Strona A, strona B nr 131: To co czujesz to co wiesz
felietony / cykle CZYTLENIKÓW Artur Burszta131. odcinek cyklu „Strona A, strona B” autorstwa Artura Burszty.
WięcejRozmowa Artura Burszty z Tomkiem Lipińskim, towarzysząca premierze książki To co czujesz to co wiesz Tomka Lipińskiego, wydanej w Biurze Literackim 3 lutego 2026 roku.
Biuro Literackie
kup książkę na poezjem.pl
Artur Burszta: Pisząc autobiografię, zdecydowałeś się na gest odsłonięcia, ale jednocześnie bardzo wyraźnie unikasz roli kogoś, kto „wie o sobie wszystko”. Czy traktujesz pisanie o własnym życiu jako próbę zrozumienia, czy raczej jako formę porządkowania chaosu, z którym nie da się już wygrać innymi środkami?
Tomek Lipiński: Na pewno pomaga to zrozumieć siebie, swoje decyzje, drogę, która doprowadziła mnie tu, gdzie jestem dzisiaj. Jednak niewątpliwie całe moje życie to nauka kontrolowania chaosu. Obce mi jest wyrachowanie, działam raczej intuicyjnie, starając się wsłuchać w wewnętrzny głos, który podpowiada mi, co robić – czy skręcić w tę, czy w drugą stronę, a może iść prosto. Oglądanie tego procesu z perspektywy przeżytych siedemdziesięciu lat jest bardzo interesujące, często zaskakujące, a na pewno pomaga stawiać kolejne kroki na obecnym, późnym etapie mojego życia.
W Twoich wypowiedziach powraca przekonanie, że tekst nie należy w pełni do autora, że autor jest raczej pośrednikiem niż właścicielem słów. Czy to doświadczenie przyszło z czasem, czy było obecne od początku – jeszcze zanim pojawiła się potrzeba opowiedzenia własnej historii wprost?
Proces tworzenia jest dla mnie tak naturalny, jak oddychanie. Od najwcześniejszych lat rysowałem, malowałem, układałem ogromne pałace – mandale z kolorowych klocków. Ten proces polega na podejmowaniu niezliczonych mikrodecyzji: czy kreskę poprowadzić tak, czy inaczej? Czy użyć tego koloru, czy innego? Nie ma tu reguł, bo reguły zabijają spontaniczność tworzenia. Dlatego jest to proces intuicyjny, a w nim tak zwany twórca jest tylko medium, przez które coś, czego przed chwilą nie było, po chwili staje się i jest. Tak samo dzieje się podczas komponowania czy pisania. Moment, w którym nieistniejące zaczyna istnieć, jest nieuchwytny, magiczny, nie do pojęcia intelektem, nie dający się zdefiniować. Jestem samoukiem we wszystkich uprawianych dziedzinach sztuki, toteż tym bardziej muszę opierać się na tym tajemnym procesie, nie mając gotowych rozwiązań, przyswojonych w procesie edukacji.
Twoje piosenki często operują bardzo prostym językiem, który jednak nie uspokaja ani nie zamyka sensu. Jak rozumiesz dziś prostotę: jako narzędzie uczciwości, formę dyscypliny, czy raczej jako ryzyko nieustannego niezrozumienia?
Ze wszystkich form poezji najbliższe mi jest japońskie haiku. Z jednej strony poddane ścisłym rygorom formalnym – z ustalonym metrum itp. Z drugiej – ta kanoniczna forma jest tylko naczyniem, w które wlewa się treść całkowicie intuicyjna, będąca zapisem doświadczenia teraźniejszej chwili, nieskończenie krótkiej i totalnie intensywnej. Ta czystość i prostota zawsze byłą dla mnie wzorem i inspiracją. Nie lubię poezji pełnej wyszukanych metafor, które zdają mi się raczej popisem intelektualnym niż zapisem aktualnego doświadczenia. Tekst piosenki powinien być według mnie prosty i komunikatywny jak telegram, a jednocześnie pozostawiać słuchaczowi dowolność osobistej interpretacji przez pryzmat własnej percepcji, osobistego doświadczenia. To kod, który każdy odczytuje po swojemu, ale jednocześnie powinien on zawierać emocje i komunikaty łatwe do spontanicznego zdekodowania.
Piszesz i mówisz o języku jak o pracy – czymś, co wymaga uwagi, wysiłku, a czasem rezygnacji z efektu. Czy z biegiem lat zmieniło się Twoje poczucie odpowiedzialności za to, co „wsącza się” w świat poprzez teksty, które trafiają do ludzi?
