Literatura na wysypisku kultury” z udziałem Piotra Matywieckiego, Przemysława Owczarka, Marty Podgórnik, Roberta Rybickiego i Marty Koronkiewicz w ramach festiwalu Stacja Literatura 22.

WIĘCEJ
05_RECENZJE_Marta PODGÓRNIK__Stan czuwania

Stan czuwania

recenzje / IMPRESJE Marta Podgórnik

Impresja Marty Podgórnik na temat zestawu wierszy Niech żyją wszyskie układy sensoryczne Niny Manel, laureatki 12. edycji „Połowu”.

WIĘCEJ
02_WYWIADY__Marta PODGÓRNIK__Wszystko dla ludzi

Wszystko dla ludzi

wywiady / O KSIĄŻCE Krzysztof Sztafa Marta Podgórnik

Rozmowa Krzysztofa Sztafy z Martą Podgórnik, towarzysząca premierze almanachu Połów. Poetyckie debiuty 2016, wydanego w Biurze Literackim 6 lutego 2017 roku, a w wersji elektronicznej 25 grudnia 2017 roku.

WIĘCEJ
WYWIADY_Abc_ABC

Kamyczki w ogródku (zimna książka, ciepła rozmowa)

wywiady / O KSIĄŻCE Marta Podgórnik Piotr Czerski

Rozmowa Piotra Czerskiego z Martą Podgórnik, towarzysząca premierze Zimnej książki, wydanej w Biurze Literackim 15 maja 2017 roku.

WIĘCEJ
RECENZJE_Abc_ABC

Konieczna równowaga

recenzje / IMPRESJE Marta Podgórnik

Autorski komentarz Marty Podgórnik do Zimnej książki, wydanej w Biurze Literackim 15 maja 2017 roku.

WIĘCEJ
KSIAZKI__Środek

Klasyka gatunku

dzwieki / RECYTACJE Marta Podgórnik

Wiersz z tomu Zawsze, zarejestrowany podczas spotkania „Odsiecz” na festiwalu Port Wrocław 2015.

WIĘCEJ
Podgornik__Fotorelacja__Festiwal__2006-04-08__02

Dom na Peryhelium

dzwieki / RECYTACJE Marta Podgórnik

Wiersz z tomu Dwa do jeden, zarejestrowany podczas spotkania „Drobiazgowa eksplozja” na festiwalu Port Wrocław 2006.

WIĘCEJ
RECENZJE_kiraga

Policz raz dwa do trzech

recenzje / ESEJE Marta Podgórnik

Komentarz Marty Podgórnik do zestawu wierszy Kuby Kiragi „4 wiersze”. Prezentacja w ramach cyklu tekstów zapowiadających almanach Połów. Poetyckie debiuty 2016, który ukaże się w Biurze Literackim.

WIĘCEJ
RECENZJE_bilinski

najokrutniejszy miesiąc to jednak grudzień

recenzje / ESEJE Marta Podgórnik

Komentarz Marty Podgórnik do zestawu wierszy Pawła Bilińskiego „Ciepłe miejsca”. Prezentacja w ramach cyklu tekstów zapowiadających almanach Połów. Poetyckie debiuty 2016, który ukaże się w Biurze Literackim.

WIĘCEJ
WYWIADY_pawlikowska

Szczerze wyznam Pani Krytyk, iż po prostu kocham wszystko

wywiady / O KSIĄŻCE Marta Podgórnik Paweł Konnak

Rozmowa Pawła „Konjo” Konnaka z Martą Podgórnik.

WIĘCEJ
RECENZJE_pawlikowska_komentarz

Marta Podgórnik o wyborze wierszy Marii Pawlikowskiej-Jasnorzewskiej

recenzje / KOMENTARZE Marta Podgórnik

Autorski komentarz Marty Podgórnik do książki Seans na dnie morza Marii Pawlikowskiej-Jasnorzewskiej.

