wywiady / O KSIĄŻCE

O poezji wchodzącej w kontakt z energią życia…

Karol Maliszewski

Katarina Šalamun-Biedrzycka

Rozmowa Karola Maliszewskiego z Katariną Šalamun-Biedrzycką, towarzysząca wydaniu książki Otona Župančiča Kielich upojenia, w wyborze, przekładzie i z posłowiem Katariny Šalamun-Biedrzyckiej, która ukazała się w Biurze Literackim 15 czerwca 2020 roku.

Okladka__Kielich_upojenia.indd Biuro Literackie kup książkę na poezjem.pl

Karol Maliszewski: Moje pierwsze spotkanie ze słoweńską poezją zawdzięczam Pani, a konkretnie wyborowi wierszy Tomaža Šalamuna z roku bodaj 1979, ale więcej dowiedziałem się o historii tej poezji i o innych twórcach z antologii Srebro i mech [1] z 1995 roku. Czy w niej po raz pierwszy przedstawiała Pani najwybitniejszych poetów ze Słowenii, czy też były jakieś wcześniejsze nieznane mi próby ich prezentacji?

Katarina Šalamun-Biedrzycka: Najwybitniejszych poetów ze Słowenii próbowałam przedstawiać w Polsce od  roku 1966, kiedy objęłam lektorat języka słoweńskiego na UJ. Najpierw na wieczorach literackich tamże, potem w czasopismach. Tomaž Šalamun ukazał się w „Życiu Literackim” już w roku 1968 i tak samo Kocbek w „Twórczości”, Strniša, którego później wydałam jako wybór książkowy, w roku 1969, a w następnych latach zjawiały się całe bloki słoweńskich poetów, na przykład w „FA-arcie”, „Kresach” czy w „Frazie”, a w „Kwartalniku Artystycznym” wręcz jako Mała antologia poezji słoweńskiej. Coraz obszerniejsze bloki były też w „Studium”, „Czasie Kultury” czy „Odrze”, zresztą wykaz tych przekładów można znaleźć w Chronologicznym wykazie publikacji  w mojej książce Wśród słoweńskich i polskich autorów (Kraków 2018), gdzie są oczywiście wymienione też cztery książki Tomaža Šalamuna, po dwie książki Aleša Debeljaka i Uroša Zupana, oraz tomiki Primoža Čučnika, Petra Semoliča, Mety Kušar i już wspomnianego Gregora Strnišy. Do druku mam przygotowany jeszcze wybór wierszy France Prešerena i Milana Jesiha.

We wspomnianej antologii zwróciły moją uwagę wiersze Otona Župančiča. Pośród słoweńskich modernistów jego głos wydawał się najmocniejszy. A jak Pani widzi jego miejsce i rolę? 

Župančič był silną osobowością, jego wiersze (oczywiście nie wszystkie) do dziś emanują energią poetycką i dlatego jest coraz mniej ważne, do jakiej formacji można byłoby go zaliczyć. W Posłowiu wprawdzie umieszczam go w czasie, ale tylko dlatego, żeby go można było ujrzeć też jako człowieka, przechodzącego przez różne fazy swojego życia, co powodowało, że jego wiersze w różnych okresach po prostu wyrażały różne odczucie świata. Ale najważniejsze jest to, że dane mu było wiersze nie tylko pisać, ale w akcie twórczym wejść w kontakt z energią życiową i zatrzymać ją w formie dla niej jedynie możliwych słów.

Przyznam, że trochę drażni mnie tytuł wyboru ‒ Kielich upojenia ‒ ponieważ bardzo świadomie i wręcz autoironicznie nawiązuje do niezbyt dzisiaj dobrze widzianej młodopolskiej maniery. Czy nie ma w tym jakiejś swoistej prowokacji estetycznej?

Kielich upojenia to tytuł pierwszego tomiku naszego autora z roku 1899, do całości zaś zaproponował go Wydawca. Choć faktycznie można byłoby go łączyć, jak Pan mówi, z tzw. młodopolską manierą, lepiej jednak tylko zobaczyć 21-letniego młodzieńca w jego pierwszych uniesieniach – chyba miał prawo tak je nazwać.