Zawsze miałem to poczucie odpowiedzialności za słowo, ponieważ wiem, jak bardzo sam zostałem ukształtowany przez słowa, które brałem sobie do serca. Słowo ma niezwykłą moc. To bywa inspirujące, potrafi jednak także przytłaczać. Dzisiaj, po ponad czterdziestu latach pisania piosenek, mam wrażenie, że wystarczy, że zaczynam się powtarzać. Jednocześnie to, czym teraz żyję wymagałoby raczej milczenia, jest bowiem zbyt subtelne, bym odważył się nadal przemawiać do masowego odbiorcy, a może raczej nie potrafię jeszcze nadać temu właściwej, adekwatnej formy. Dlatego nie piszę nowych piosenek.
W autobiografii bardzo wyraźnie widać napięcie między potrzebą mówienia a potrzebą milczenia. Czy są dziś obszary doświadczenia, o których wiesz, że nie powinny już zostać zamienione w tekst – nawet jeśli kiedyś wydawało się to konieczne?
Z pewnością są takie sfery istnienia, doświadczania, które wymykają się słowom i tu lepiej milczeć, jeśli nie dysponuje się geniuszem pozwalający mówić o nich bez wpadania w pretensjonalność lub banał.
Twoje pisanie często unika interpunkcji, zamykania fraz, stawiania kropek. Czy to wynika z nieufności wobec porządku językowego, czy raczej z próby ocalenia przepływu – tego, co w mowie i śpiewie wydarza się przed gramatyką?
Interpunkcja to wspaniałe narzędzie prozy, ale w tekstach piosenek i w wierszach, które w młodości pisałem, nie znajduje ona zastosowania. Wydaje mi się zbędna. Wystarcza mi podział na wersy, które są, jak wspomniałem wyżej, czymś na kształt depesz, telegramów, w których jedynym znakiem interpunkcyjnym było słowo STOP, oddzielające kolejne, proste komunikaty.
Autobiografia zmienia status wcześniejszych tekstów: piosenki zaczynają być czytane przez pryzmat życia, a życie przez pryzmat piosenek. Czy to jest proces, który akceptujesz, czy raczej coś, nad czym próbujesz zachować kontrolę?
Nie wiem, czy zgodziłbym się z takim twierdzeniem. Śpiewając swoje teksty na scenie, starałem się zawsze, by za każdym razem były one równie aktualne i równie prawdziwe, jak w chwili powstania. To nie zawsze się udawało, dlatego w swoim stałym repertuarze miałem tylko te, które w moim odczuciu spełniały to kryterium. Nie jestem piosenkarzem, śpiewam w istocie o sobie, dzielę się w nieco ekshibicjonistyczny sposób swoimi przemyśleniami, spostrzeżeniami. To musi być za każdym razem równie autentyczne, równie świeże. To nie kwesta kontroli, a raczej prawdziwości czy może uczciwości.
W Twoich tekstach rzadko pojawia się obietnica, częściej – czujność i uważność na to, co kruche. Czy uważasz, że język może dziś jeszcze pełnić funkcję pocieszającą, czy raczej jego zadaniem jest nauczyć nas życia bez fałszywego ukojenia?
Nawet, kiedy pojawia się obietnica – jak np. „jeszcze będzie przepięknie”, to widzę ją raczej jako wyzwanie, a nie przepowiednię. To my decydujemy, czy nasze życie będzie piękne, bez względu na okoliczności. Norwid napisał, że piękno jest kształtem miłości. To od nas samych zależy, czy tak jest. Nie staram się pocieszać, może raczej dodawać sił.
W trakcie ponownej lektury Twoich tekstów – które znam od lat: od pierwszego odsłuchu czarnej płyty Brygady Kryzys tuż po jej wydaniu, przez koncerty, na których byłem, po wielokrotne słuchanie w różnych momentach mojego życia – dopiero teraz uderzyło mnie, jak konsekwentnie unikasz języka wyjaśnienia na rzecz języka czujności. Jakby tekst nie miał tłumaczyć świata, lecz pilnować, by nie stał się on zbyt prosty. Czy to była świadoma decyzja, czy raczej coś, co ujawnia się dopiero po pewnym czasie?
To było na tyle świadome tylko o tyle, o ile ja byłem tego świadom, ale z pewnością taka intencja towarzyszyła mi od początku.