WIĘCEJ
RECENZJE_jozwik_powtarzam

Powtarzam cicho kilka zdań

recenzje / ESEJE Marta Podgórnik

Komentarz Marty Podgórnik do zestawu wierszy Roberta Jóźwika „Tylko psy i satelity”. Prezentacja w ramach cyklu tekstów zapowiadających almanach Połów. Poetyckie debiuty 2016, który ukaże się w Biurze Literackim.

WIĘCEJ
DZWIEKI_Zenujacy_klasycyzm

żenujący klasycyzm

dzwieki / RECYTACJE Marta Podgórnik

Wiersz z tomu Paradiso, zarejestrowany podczas spotkania premierowym na festiwalu Port Legnica 2000.

WIĘCEJ
nagrania_Odsiecz_1

Odsiecz

nagrania / Z Fortu do Portu Filip Zawada Marta Podgórnik Roman Honet

Zapis spotkania autorskiego „Odsiecz” z Romanem Honetem, Martą Podgórnik i Filipem Zawadą w ramach 20. edycji festiwalu Port Literacki 2015.

WIĘCEJ
WYWIADY_Polow

Przechodzę lekkim tangiem do pytania…

wywiady / O KSIĄŻCE Adrian Tujek Bartosz Popadiak Dariusz Sośnicki Grzegorz Marcinkowski Justyna Charkiewicz Kacper Adamus Marta Podgórnik Michał Domagalski Paweł Kobylewski Sylwia Rząca

Rozmowa Marty Podgórnik i Dariusza Sośnickiego z laureatami 10. edycji projektu Połów, autorami e-booka Połów. Poetyckie debiuty 2014-2015, wydanego w Biurze Literackim 4 kwietnia 2016 roku.

WIĘCEJ
RECENZJE_Cztery-razy-Szychowiak

Cztery razy (o) Naraz

recenzje / KOMENTARZE Anna Kałuża Katarzyna Fetlińska Marta Podgórnik Roman Honet

Komentarze Marty Podgórnik, Katarzyny Fetlińskiej, Anny Kałuży, Romana Honeta do wierszy z książki Julii Szychowiak Naraz, wydanej w Biurze Literackim 4 kwietnia 2016 roku.

WIĘCEJ
WYWIADY_Rozmowa-z-laureatami-10-edycji-Połowu

Rozmowa z laureatami 10. edycji Połowu

wywiady / O KSIĄŻCE Dariusz Sośnicki Marta Podgórnik

Laureaci 10. edycji projektu Połów odpowiadają na pytania Marty Podgórnik i Dariusza Sośnickiego, redaktorów almanachu Połów. Poetyckie debiuty 2014-2015, który ukazał się nakładem Biura Literackiego 2 listopada 2015 roku.

WIĘCEJ
DZWIEKI_Orkiestra

Orkiestra (czyta Marta Podgórnik)

dzwieki / RECYTACJE Ewa Lipska Marta Podgórnik

Wiersz w wykonaniu Marty Podgórnik, zarejestrowany podczas spotkania „Tramwaj” na festiwalu Port Wrocław 2007.

WIĘCEJ
DEBATY_Magdalena_Wolowicz_Dwie-dziecinady

Ile odpowiedzi, tyle trafień

recenzje / ESEJE Marta Podgórnik

Szkic Marty Podgórnik towarzyszący premierze książki 100 wierszy polskich stosownej długości w wyborze Artura Burszty, która ukazała się 23 marca 2015 roku nakładem Biura Literackiego.

WIĘCEJ
KSIAZKI_Podgornik_Zawsze

Komentarz do wiersza [Nino, niech będzie Rota]

recenzje / KOMENTARZE Marta Podgórnik

Autorski komentarz Marty Podgórnik do wiersza „[Nino, niech będzie Rota]” z książki Zawsze, która ukazała się 2 marca 2015 roku nakładem Biura Literackiego.