W posłowiu do antologii Srebro i mech pisze Pani, że w słoweńskiej poezji „pozostaną na zawsze natchnione pełne ruchu i światła wizje Župančiča”, a więc raczej nie program społeczny, a jakieś immanentne cechy poetyki wybijają się na plan pierwszy w Pani odbiorze? 

Ależ oczywiście, zawsze uważałam, że żaden program społeczny nie ma co szukać w mówieniu o poezji!

Z czym było najtrudniej przy tłumaczeniu wierszy tego autora? Jak sobie pani radziła z przełożeniem jednej energii językowej na drugą?

Tłumaczeniem wierszy Župančiča zajęłam się już więcej niż pół wieku temu, bo chciałam go przybliżyć swoim studentom i studentkom na lektoracie języka słoweńskiego. Zawsze wysoko ceniłam jego energię poetycką, a próbować przełożyć ją na inny język można tylko tak, jak u każdego innego twórcy: starać się wejść w podobne myślenie i czucie, jakie znajduje się w oryginale i próbować powtórzyć je w innym języku. Najtrudniejsze były przy tym oczywiście rymy, tam czasem trzeba robić odstępstwa od zasady, która inaczej mi przyświeca: jeśli nie ma dowolności w wyborze słów u twórcy, muszą te same słowa znaleźć się też w przekładzie.

Zaciekawiła mnie sprawa współautorstwa przekładu. W kilku miejscach zaznacza Pani, że tłumaczyła dany wiersz nie sama, lecz z kimś. Na przykład z Marianem Piechalem czy Zygmuntem Stoberskim. Jak to wyglądało?

Nie, nie, to nieporozumienie. Prawdą jest, że pod przekładem trzech wierszy podałam nazwiska, ze swoim na końcu, przez Pana przywołanych tłumaczy (i jeszcze Leopolda Lewina), którzy brali udział w zbiorowej edycji Antologii poezji słoweńskiej (o której wspominam w Posłowiu). Jest to  ‒ w hołdzie dla tych najbardziej zasłużonych i właściwie będących pionierami tłumaczeń poezji z tego języka – w zasadzie ich przekład, ale według mnie zawierał tyle nieścisłości i nieodpowiednich dodatków, że czułam się w obowiązku poprawić je i w ten sposób, tak uważam, stałam się współautorem tych przekładów. (Takie same współautorstwo ze mną ma na przykład Miłosz Biedrzycki zarówno w książkach Lublana Mety Kušar i Niespieszna żegluga Uroša Zupana, jak i w drugim wierszu w Dodatku w tej książce. W pierwszym wierszu z tego Dodatku jego współautorstwo jest jeszcze mocniejsze, bo przetłumaczył kawałek, którego przekładu sama się nie podjęłam).

A wracając do wspomnianych nieodpowiednich dodatków, mogę wrócić jeszcze dalej, do Pana poprzedniego pytania, czyli do problemu doboru słów, jeśli zmienia się je z powodu szukania rymów.

Wiersz o „kwiecie tajemniczym, kwiecie magicznym”, o tym symbolu mocy twórczej i wybranki, która spaja się z tym symbolem, kończy się tak:

vse bitje mi zahrepenelo je
za tebòj, za tebòj
ti skrivnostni moj cvet, ti roža mogota…
O, jaz sem bogàt –
pomagaj, pomagaj mi dvígniti
moje duše zaklàd!

wszystko we mnie zatęskniło
za tobą, za tobą,
mój kwiecie tajemniczy, moja różo magiczna…
O, ja jestem bogaty –
pomóż mi, pomóż mi,
podnieść mej duszy skarb!

A teraz podam przekład Piechala w całości, kursywą zaznaczając miejsca, które raziły mnie banalnością i nieadekwatnością (a wers „nic radości nie zgłuszy” w ogóle nie powinien był się tam znaleźć, bo jest zupełnie bez pokrycia w oryginale):

Mój kwiecie tajemniczy,
moja różo magiczna,
szukałem cię, wołałem,
sto razy omijałem,
aż wreszcie cię ujrzałem.