Czytając te piosenki dziś, w jednym ciągu, poza chronologią i poza zespołami, widzę je jako zapis pracy nad sobą – nie spektakularnej przemiany, lecz długiego procesu regulowania napięcia między strachem, odpowiedzialnością i nadzieją. Zastanawiam się, na ile taka lektura jest Ci bliska, a na ile odsłania coś, z czym wolisz się nie zgadzać.
Bliskie mi jest takie podejście do poezji, kojarzące mi się trochę z francuskim romantyzmem, w którym autor uczy się siebie, czytając to, co napisał. Ponieważ, jak wspomniałem, moment materializacji dzieła jest całkowicie nieuchwytny, czytając po latach swoje teksty, bardzo często jestem zdumiony i zachodzę w głowę, jak to się stało, jakim cudem spłynęły przeze mnie na papier. Nie wiem tego, pewnie nigdy się nie dowiem, ale w tym właśnie zawiera się ta magia tworzenia, która – przynajmniej w moim rozumieniu – nadaje sens całemu procesowi.
Znamy się długo; po raz pierwszy zagrałeś koncert na naszym festiwalu we wrześniu 2001 roku, chwilę po ataku na World Trade Center, ale dopiero teraz, po pracy nad To co czujesz to co wiesz, widzę Twoje teksty jako całość – nie dorobek, lecz praktykę: powracającą, niepewną, czasem ryzykowną. Mówię o tym też dlatego, że ostatnio wiele rzeczy zostało nazwanych i domkniętych z zewnątrz – a mimo to mam wrażenie, że dla Ciebie wciąż ważniejszy jest ciąg decyzji niż jakikolwiek bilans. Gdy patrzysz na swoje pisanie z dzisiejszej perspektywy – nie jako na dorobek, lecz jako na ciąg decyzji – co było największym ryzykiem: mówienie zbyt wprost, czy zbyt długo pozostawanie w półcieniu?
Myślę, że dokonywanie bilansu to zadanie dla odbiorców, a nie twórców. Dla mnie zawsze była to droga w nieznane, której bieg wyznaczały moje kolejne kroki. Popularność miała dla mnie sens tylko na tyle, na ile pozwalała mi, mówiąc wprost, zarabiać pieniądze, ponieważ dzięki temu mogłem żyć i nadal tworzyć. W przeciwnym razie wolałbym pozostać w cieniu. Jednocześnie nie bałem się mówić wprost, toteż właściwie nie było tej alternatywy, o którą pytasz.
Autobiografia i książka w serii „33 piosenki na papierze” nie są dla mnie podsumowaniem ani bilansem, raczej momentem, w którym to, co było, zostaje nazwane i odłożone na bok. Piszę w posłowiu do książki, że Twoje teksty działają jak sejsmograf: wychwytują drgania, zanim pojawi się wstrząs. Skoro sam mówisz dziś o nadchodzącej wielkiej burzy, zastanawiam się, czy po takim rozliczeniu widzisz dla siebie dalsze pisanie – i jeśli tak, to czy byłoby ono kontynuacją tej samej praktyki, czy pisaniem już z trochę innego miejsca?
To zabawne, bo sam często myślę o sobie jako o saperze, który ma jakiś wrodzony dar wyczuwania zakopanych min. To może być autodestrukcyjne, bo pojawia się skłonność do koncentrowania się na negatywnych stronach rzeczywistości. Myślę, że chroniczna, nawracająca depresja, która zabrała mi ponad dwie dekady życia, miała z tym coś wspólnego. Na szczęście dzisiaj, nawet jeśli wciąż jestem saperem, to w stanie spoczynku, i dużo mi z tym łatwiej. Dzięki praktyce buddyjskiej wybiłem też zęby depresji i zidentyfikowałem ją jako złudzenie, podstęp „ego” zbudowanego na nieznajomości samego siebie. Wszyscy chyba już dziś widzimy, że gęste, brunatne chmury gęstnieją nad naszymi głowami. W takiej sytuacji trzeba zachować stoicki spokój i całkowitą przytomność i jasność umysłu. Być może powiedziałem już wszystko, co miałem do powiedzenia, może, jak już wspomniałem, nie potrafię jeszcze mówić o tym, co obecnie jest treścią mojego wewnętrznego życia, a może po prostu milczenie mówi czasem więcej niż jakiekolwiek słowa.
Nasza rozmowa nie prowadzi do wyraźnej konkluzji ani deklaracji. I bardzo dobrze. Zostawia pytanie o to, kiedy mówić, a kiedy pozwolić, by mówiło milczenie. Dziękuję za nią – i proponuję na koniec milczenie.