WIĘCEJ
RECENZJE_Marta-Podgornik_Przemyslaw-Koniuszy_Zawsze

Bohaterki rodzą się zmęczone

wywiady / O KSIĄŻCE Joanna Mueller Marta Podgórnik

Z Martą Podgórnik o książce Zawsze rozmawia Joanna Mueller.

WIĘCEJ
RECENZJE_Polow-2012

słowem; bez popisów

recenzje / KOMENTARZE Marta Podgórnik

Marta Podgórnik, współredaktorka antologii Połów. Poetyckie debiuty 2012, o twórczości Macieja Papierskiego.

WIĘCEJ
RECENZJE_Polow-2012

"Prywatne perpetuum mobile". O wierszach Oliwii Betcher

recenzje / NOTKI I OPINIE Marta Podgórnik

Marta Podgórnik, współredaktorka antologii Połów. Poetyckie debiuty 2012, o twórczości Oliwii Betcher.

WIĘCEJ
KSIAZKI_Podgornik_Nic-o-mnie-nie-wiesz

Swoimi słowami

wywiady / O PISANIU Katarzyna Fetlińska Marta Podgórnik

Rozmowa Katarzyny Fetlińskiej z Martą Podgórnik, towarzysząca premierze książki Nic o mnie nie wiesz, wydanej nakładem Biura Literackiego w 2012 roku.

WIĘCEJ
WYWIADY_Podgornik_Honet

Połów

wywiady / O PISANIU Marta Podgórnik Roman Honet

Redaktor według mnie nie powinien ogrywać żadnej roli. Ma być czytelnikiem. Sam tak traktowałem autorów, którzy trafili do mnie w Połowie.

WIĘCEJ
KSIAZKI_Polow-2011

Jeszcze poczekajmy, jeszcze się nie śpieszmy

recenzje / NOTKI I OPINIE Marta Podgórnik

Marta Podgórnik współredaktorka antologii Połów. Poetyckie debiuty 2011 o twórczości Jakuba Głuszaka, Katarzyny Fetlińskiej i Adriana Sinkowskiego.

WIĘCEJ
KSIAZKI_Pawlikowska-Jasnorzewska_Seans-na-dnie-morza

Marta Podgórnik o wyborze wierszy Marii Pawlikowskiej-Jasnorzewskiej

recenzje / KOMENTARZE Marta Podgórnik

Autorski komentarz Marty Podgórnik do książki Seans na dnie morza Marii Pawlikowskiej-Jasnorzewskiej wydanej nakładem Biura Literackiego 26 stycznia 2012 roku.

WIĘCEJ
RECENZJE_Marta-Podgornik_Legendarny-autobus

Legendarny autobus

recenzje / NOTKI I OPINIE Marta Podgórnik

Panie Ludwiku, co też Pan narobił, wsiadając kiedyś w ten legendarny autobus ze swoimi podopiecznymi! Wielu z nich już nigdy nie patrzyło na życie prozą.

WIĘCEJ
KSIAZKI_Podgornik_Rezydencja-surykatek

Translacja

recenzje / KOMENTARZE Marta Podgórnik

Autorski komenatrz Marty Podgornik do wiersza „Translacja” z książki Rezydencja surykatek, wydanej nakładem Biura Literackiego 17 lutego 2011 roku.

WIĘCEJ
KSIAZKI_Podgornik_Rezydencja-surykatek

Lunch z Benem i Dżej Lo

wywiady / O KSIĄŻCE Joanna Mueller Marta Podgórnik

Z Martą Podgórnik o książce Rezydencja surykatek rozmawia Joanna Mueller.

WIĘCEJ
RECENZJE_Wszystkie_Radiostacje

Wszystkie radiostacje

recenzje / NOTKI I OPINIE Marta Podgórnik

Czytam te teksty z rzadko odczuwaną satysfakcją – oto zrealizowany konsekwentnie projekt. W przypadku debiutu – rzecz co najmniej wyjątkowa. Tak iść za językiem, który wydaje się zimny i pozbawiony głębi, jak audycje z ruskiej radiostacji…

WIĘCEJ
RECENZJE_Atrapizm

To nie jest kółko literackie

wywiady / O PISANIU Marcin Bies Marta Podgórnik

Rozmowa Marty Podgórnik z Marcinem Biesem, towarzysząca wydaniu przez Biuro Literackie w serii Połów 2009 arkusza poetyckiego Atrapizm.