Serce moje odgadło,
twoją siłę tajemną,
twe światło na mnie spadło,
rozjaśniło noc ciemną.

Barwy we mnie rozkwitły,
niepojęta ich liczba,
Mój kwiecie tajemniczy,
moja różo magiczna!

O, jak jestem bogaty,
nic radości nie zgłuszy:
kwiaty wy, moje kwiaty,
największy skarb mej duszy!

Tak samo w wierszu „Do siebie” w przekładzie Lewina doszło do nieporozumienia, bo zwrot kličeš, drevo użyte jest w sensie „chciałobyś, drzewo”, a nie:

wołasz mnie, drzewo młodości…

Pragniesz znów, drzewo, młodości?
Nowe kwitnienie, śpiew, z drżącymi
palcami w mróz proszącymi
przywołujesz, drzewo?

Ten wiersz, tak jak wiersz w przekładzie Piechala, jest na tyle charakterystyczny dla Župančiča, że powinien go znać każdy student słowenistyki, ale chciałabym, by się z nim zapoznał, jeśli będzie posługiwał się tamtą Antologią, razem z tymi poprawkami.

Nie pamiętam już, gdzie pisała Pani o tym, że poezję Župančiča „cechuje witalizm, mistrzostwo słowa i wysoki standard, co do jakości ludzkiego ducha, przez co przez pół wieku oddziaływał na sposób myślenia i odczuwania Słoweńców”. Czy mogłaby Pani tę wypowiedź trochę bardziej rozwinąć?

O mistrzostwie słowa może przekonać się każdy sam, czytając wiersze w tej książce (wszystkich rymów oczywiście nie udało się przenieść z podobną magią, ale rytm tak – niektóre wiersze, w tym „Słoweńską pieśń” i „Dies Irae”, można też porównać z oryginałem w wymienionej prze Pana dwujęzycznej antologii Srebro i mech), a o jego wymaganiach moralnych w stosunku do siebie i innych są też świadectwa w niejednym przetłumaczonym wierszu; co do dwóch pozostałych cech tej twórczości podam przykład, biorąc początek i koniec wiersza „Wszystkich żywych dzień” z 1900 roku (którego wprawdzie nie ma w książce, choć jest bardzo charakterystyczny, ale nie znalazłam dlań wystarczająco dużo rymów):

Ja czuję dziś wszystkich żywych dzień.
Moje serce kipi z radości,
moja dusza tańczy z rozkoszy,
jak byłaby piła wino z krasowych ziem.

Nie słyszycie? ‒ Tam od mrocznych kniei
niesie się wicher
(…)
to żar nowego dnia.

O, bracia, w drogę, w drogę do życia!
(…)
O, bracia, bracia ‒ nadszedł czas!
O, bracia, bracia ‒ jak jest w was?
Czy wasze niwy są przeorane?
Teraz są rządy przychylnych gwiazd,
złote nasiona szukają nas –
Czy wasze niwy są przeorane?
(…)

A więc pamiętam, jak mój ojciec [2] lubił cytować ten wiersz, a strofę o winie z Krasu, o słynnym teranie, wykaligrafowano na fasadzie pewnej gospody w tej części Słowenii:

Moja duša je židane volje,
kot bila bi pila kraški teran.

Ale Župančič nie tylko takie hurraoptymistyczne wiersze pisał?