Menadżer kultury, specjalista od polityki kulturalnej. Redaktor naczelny i właściciel Biura Literackiego. Promotor ponad sześćdziesięciu debiutów literackich i wydawca utworów m.in. Krystyny Miłobędzkiej, Tadeusza Różewicza i Rafała Wojaczka, a także Boba Dylana, Nicka Cave’a i Patti Smith. W latach 1990–1998 działacz samorządowy. W latach 1991–1992 ostatni kierownik Domu Kultury „Brylant” w Stroniu Śląskim. W latach 1993–1995 współrealizator (wraz z Berliner Festspiele) Niemiecko-Polskich Spotkań Pisarzy. Od 1996 roku dyrektor festiwalu literackiego organizowanego jako Fort Legnica, od 2004 – Port Literacki Wrocław, od 2016 – Stacja Literatura w Stroniu Śląskim, a od 2022 – TransPort Literacki w Kołobrzegu. Autor programów telewizyjnych TVP Kultura: Poezjem (2008–2009) i Poeci (2015) oraz filmu dokumentalnego Dorzecze Różewicza (2011). Pomysłodawca Wrocławskiej Nagrody Poetyckiej Silesius. Współtwórca Literary Europe Live – organizacji zrzeszającej europejskie instytucje kultury i festiwale literackie. Organizator Europejskiego Forum Literackiego (2016 i 2017). Wyróżniony m.in. nagrodą Sezonu Wydawniczo-Księgarskiego IKAR za „odwagę wydawania najnowszej poezji i umiejętność docierania z nią różnymi drogami do czytelnika” oraz nagrodą Biblioteki Raczyńskich „za działalność wydawniczą i żarliwą promocję poezji”.
Urodził się w 1955 roku. Autor tekstów, muzyk, wokalista, kompozytor, jedna z kluczowych postaci polskiej muzyki ostatnich pięciu dekad. Współtwórca zespołów Tilt, Brygada Kryzys oraz Fotoness. Od końca lat 70. konsekwentnie buduje własny język artystyczny, łączący punkową energię z refleksją społeczną, polityczną i egzystencjalną. Równolegle z działalnością muzyczną Lipiński zajmuje się publicystyką i pisaniem prozy. W 2025 roku ukazał się pierwszy tom jego autobiografii Jeszcze będzie przepięknie, a w 2026 – Jeszcze będzie normalnie. Wydana w 2026 roku antologia To co czujesz to co wiesz w wyborze, opracowaniu i z posłowiem Artura Burszty jest pierwszym tak obszernym wyborem tekstów Lipińskiego czytanych jako literatura – bez muzycznego kontekstu, ze skupieniem na samym słowie. W 2026 Tomek Lipiński roku został uhonorowany Paszportem „Polityki” w kategorii Kreator Kultury.
131. odcinek cyklu „Strona A, strona B” autorstwa Artura Burszty.
Więcej
Rozmowa Artura Burszty z Elżbietą Łapczyńską, towarzysząca premierze książki Bestiariusz nowohucki Elżbiety Łapczyńskiej, wydanej w Biurze Literackim 6 stycznia 2026 roku.
Więcej
130. odcinek cyklu „Strona A, strona B” autorstwa Artura Burszty.
Więcej
Rozmowa Artura Burszty z Péterem Nádasem, towarzysząca premierze książki Historie równoległe: Nieme imperium w przekładzie Elżbiety Sobolewskiej, wydanej w Biurze Literackim 15 grudnia 2025 roku.
Więcej
129. odcinek cyklu „Strona A, strona B” autorstwa Artura Burszty.
Więcej
128. odcinek cyklu „Strona A, strona B” autorstwa Artura Burszty.
Więcej
Rozmowa Artura Burszty z Agatą Puwalską, towarzysząca premierze książki Alis Ubbo Agaty Puwalskiej, wydanej w Biurze Literackim 2 grudnia 2025 roku.
Więcej
127. odcinek cyklu „Strona A, strona B” autorstwa Artura Burszty.
Więcej
126. odcinek cyklu „Strona A, strona B” autorstwa Artura Burszty.
Więcej
Rozmowa Artura Burszty z Jakubem Głuszakiem i Magdaleną Kleszczewską, towarzysząca premierze książki Adrienne Rich Fenomenologia gniewu. 21 wierszy politycznych w tłumaczeniu Jakuba Głuszaka, Magdaleny Kleszczewskiej i Magdaleny Kunz, wydanej w Biurze Literackim 2 grudnia 2025 roku.