WIĘCEJ
36_Wokół_Kup_kota_w_worku_(work in progress)_grafika_deabty

Wokół „Kup kota w worku (work in progress)”

debaty / KSIĄŻKI I AUTORZY Bartosz Sadulski Karol Pęcherz Marta Podgórnik Przemysław Witkowski

Debata „Wokół ‚Kup kota w worku (work in progress”) z udziałem Karola Pęcherza, Marty Podgórnik, Bartosza Sadulskiego i Przemysława Witkowskiego.

WIĘCEJ
RECENZJE_Marta_Podgornik

Dichterliebe. Papierowy Księżyc

recenzje / IMPRESJE Marta Podgórnik

Panna Dalloway opuściła kilka przyjęć, jak wiadomo, by w zaciszu swego koszmarnego pokoiku nad sklepikiem z narzędziami ćwiczyć kroczki, geściki i pózki. Gramofon wibrował boską Ellą, a panieńską pakamerę wypełniał blask rykoszetu…

WIĘCEJ
KSIAZKI_Podgornik_Opium

wiersz dla maćka meleckiego; huczne ostatki; groński cytuje marcjalisa

recenzje / KOMENTARZE Marta Podgórnik

Najtrudniej wyobrazić sobie różne możliwe kombinacje sygnałów wejściowych i wyjściowych dla różnych elementów logicznych.

WIĘCEJ
WYWIADY_Marta_Podgornik_3

Jaskółka pozytywnej dezintegracji (fragmenty)

wywiady / O PISANIU Marta Podgórnik

Wiersz, jak pięknie piszesz, „opowiada pewien zbiór historii”. Jest układem otwartym. Układy sprzedawane jako zamknięte, zaprojektowane jako samowystarczalne, nie mają racji bytu w rozumianej przeze mnie literaturze; to lipa.

WIĘCEJ
RECENZJE_Marta_Podgornik

Dziesięć lat w 7 paragrafach* wieża ciśnień 7

recenzje / IMPRESJE Marta Podgórnik

Pomyślałam, że skoro siódemka to szczęśliwa liczba, a Rademenes był naprawdę mądrym kotem, w przededniu świąt wielkiej nocy, przedwiośniem, wypowiem życzenia w formie okolicznościowych anegdotek…

WIĘCEJ
RECENZJE_Marta_Podgornik

Ponieważnienie Ckliwy Paradoks Profesji

recenzje / IMPRESJE Marta Podgórnik

Czyżby więc moje życie nabrało rozpędu? Och nie, nic z tych rzeczy, może jedynie staję się, nareszcie, nieco bardziej uważna? Refleksyjna zgoła?

WIĘCEJ
WYWIADY_Marta_Podgornik_2

Nie opowiadam już historyjek

wywiady / O PISANIU Adam Wiedemann Marta Podgórnik

Klasyczniejemy? I kto to mówi! Pewnie, że klasyczniejemy, bo się starzejemy. Mnie coraz mniej rzeczy dokoła przeszkadza, w zasadzie jeżeli coś mnie nie dotyka bezpośrednio, to niech sobie będzie. Nie podjęłabym się urządzenia idealnej rzeczywistości, gdzie nie ma wojen i wszyscy czytają dobrą poezję…

WIĘCEJ
KSIAZKI_Podgornik_Dlugi-maj

Opole w wodzie, wkrótce w polsacie, [nieprawda, że mi już na niczym nie zależy], [prawda, że mi już na niczym nie zależy]

recenzje / KOMENTARZE Marta Podgórnik

Komentarze Marty Podgórnik do wierszy „Opole w wodzie”, „wkrótce w polsacie”, „[nieprawda, że mi już na niczym nie zależy]” i „[prawda, że mi już na niczym nie zależy]” z książki Długi maj, wydanej nakładem Biura Literackiego.