Oczywiście, że nie. Przyjmował rolę wieszcza, „serca w środku ojczyzny”, który wypowiada się w imieniu jasnych i ciemnych stron własnego narodu. Najbardziej doszło to do wyrazu w poemacie z roku 1908 „Duma” (w naszej książce figuruje jako „Słoweńska pieśń”), gdzie jedna strona objęta jest wypowiedzią: „Chodziłem po ziemi naszej i piłem jej piękno”, a druga: „Chodziłem po ziemi naszej i piłem jej gorycz”. Charakterystyczny dla nastrojów w Słowenii w połowie zeszłego wieku jest fakt, że Tomaž Šalamun w roku 1964 strawestował ten poemat, tworząc wiersz „Duma 1964”, opierając się tylko na jego krytycznej stronie:

(…)
o redaktorzy w kagańcach
o ideolodzy i wasze dziwki ideologie
o doktorzy przeżuwający średniowieczne pierniki i interpunkcje
o mumie po akademicku poklepujące ból i namiętności
[…]
o socjalizmie à la Ludwik XIV czyli jak brać pod ochronę biedne zwierzątka
o sto trzydzieści ciał ustawodawczych czyli co zrobić
by zdechły kot nie cuchnął
[…]
chodziłem po ziemi naszej i dostałem wrzód na żołądku
(…)

W swojej książce rozpraw i artykułów Wśród słoweńskich i polskich autorów, w której można, w formie cytatu, przeczytać prawie w całości ten wiersz – i gdzie jest też powiedziane, że autorowi po tygodniu przesłuchań w areszcie grożono za ten „atak na ustrój polityczny” dwunastoma latami więzienia ‒ trawestację tego słynnego wersetu nie przetłumaczyłam nawiązaniem do Župančiča, ale nawiązaniem do – Mickiewicza!: „ojczyzno ty jesteś jak ‒ wrzód na żołądku”.

Co Pani zdaniem powinno zostać w dzisiejszym czytelniku tych wierszy, jakie odczucie czy wrażenie? Jakie przesłanie?

Przyznam, że trochę drażni mnie sam wyraz „przesłanie”, jeśli mówi się o poezji. Chciałabym, by czytelnik po przeczytaniu każdego wiersza poczuł zadowolenie, że zetknął się z pewną energią, z wewnętrzną siłą kogoś sobie nieznanego. A potem próbował tego kogoś czytać w oryginale.

Bardzo dziękuję za rozmowę.


Przypisy:
[1] Mah in srebro. Srebro i mech, Antologia poezji słoweńskiej, wybór i przekład K. Šalamun-Biedrzycka, red. M.B. Kielar, Wydawnictwo „Pogranicze”, Sejny 1995.
[2] Dr Branko Šalamun (1914‒2005), przejęty zadaniami w stosunku do nowego własnego państwa i wbrew ogólnej sytuacji światowej noszony entuzjazmem, jaki na początku XX wieku zainicjował właśnie Župančič, po maturze w roku 1933 (Hitler i przeczucie nowej wojny!) postanowił – by móc służyć ludziom i nigdy nikogo nie musieć zabić – zostać lekarzem.

O AUTORACH

Kartoteka_Karol_Maliszewski
Karol Maliszewski

Urodzony w 1960 roku w Nowej Rudzie. Poeta, prozaik, krytyk literacki. Absolwent filozofii na Uniwersytecie Wrocławskim. Założyciel Noworudzkiego Klubu Literackiego „Ogma”. Laureat nagrody im. Marka Jodłowskiego (1994), nagrody im. Barbary Sadowskiej (1997), nagrody im. Ryszarda Milczewskiego-Bruno (1999). Nominowany do NIKE za zbiór krytyk literackich Rozproszone głosy. Notatki krytyka (2007). Pracuje w Instytucie Dziennikarstwa i Komunikacji Społecznej Uniwersytetu Wrocławskiego. Mieszka w Nowej Rudzie.