Więcej
Rozmowa Artura Burszty z Jackiem Gutorowem, towarzysząca premierze książki Żółte popołudnie, wydanej w Biurze Literackim 4 listopada 2025 roku.
Więcej
125. odcinek cyklu „Strona A, strona B” autorstwa Artura Burszty.
Więcej
Rozmowa Artura Burszty z Michałem Lipszycem, towarzysząca premierze książki 46 wierszy ortonimicznych Fernando Pessoi w tłumaczeniu Michała Lipszyca, wydanej w Biurze Literackim 4 listopada 2025 roku.
Więcej
Rozmowa Artura Burszty z Jackiem Dehnelem, towarzysząca premierze książki Wiersze chicagowskie Carla Augusta Sandburga w tłumaczeniu Jacka Dehnela, wydanej w Biurze Literackim 4 listopada 2025 roku.
Więcej
Rozmowa Artura Burszty z Kubą Kulasą, towarzysząca premierze książki Szczęśliwa ręka, wydanej w Biurze Literackim 4 listopada 2025 roku.
Więcej
Rozmowa Artura Burszty z Jerzym Jarniewiczem, towarzysząca premierze książki Trzy kobiety, wydanej w Biurze Literackim 6 maja 2025 roku.
Więcej
Burmistrz Dariusz Chromiec i pomysłodawca festiwalu Po Stronie Kultury 2025 Artur Burszta otwierają święto kultury, wdzięczności i solidarności w Stroniu Śląskim.
Więcej
Rozmowa Artura Burszty z Justyną Bargielską, towarzysząca premierze książki Kubek na tsunami, wydanej w Biurze Literackim 7 października 2025 roku.
Więcej
121. odcinek cyklu „Strona A, strona B” autorstwa Artura Burszty.
Więcej
Rozmowa Artura Burszty z Bohdanem Zadurą, towarzysząca premierze książki Co chciałem powiedzieć Bohdana Zadury, wydanej w Biurze Literackim 9 września 2025 roku.
Więcej
Wprowadzenie do debaty „Granice literatury”.
Więcej
117. odcinek cyklu „Strona A, strona B” autorstwa Artura Burszty.
Więcej
115. odcinek cyklu „Strona A, strona B” autorstwa Artura Burszty.
Więcej
113. odcinek cyklu „Strona A, strona B” autorstwa Artura Burszty.
Więcej
111. odcinek cyklu „Strona A, strona B” autorstwa Artura Burszty.
Więcej
109. odcinek cyklu „Strona A, strona B” autorstwa Artura Burszty.
Więcej
108. odcinek cyklu „Strona A, strona B” autorstwa Artura Burszty.
Więcej
107. odcinek cyklu „Strona A, strona B” autorstwa Artura Burszty.
Więcej
106. odcinek cyklu „Strona A, strona B” autorstwa Artura Burszty.
Więcej
105. odcinek cyklu „Strona A, strona B” autorstwa Artura Burszty.
Więcej
104. odcinek cyklu „Strona A, strona B” autorstwa Artura Burszty.
Więcej
103. odcinek cyklu „Strona A, strona B” autorstwa Artura Burszty.
Więcej
102. odcinek cyklu „Strona A, strona B” autorstwa Artura Burszty.
Więcej
101. odcinek cyklu „Strona A, strona B” autorstwa Artura Burszty.
Więcej
100. odcinek cyklu „Strona A, strona B” autorstwa Artura Burszty.
Więcej
98. odcinek cyklu „Strona A, strona B” autorstwa Artura Burszty.
Więcej
97. odcinek cyklu „Strona A, strona B” autorstwa Artura Burszty.
Więcej
96. odcinek cyklu „Strona A, strona B” autorstwa Artura Burszty.
Więcej
95. odcinek cyklu „Strona A, strona B” autorstwa Artura Burszty.
Więcej
Wprowadzenie do debaty „Przyszłość literatury” autorstwa Artura Burszty.
Więcej
94. odcinek cyklu „Strona A, strona B” autorstwa Artura Burszty.
Więcej
93. odcinek cyklu „Strona A, strona B” autorstwa Artura Burszty.
Więcej
92. odcinek cyklu „Strona A, strona B” autorstwa Artura Burszty.
Więcej
90. odcinek cyklu „Strona A, strona B” autorstwa Artura Burszty.
Więcej
87. odcinek cyklu „Strona A, strona B” autorstwa Artura Burszty.
Więcej
86. odcinek cyklu „Strona A, strona B” autorstwa Artura Burszty.