WIĘCEJ
RECENZJE_Marta_Podgornik

Koronka Kompensacji i Kwef Koincydencji (Elizejski Spleen d’Or)

recenzje / IMPRESJE Marta Podgórnik

nie dla mnie wydział sławy i prozy uniwersytetu warszawki, posada w resorcie, kumulacja w totolotku, nagroda literacka x-y, skoki na bungee, miłość tych kilku panów oraz pań

WIĘCEJ
KSIAZKI_Podgornik_Opium

paradiso, luxemburg i inne wiersze, drobne poprawki, podłożona melodia

recenzje / KOMENTARZE Marta Podgórnik

Jeżeli będą Państwo kiedyś w Gliwicach, zapraszam do baru Zielona Gęś na Raciborskiej.

WIĘCEJ
DZWIEKI_Marta-Podgornik_Zenujacy-klasycyzm

przeglądarka

dzwieki / RECYTACJE Marta Podgórnik

Wiersz z tomu Paradiso, zarejestrowany podczas spotkania premierowym na festiwalu Port Legnica 2000.

WIĘCEJ
RECENZJE_podgornik

„Struktura małego systemu”. O miłości w poezji Marty Podgórnik

recenzje / ESEJE Monika Glosowitz

Esej Moniki Glosowitz o poezji Marty Podgórnik.

WIĘCEJ
RECENZJE_Marta-Podgornik_Przemyslaw-Koniuszy_Zawsze

Zawsze Marty Podgórnik

recenzje / IMPRESJE Przemysław Koniuszy

Recenzja Przemysława Koniuszego z książki Zawsze Marty Podgórnik.

WIĘCEJ
KSIAZKI_Podgornik_Zawsze

Gorycz „zawsze”

recenzje / ESEJE Marek Olszewski

Recenzja Marka Olszewskiego z książki Zawsze Marty Podgórnik, która ukazała się w czasopiśmie „Nowe Książki”.

WIĘCEJ
RECENZJE_Marta-Podgornik_Przemyslaw-Koniuszy_Zawsze

Wieczne teraz

recenzje / ESEJE Michał Siedlecki

Recenzja Michała Siedleckiego z książki Marty Podgórnik Zawsze, która ukazała się w kieleckim magazynie kulturalnym Projektor.

WIĘCEJ
RECENZJE_Marta-Podgornik_Zawsze

Przegryzanie formy

recenzje / ESEJE Olga Byrska

Recenzja Aleksandry Byrskiej z książki Zawsze Marty Podgórnik, która ukazała się 27 kwietnia 2015 roku w portalu Xiegarnia.pl.

WIĘCEJ
KSIAZKI_Podgornik_Rezydencja-surykatek

Mikser Podgórnik

recenzje / ESEJE Marcin Orliński

Recenzja Marcina Orlińskiego z książki Rezydencja surykatek Marty Podgórnik, która ukazała na stronie marcinorlinski.pl.

WIĘCEJ
KSIAZKI_Podgornik_Zawsze

Ludzie na wiadukcie

recenzje / IMPRESJE Przemysław Rojek

Esej Przemysława Rojka towarzyszący premierze książki Zawsze Marty Podgórnik, która ukazała się nakładem Biura Literackiego 2 marca 2015 roku.

WIĘCEJ
KSIAZKI_Podgornik_Piec-opakowan

O Pięciu opakowaniach

recenzje / NOTKI I OPINIE

Komentarze Piotra Śliwińskiego, Agnieszki Wolny-Hamkało, Karola Maliszewskiego, Mariusza Grzebalskiego, Igora Stokfiszewskiego, Joanny Orskiej, Anna Myślak.

WIĘCEJ