Katarina-Salamun-Biedrzycka
Katarina Šalamun-Biedrzycka

Urodzona w 1942 roku w Lublanie. Tłumaczka oraz badaczka współczesnej literatury polskiej i słoweńskiej, autorka 8 tomów esejów i rozpraw historycznoliterackich, również dotyczących tematów translatologicznych. Studiowała slawistykę na uniwersytetach w Lublanie, Zagrzebiu i Krakowie. Po ukończeniu studiów pracowała na Uniwersytecie Jagiellońskim jako lektorka języka słoweńskiego, a następnie jako literaturoznawczyni w Instytucie Słowianoznawstwa PAN. W lat 80. zmuszono ją do przyjęcia statusu „wolnego strzelca”. Bibliografia jej przekładów z literatury słoweńskiej i polskiej – od Kochanowskiego, przez Wyspiańskiego, Gombrowicza, Schulza do Tomaža Šalamuna oraz licznych poetów słoweńskich i polskich – obejmuje, oprócz 32 książek przekładów i wspomnianych książek autorskich, dalsze 533 pozycje bibliograficzne i znajduje się w jej ostatniej książce: Wśród słoweńskich i polskich autorów. Rozprawy i artykuły (Kraków 2018).

powiązania

14_CYKLE__Karol Maliszewski__Daj mu tam, gdzie go nie ma

Daj mu tam, gdzie go nie ma

felietony / cykle PISARZY Karol Maliszewski

3. odcinek cyklu „Biuro Literackie: rok po roku” autorstwa Karola Maliszewskiego.

WIĘCEJ
04_RECENZJE__Oton Župančič__Przewodnik po osobistym wyborze

Przewodnik po osobistym wyborze przekładów klasyka słoweńskiego nadających się do czytania dzisiaj

recenzje / KOMENTARZE Katarina Šalamun-Biedrzycka

Autorski komentarz Katariny Šalamun-Biedrzyckiej, towarzyszący wydaniu książki Otona Župančiča Kielich upojenia, w wyborze, przekładzie i z posłowiem Katariny Šalamun-Biedrzyckiej, która ukazała się w Biurze Literackim 15 czerwca 2020 roku.

WIĘCEJ
18_NAGRANIA__Różni autorzy__Poetyckie książki trzydziestolecia

Poetyckie książki trzydziestolecia

nagrania / Stacja Literatura Anna Kałuża Jakub Skurtys Joanna Mueller Joanna Orska Karol Maliszewski

Spotkanie z udziałem Anny Kałuży, Karola Maliszewskiego, Joanny Mueller, Joanny Orskiej oraz Jakuba Skurtysa w ramach festiwalu Stacja Literatura 24.

WIĘCEJ
05_RECENZJE__Rafał Wojaczek__Wojaczek a „przyjemność” lektury

Wojaczek a „przyjemność” lektury

recenzje / ESEJE Karol Maliszewski

Recenzja Karola Maliszewskiego towarzysząca wydaniu książki Rafała Wojaczka Prawdziwe życie bohatera, która ukazała się w Biurze Literackim 11 maja 2020 roku.

WIĘCEJ
05_RECENZJE__Tadeusz Różewicz___Nowy_ Różewicz, czyli z wiarą w przesłanie

„Nowy” Różewicz: „Trzeba żyć bez Ojca”

recenzje / ESEJE Karol Maliszewski

Recenzja Karola Maliszewskiego, towarzysząca premierze książki Credo Tadeusza Różewicza w opracowaniu Jana Stolarczyka, która ukazała się w Biurze Literackim 29 stycznia 2020 roku.

WIĘCEJ
03_RECENZJE__Przemysław Suchanecki__Wszystkie niespokojne składnie

„Wszystkie niespokojne składnie”

recenzje / ESEJE Karol Maliszewski

Recenzja Karola Maliszewskiego, towarzysząca premierze książki Wtracenie Przemysława Suchaneckiego, która ukazała się w Biurze Literackim 31 grudnia 2019 roku.

WIĘCEJ
OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Przeczytane, odhaczone, częściowo przeżyte. Nerwowy notatnik

debaty / ANKIETY I PODSUMOWANIA Karol Maliszewski

Głos Karola Maliszewskiego w debacie „Biurowe książki roku 2019”.

WIĘCEJ
18_NAGRANIA__Jerzy Jarniewicz, Karol Maliszewski, Dawid Mateusz__Puste noce i 100 wierszy wypisanych z języka angielskiego

Puste noce i 100 wierszy wypisanych z języka angielskiego

nagrania / Stacja Literatura Dawid Mateusz Jerzy Jarniewicz Karol Maliszewski

Spotkanie wokół książek Puste noce i 100 wierszy wypisanych z języka angielskiego z udziałem Jerzego Jarniewicza, Karola Maliszewskiego i Dawida Mateusza w ramach festiwalu Stacja Literatura 23.