Więcej
84. odcinek cyklu „Strona A, strona B” autorstwa Artura Burszty.
Więcej
Czytanie z książki Romantyczność. Współczesne ballady i romanse inspirowane twórczością Adama Mickiewicza w ramach festiwalu TransPort Literacki 27.
Więcej
Zapis całego spotkania autorskiego podczas Portu Wrocław 2009.
Więcej
82. odcinek cyklu „Strona A, strona B” autorstwa Artura Burszty.
Więcej
Rozmowa Artura Burszty z Jerzym Jarniewiczem, towarzysząca premierze książki Bagaż Jerzego Jarniewicza, wydanej w Biurze Literackim 6 marca 2023 roku.
Więcej
81. odcinek cyklu „Strona A, strona B” autorstwa Artura Burszty.
Więcej
80. odcinek cyklu „Strona A, strona B” autorstwa Artura Burszty.
Więcej
79. odcinek cyklu „Strona A, strona B” autorstwa Artura Burszty.
Więcej
78. odcinek cyklu „Strona A, strona B” autorstwa Artura Burszty.
Więcej
Wprowadzenie do debaty „Czy próbujesz zmienić świat swoim pisaniem?” autorstwa Artura Burszty i Grzegorza Jankowicza.
Więcej
77. odcinek cyklu „Strona A, strona B” autorstwa Artura Burszty.
Więcej
76. odcinek cyklu „Strona A, strona B” autorstwa Artura Burszty.
Więcej
69. odcinek cyklu „Strona A, strona B” autorstwa Artura Burszty.
Więcej
68. odcinek cyklu „Strona A, strona B” autorstwa Artura Burszty.
Więcej
Zapis rozmowy Artura Burszty z Hubertem Zemlerem z 67. odcinka „Strony A, strony B”.
Więcej
67. odcinek cyklu „Strona A, strona B” autorstwa Artura Burszty.
Więcej
66. odcinek cyklu „Strona A, strona B” autorstwa Artura Burszty.
Więcej
65. odcinek cyklu „Strona A, strona B” autorstwa Artura Burszty.
Więcej
64. odcinek cyklu „Strona A, strona B” autorstwa Artura Burszty.
Więcej
62. odcinek cyklu „Strona A, strona B” autorstwa Artura Burszty.
Więcej
61. odcinek cyklu „Strona A, strona B” autorstwa Artura Burszty.
Więcej
60. odcinek cyklu „Strona A, strona B” autorstwa Artura Burszty.
Więcej
Rozmowa Artura Burszty z Janem Stolarczykiem, towarzysząca premierze książki Odwrócona strefa, wydanej w Biurze Literackim 13 grudnia 2021 roku.
Więcej
59. odcinek cyklu „Strona A, strona B” autorstwa Artura Burszty.
Więcej
58. odcinek cyklu „Strona A, strona B” autorstwa Artura Burszty.
Więcej
57. odcinek cyklu „Strona A, strona B” autorstwa Artura Burszty.
Więcej
Rozmowa Artura Burszty z Dariuszem Sośnickim towarzysząca premierze książki Po domu, wydanej w Biurze Literackim 1 listopada 2021 roku.
Więcej
55. odcinek cyklu „Strona A, strona B” autorstwa Artura Burszty.
Więcej
Rozmowa Artura Burszty z Przemysławem Dakowiczem towarzysząca premierze książki Wiersze odzyskane, wydanej w Biurze Literackim 4 października 2021 roku.
Więcej
51. odcinek cyklu „Strona A, strona B” autorstwa Artura Burszty.
Więcej
50. odcinek cyklu „Strona A, strona B” autorstwa Artura Burszty.
Więcej
49. odcinek cyklu „Strona A, strona B” autorstwa Artura Burszty.
Więcej
48. odcinek cyklu „Strona A, strona B” autorstwa Artura Burszty.
Więcej
47. odcinek cyklu „Strona A, strona B” autorstwa Artura Burszty.
Więcej
46. odcinek cyklu „Strona A, strona B” autorstwa Artura Burszty.
Więcej
45. odcinek cyklu „Strona A, strona B” autorstwa Artura Burszty.
Więcej
44. odcinek cyklu „Strona A, strona B” autorstwa Artura Burszty.
Więcej
43. odcinek cyklu „Strona A, strona B” autorstwa Artura Burszty.
Więcej
42. odcinek cyklu „Strona A, strona B” autorstwa Artura Burszty.
Więcej
41. odcinek cyklu „Strona A, strona B” autorstwa Artura Burszty.
