Syte stypy

chowanna
(utwór autotematczyny)

gdy pyta mat­ka to nie jest pułap­ka
M. do J.

fiń­ska mat­ka to podróż
fran­cu­ska la mère
falu­je mor­ską gło­ską

twój nie­bo­skłon
to cia­ła z bólu skłon
tak wydźwi­gnę­łaś

na trwo­gę i str­won
pięć serc
pięć świa­tów

wży­ły się tabu­nem
jak taj­fun wol­ne
elek­tro­ny w maszy­nie losu­ją­cej

nie­zdar­ne pod­lo­ty
ode­rwij od sie­bie
w miej­scu spo­tka­nia

daj im wię­cej
niż kon­tro­lę wscho­dów
tema­tów haka­ne raba­ty

porzą­dek w prze­pie­rze­niach
prze­pi­sy na spo­ży­cie
biblio­te­kę obostrzeń

naszą cha­tę skraj­ną
na pla­nie krzy­ża
i na pla­nie wnę­trza

bez naboż­ne­go sto­sun­ku
kotur­nu kin­dersz­tu­by
wtań­cuj się w testa­men­tal

ku sobie kuplety

a gdy się zej­dą po tylu rozej­ściach
wpad­ną w podry­gi zaklesz­cze­ni w klę­sce

jak kun­dle się przy­gar­ną zbyt ści­śle lecz jesz­cze
bez piesz­czot po kum­pel­sku zanim pyk­nie mrzon­ka

pogłasz­cze spło­szy mieszcz­kę ujrzy dzi­ką
na chwi­lę nagą w całej jaskra­wo­ści

szko­da że w tory wsko­czy mil­kli­wie mu zemknie
i nic z tego nie będzie co naj­wy­żej wier­sze

kruchawa song

sen­ne nie-kryp­ty-cyta­ty dla S.

znów dru­ku­ją na trud­nych pod­ło­żach
mięk­kie sekre­ty twar­dych
dziew­czyn i krze­seł na sorze

zaznacz któ­rym nie lękaj się jesteś
w pono­rze taj­ny ponik krwi
roz­re­gu­lo­wa­łaś się kocha­na

ale to pau­za hor­mon body hor­ror
spod kon­tro­li wypeł­za­my zza tapet
moc­niej­sze w miej­scach zła­mań

fale wewnętrz­ne wyż­sze od dra­pa­czy
chmur twa­rze spę­ka­ne pięk­nem
pobu­dze­nie bodzisz­ków w poża­rach

tru­sia z iro­nią zajeż­dża opre­sję
stę­pem nawrót na oklep bie­dy
inskryp­cja wotyw­na roz­grzew­ka czy pogrzeb

ofer­ta fune­ral­na ma w sobie spo­ro funu
let­nie skra­je pan­no lalu pod dobrą jesien­ną datą
będzie­my obser­wo­wać postę­py śmiesz­no­ści

co ty taka przepadziwa

za kim prze­pa­dasz że z kre­te­sem
ugo­dził cię duch odmo­wy ugo­dy

naro­bi­łaś się teraz naro­wisz
przed furią pry­skasz w bocz­ne furt­ki

za dłu­go fro­ter­ka i fry­tu­ry dość
futru­jesz more amo­re per favo­re

aż dziw że łyk z nawy­ku kęs prze­past­ny
miar­ku­jesz w bon­da­ge gra­nic

galant­ka fla­grant­ka dan­sin­gu chcesz
nie cele­bran­sa któ­ry w kibić wbi­ja

jak w kibit­kę hero­iko­micz­nym kin­kiem
barok w brak gon­go­ryzm w gorycz po czub­ki fru­stra

gar­gan­tu­icz­na po pusz­czal­stwie pust­ka
bo zła­ko­mi­łaś się być wię­cej niż połciem

suta stypa (bragga)

sła­ba impra zamiast kon­so­la­cji dosta­jesz sie­bie jak zegar
po przod­ku więc kukasz w to ustroj­stwo a tam wyraź­nie­je
samo gęste samo czer­stwe weź tę smu­gę prze­trzyj nie prze­raź
się śmie­jesz w wid­ni śred­nia­wej acz sze­ro­kiej jak wan­na wal tu żal
bo ja nie taka pan­na co ski­pa­ła­by smę­ty sor­ry za gorycz lamen­ty
spi­jam wiem że więd­nę lecz w spiż nie leję
olew­ką się pod­le­wam dosta­łam hita ale nie mam heala

no to się zbie­ram hop po sobie posag alo­ha roz­sz­lo­chań
chcesz chłop­cze ujrzeć jak zacne mam pegi
gdy mi tu nabi­jasz pra­wil­ne bit­co­iny ja nawi­jam na szpu­lę przą­dek
moje zno­je meta­no­je głów­ny impet na sie­bie bio­rę
oj dana dana naga­na stro­fo­wa­nia dobru­cha­nia
pry­mat sta­łej tre­ści się nie mie­ści gdyż rzeź­bię w prze­mia­nach
nie mam pana bo moment wolę niż monu­ment

jam noma­da nie mona­da więc spa­dam zabie­ram
swo­je stro­fy i raz na świę­te nigdy odrzu­cam pona­gle­nie
odma­wiam dniom włą­cza­nia mnie w rytm
tabu to tani puder nie bio­rę na twarz jestem sta­ra
zady­mia­ra i to mnie jara sta­ra­łam się aż się star­łam
pod­bi­jam sta­ty­sty­kę strat mitycz­nych ite­mów
bra­ko­wa­ło mi talen­tu czy zabra­kło mi tle­nu

trud­no dar­mo każ­dy los prze­gry­wa wiwat kra­ka­tau
lek­ka krak­sa kar­tą tego dnia jest kata­rak­ta
myśla­łam jestem cymes a byłam masa­kra nie ma rady
radę muszę dać choć czuć mali­zną w bez­si­le wie­ku
wadzi mi ziąb i bli­zna się bie­li fla­gą z flank stam­tąd ślę wam
nie­wy­mow­ny dank skocz­ne pio­snecz­ki pie­ści­deł­ka bas
mój pasek żyć­ka wciąż nie mówi pas! gdzie game over tam respawn