WIĘCEJ
05_RECENZJE__Dariusz Sośnicki__Sośnicki wielokrotne symetrie

Sośnicki: wielokrotne symetrie

recenzje / ESEJE Karol Maliszewski

Szkic Karola Maliszewskiego opublikowany w cyklu prezentacji najciekawszych archiwalnych tekstów z dwudziestopięciolecia festiwalu Stacja Literatura.

WIĘCEJ
19_NAGRANIA__Bohdan Zadura, Karol Maliszewski, Dawid Mateusz__Po szkodzie

Po szkodzie

nagrania / Stacja Literatura Bohdan Zadura Dawid Mateusz Karol Maliszewski

Spotkanie autorskie wokół książki Po szkodzie z udziałem Bohdana Zadury, Karola Maliszewskiego i Dawida Mateusza w ramach festiwalu Stacja Literatura 23.

WIĘCEJ
03_RECENZJE__Karol Maliszewski__Język w ogniu

Język w ogniu (i trochę obok)

recenzje / ESEJE Karol Maliszewski

Recenzja Karola Maliszewskiego książki Chyba na pewno Jakuba Pszoniaka, która ukazała się nakładem Biura Literackiego 1 kwietnia 2019 roku.

WIĘCEJ
03_RECENZJE__Karol Maliszewski__Spotkanie z balladą

Śmiertelne spotkanie (z balladą)

recenzje / ESEJE Karol Maliszewski

Recenzja Karola Maliszewskiego książki Mordercze ballady, która ukazała się w Biurze Literackim 7 stycznia 2019 roku.

WIĘCEJ
17_DZWIEKI__Karol MALISZEWSKI__Biała środa 2009

Biała środa 2009

dzwieki / WYDARZENIA Karol Maliszewski

Podsumowanie projektów edukacyjnych 2008/2009, podczas którego uczestnicy spotkań z Karolem Maliszewskim zaprezentowali publiczności swoje wiersze.

WIĘCEJ
17_DZWIEKI__Karol MALISZEWSKI__Czytanie kapryśne

Czytanie kapryśne – o czytaniu wierszy w latach 90.

dzwieki / WYDARZENIA Karol Maliszewski

Wykład Karola Maliszewskiego towarzyszący Pogotowiu poetyckiemu w sezonie 2008/2009.

WIĘCEJ
10_UTWORY__Różni AUTORZY_Wiersz doraźny_Dzień gniewu

Wiersz doraźny: Dzień gniewu

utwory / premiery w sieci Grzegorz Wróblewski Jakub Kornahuser Joanna Mueller Karol Maliszewski Przemysław Owczarek Zbigniew Machej

Pozakonkursowy zestaw „Wierszy doraźnych 2018” autorstwa Jakuba Kornhausera, Zbigniewa Macheja, Karola Maliszewskiego, Joanny Mueller, Przemysława Owczarka, Grzegorza Wróblewskiego.

WIĘCEJ
17_DZWIEKI_Karol MALISZEWSKI__Czytanie pojedyncze i zbiorowe

Czytanie pojedyncze i zbiorowe

dzwieki / WYDARZENIA Karol Maliszewski

Wykład Karola Maliszewskiego towarzyszący Pogotowiu poetyckiemu w sezonie 2008/2009.

WIĘCEJ
17_DZWIEKI__Karol MALISZEWSKI__O czytaniu wierszy w latach 80.

O czytaniu wierszy w latach 80.

dzwieki / WYDARZENIA Karol Maliszewski

Wykład Karola Maliszewskiego towarzyszący Pogotowiu poetyckiemu w sezonie 2008/2009.

WIĘCEJ
17_DZWIEKI__Karol MALISZEWSKI__O czytaniu wierszy w latach 70.