Więcej
40. odcinek cyklu „Strona A, strona B” autorstwa Artura Burszty.
Więcej
39. odcinek cyklu „Strona A, strona B” autorstwa Artura Burszty.
Więcej
38. odcinek cyklu „Strona A, strona B” autorstwa Artura Burszty.
Więcej
37. odcinek cyklu „Strona A, strona B” autorstwa Artura Burszty.
Więcej
35. odcinek cyklu „Strona A, strona B” autorstwa Artura Burszty.
Więcej
33. odcinek cyklu „Strona A, strona B” autorstwa Artura Burszty.
Więcej
32. odcinek cyklu „Strona A, strona B” autorstwa Artura Burszty.
Więcej
31. odcinek cyklu „Strona A, strona B” autorstwa Artura Burszty.
Więcej
30. odcinek cyklu „Strona A, strona B” autorstwa Artura Burszty.
Więcej
29. odcinek cyklu „Strona A, strona B” autorstwa Artura Burszty.
Więcej
28. odcinek cyklu „Strona A, strona B” autorstwa Artura Burszty.
Więcej
11. odcinek cyklu „Misje niemożliwe” autorstwa Artura Burszty.
Więcej
Głos Artura Burszty w debacie „Ludzie ze Stacji”.
Więcej
Rozmowa Artura Burszty z Bohdanem Zadurą, towarzysząca wydaniu książki Bohdana Zadury Sekcja zabójstw, która ukazała się w Biurze Literackim 16 września 2020 roku.
Więcej
Rozmowa Artura Burszty z Joanną Roszak, towarzysząca wydaniu książki Tymoteusza Karpowicza Zmyślony człowiek, w opracowaniu Joanny Roszak, która ukazała się w Biurze Literackim 24 czerwca 2020 roku.
Więcej
Spotkanie z udziałem Beaty Guli, Sylwii Głuszak oraz Artura Burszty w ramach festiwalu Stacja Literatura 24.
Więcej
Rozmowa Artura Burszty z Bogusławem Kiercem, towarzysząca wydaniu książki Rafała Wojaczka Prawdziwe życie bohatera, która ukazała się w Biurze Literackim 11 maja 2020 roku.
Więcej
2. odcinek cyklu „Strona A, strona B” autorstwa Artura Burszty.
Więcej
Rozmowa Aleksandry Olszewskiej z Arturem Bursztą, towarzysząca wydaniu książki Eugeniusza Tkaczyszyna-Dyckiego Gdyby ktoś o mnie pytał, która ukazała się w Biurze Literackim 11 marca 2020 roku.
Więcej
10. odcinek cyklu „Misje niemożliwe” autorstwa Artura Burszty.
Więcej
Spotkanie z udziałem Justyny Czechowskiej, Aleksandry Szymańskiej oraz Artura Burszty w ramach festiwalu Stacja Literatura 24.
Więcej
9. odcinek cyklu „Misje niemożliwe” autorstwa Artura Burszty.
Więcej
Rozmowa Artura Burszty z Jackiem Dehnelem, towarzysząca premierze książki Najdziwniejsze, wydanej w Biurze Literackim 28 października 2019 roku.
Więcej
8. odcinek cyklu „Misje niemożliwe” autorstwa Artura Burszty.
Więcej
Szkic Artura Burszty towarzyszący wydaniu almanachu Wiersze i opowiadania doraźne 2019, który ukaże się w Biurze Literackim 4 września 2019 roku.
Więcej
7. odcinek cyklu „Misje niemożliwe” autorstwa Artura Burszty.
Więcej
6. odcinek cyklu „Misje niemożliwe” autorstwa Artura Burszty.
Więcej
Zapis rozmowy Artura Burszty z Bohdanem Zadurą, opublikowanej w cyklu prezentacji najciekawszych archiwalnych tekstów z dwudziestopięciolecia festiwalu Stacja Literatura.
Więcej
5. odcinek cyklu „Misje niemożliwe” autorstwa Artura Burszty.
Więcej
5. odcinek cyklu „Misje niemożliwe” autorstwa Artura Burszty.
Więcej
4. odcinek cyklu „Misje niemożliwe” autorstwa Artura Burszty.
Więcej
Rozmowa Artura Burszty i Oli Olszewskiej z Filipem Łobodzińskim, towarzysząca wydaniu książki Patti Smith Nie gódź się, która ukazała się w Biurze Literackim 18 lutego 2019 roku.
Więcej
3. odcinek cyklu „Misje niemożliwe” autorstwa Artura Burszty.