O czytaniu wierszy w latach 70.

dzwieki / WYDARZENIA Karol Maliszewski

Wykład Karola Maliszewskiego towarzyszący Pogotowiu poetyckiemu w sezonie 2008/2009.

WIĘCEJ
03_RECENZJE__Karol MALISZEWSKI__

„W pierwszym dniu po końcu świata”. O wierszach Michała Domagalskiego

recenzje / ESEJE Karol Maliszewski

Recenzja Karola Maliszewskiego książki Poza sezonem Michała Domagalskiego, która ukazała się w Biurze Literackim 23 lipca 2018 roku.

WIĘCEJ
17_DZWIEKI__Karol MALISZEWSKI__O czytaniu wierszy w pociągu

O czytaniu wierszy w pociągu

dzwieki / WYDARZENIA Karol Maliszewski

Wykład Karola Maliszewskiego towarzyszący Pogotowiu poetyckiemu w sezonie 2008/2009.

WIĘCEJ
17_DZWIEKI__Karol MALISZEWSKI__O czytaniu wierszy opornym

O czytaniu wierszy opornym

dzwieki / WYDARZENIA Karol Maliszewski

Wykład Karola Maliszewskiego towarzyszący Pogotowiu Poetyckiemu w sezonie 2008/2009.

WIĘCEJ
17_DZWIEKI__Karol MALISZEWSKI__Czytanie wiersza, czytanie człowieka

Czytanie wiersza, czytanie człowieka

dzwieki / WYDARZENIA Karol Maliszewski

Wykład Karola Maliszewskiego towarzyszący Pogotowiu poetyckiemu w sezonie 2008/2009.

WIĘCEJ
06_RECENZJE__Karol MALISZEWSKI__Od Be do Zet

Od Be do Zet

recenzje / ESEJE Karol Maliszewski

Recenzja Karola Maliszewskiego towarzysząca premierze almanachu Połów. Poetyckie debiuty 2016, wydanego w Biurze Literackim 6 lutego 2017 roku, a w wersji elektronicznej 25 grudnia 2017 roku.

WIĘCEJ
RECENZJE_Telefon-z-antypodow

W głąb „czarnej dziury”

recenzje / ESEJE Karol Maliszewski

Recenzja Karola Maliszewskiego towarzysząca premierze e-booka Telefon z antypodów. Wiersze z młodości w epoce minionej (1978-1990), wydanej w Biurze Literackim 8 marca 2016 roku.

WIĘCEJ
WYWIADY_Szymon-Slomczynski_2

Niech leci, kto zechce

wywiady / O KSIĄŻCE Karol Maliszewski Szymon Słomczyński

Rozmowa Karola Maliszewskiego z Szymonem Słomczyńskim towarzysząca premierze książki Dwupłat, która ukazała się 1 czerwca 2015 roku nakładem Biura Literackiego.

WIĘCEJ
KSIAZKI_Pod-slonce-bylo

Notatki o nowej książce Filipa Zawady

recenzje / IMPRESJE Karol Maliszewski

Esej Karola Maliszewskiego towarzyszący premierze książki Pod słońce było Filipa Zawady, która ukazała się nakładem Biura Literackiego 31 grudnia 2014 roku.

WIĘCEJ
UTWORY_Zapowiedzi_ksiazek_Justyna_Bargielska_China-Shipping

I to ma być liryka? [fragmenty]

recenzje / ESEJE Karol Maliszewski

Esej Karola Maliszewskiego o poezji Justyny Bargielskiej.

WIĘCEJ
KSIAZKI_Sajgon

Sajgon. Instrukcja obsługi

recenzje / KOMENTARZE Karol Maliszewski

Autorski komentarz Karola Maliszewskiego towarzyszący premierze książki Sajgon.

WIĘCEJ
RECENZJE_Bohdan_Zadura_Wszystko

O Wszystko

recenzje / NOTKI I OPINIE Karol Maliszewski Maciej Melecki Maciej Robert Zbigniew Machej

Komentarze Karola Maliszewskiego, Macieja Meleckiego, Zbigniewa Macheja, Macieja Roberta.

WIĘCEJ
KSIAZKI_Bialy-tydzien

O Białym tygodniu

recenzje / NOTKI I OPINIE Karol Maliszewski Miłosz Biedrzycki Rafał Skonieczny Wojciech Bonowicz

Komentarze Karola Maliszewskiego, Wojciecha Bonowicza, Rafała Skoniecznego, Miłosza Biedrzyckiego, Jarosława Nowosada.

WIĘCEJ
KSIAZKI_Brzytwa-okamgnienia

Liryczna brzytwa Ockhama

recenzje / IMPRESJE Karol Maliszewski

Recenzja Karola Maliszewskiego z książki Brzytwa Ockhama Jacka Dehnela

WIĘCEJ
KSIAZKI_Brzytwa-okamgnienia

O Brzytwie okamgnienia

recenzje / NOTKI I OPINIE Darek Pado Jakub Winiarski Julia Fiedorczuk Karol Maliszewski Kuba Mikurda

Komentarze Kuby Mikurdy, Karola Maliszewskiego, Julii Fiedorczuk, Jakuba Winarskiego i Darka Pado.

WIĘCEJ
RECENZJE_Wiersze-zebrane-tom-3

Barbarzyńca dla intelektualistów (a może odwrotnie)

recenzje / IMPRESJE Karol Maliszewski

Recenzja Karola Maliszewskiego towarzysząca premierze książki Wiersze zebrane (tom 3) Bohdana Zadury, wydanej w Biurze Literackim 13 lutego 2006 roku.

WIĘCEJ
WYWIADY_Zycie-na-Korei_1

Nowa poezja. Mały przewodnik po tendencjach i stylach

recenzje / IMPRESJE Karol Maliszewski

Esej Karola Maliszewskiego poświęcony twórczości Andrzeja Sosnowskiego.

WIĘCEJ
KSIAZKI_Przecena-map

Czapajew wypłynął, czyli nowe klejenie starych map

recenzje / IMPRESJE Karol Maliszewski

Esej Karola Maliszewskiego poświęcony książce Przecena map Darka Foksa.

WIĘCEJ
KSIAZKI_Przecena-map

Foks, dziwny jest ten wiersz

recenzje / IMPRESJE Karol Maliszewski

Esej Karola Maliszewskiego poświęcony książce Przecena map Darka Foksa.

WIĘCEJ
03_RECENZJE__Oton Župančič__

Serdeczny złotnik świata

recenzje / ESEJE Jakub Skurtys

Recenzja Jakuba Skurtysa, towarzysząca wydaniu książki Otona Župančiča Kielich upojenia, w wyborze, przekładzie i z posłowiem Katariny Šalamun- Biedrzyckiej, która ukazała się w Biurze Literackim 15 czerwca 2020 roku.

WIĘCEJ
04_RECENZJE__Oton Župančič__Przewodnik po osobistym wyborze

Przewodnik po osobistym wyborze przekładów klasyka słoweńskiego nadających się do czytania dzisiaj

recenzje / KOMENTARZE Katarina Šalamun-Biedrzycka

Autorski komentarz Katariny Šalamun-Biedrzyckiej, towarzyszący wydaniu książki Otona Župančiča Kielich upojenia, w wyborze, przekładzie i z posłowiem Katariny Šalamun-Biedrzyckiej, która ukazała się w Biurze Literackim 15 czerwca 2020 roku.

WIĘCEJ
KSIAZKI_Sajgon

Wszystko jest Sajgonem

recenzje / ESEJE Jacek Bierut

Recenzja Jacka Bieruta z książki Sajgon Karola Maliszewskiego.

WIĘCEJ
KSIAZKI_Sajgon

Proces marginalizacji, spychania i odpychania Inności

wywiady / O KSIĄŻCE Jakub Skurtys Mateusz Kotwica

Z Jakubem Skurtysem o książce Sajgon rozmawia Mateusz Kotwica.

WIĘCEJ