Więcej
2. odcinek cyklu „Misje niemożliwe”.
Więcej
Spotkanie z organizatorami festiwalu Stacja Literatura 23, w którym udział wzięli Damian Banasz, Artur Burszta, Mateusz Grzegorzewski, Aleksandra Grzemska, Polina Justowa, Dawid Mateusz, Mina, Joanna Mueller, Aleksandra Olszewska, Tomasz Piechnik, Juliusz Pielichowski, Magdalena Rigamonti i Maksymilian Rigamonti.
Więcej
Rozmowa Artura Burszty z Martą Podgórnik, towarzysząca wydaniu książki Mordercze ballady, która ukazała się w Biurze Literackim 7 stycznia 2019 roku.
Więcej
1. odcinek cyklu „Misje niemożliwe”.
Więcej
Dyskusja redakcji Biura Literackiego z udziałem: Aleksandry Grzemskiej, Dawida Mateusza, Joanny Mueller, Aleksandry Olszewskiej, Juliusza Pielichowskiego i Artura Burszty na temat festiwalu Stacja Literatura 23.
Więcej
Rozmowa Artura Burszty z Mają Pflüger. Prezentacja w ramach cyklu „Mecenat dla literatury”.
Więcej
Rozmowa Artura Burszty z Biagio Guerra. Prezentacja w ramach cyklu „Mecenat dla literatury”.
Więcej
Wprowadzenie do debaty „Czytam naturalnie 2017”.
Więcej
Na pytania z ankiety Artura Burszty odpowiadają uczestnicy 2. Europejskiego Forum Literackiego, które pod hasłem „Mecenat dla literatury” odbędzie się 8 i 9 września w ramach Stacji Literatura 22 w Stroniu Śląskim.
Więcej
Na pytania z ankiety Artura Burszty odpowiadają uczestnicy 2. Europejskiego Forum Literackiego, które pod hasłem „Mecenat dla literatury” odbędzie się 8 i 9 września w ramach Stacji Literatura 22 w Stroniu Śląskim.
Więcej
Zapis spotkania autorskiego z laureatami konkursu „Nakręć wiersz” w ramach 20. edycji festiwalu Port Literacki 2015.
Więcej
Tłumacze opowiadają o książkach Żółte popołudnie Wallace’a Stevensa, Tomasz Mroczny. Szaleństwo dnia Maurice’a Blanchota oraz Dokumenty mające służyć za kanwę Raymonda Roussela. Nagranie zrealizowano podczas festiwalu Port Wrocław 2009
Więcej
Rozmowa Artura Burszty z Romanem Honetem, towarzysząca premierze książki rozmowa trwa dalej, wydanej w Biurze Literackiem 8 marca 2016 roku.
Więcej
Zapis spotkania „100 wierszy polskich stosownej długości” podczas festiwalu Port Literacki 2015.
Więcej
Rozmowa Przemysława Rojka z Arturem Bursztą, autorem wyboru wierszy w antologii 100 wierszy polskich stosownej długości, która ukazała się nakładem Biura Literackiego 23 marca 2015 roku.
Więcej
Głos Artura Burszty w debacie „Po co nam nagrody?”.
Więcej
Wprowadzenie do debaty „10 lat Portu i Biura we Wrocławiu”.
Więcej
Rozmowa Artura Burszty z Jurijem Andruchowyczem, towarzysząca premierze książki BEgzotyczne ptaki i rośliny, wydanej w Biurze Literackim 3 marca 2007 roku.
Więcej
Głos Artura Burszty w debacie „Być poetą dzisiaj”.
Więcej
Głosy Artura Burszty, Piotra Czerniawskiego, Grzegorza Jankowicza, Pawła Kaczmarskiego, Adama Poprawy, Bartosza Sadulskiego i Przemysława Witkowskiego w debacie „Barbarzyńcy czy nie? Dwadzieścia lat po ‘przełomie’ ”.
Więcej
Rozmowa Artura Burszty z Krzysztofem Jaworskim, towarzysząca premierze książki Dusze monet, wydanej w Biurze Literackim 29 stycznia 2007 roku.
Więcej
Rozmowa Artura Burszty z Bartłomiejem Majzlem, towarzysząca premierze książki Biała Afryka, wydanej w Biurze Literackim 16 stycznia 2006 roku.
Więcej
Rozmowa Artura Burszty z Mirosławem Spychalskim, towarzysząca premierze książki Mówi Karpowicz, wydanej w Biurze Literackim 11 listopada 2005 roku.
Więcej
Rozmowa Artura Burszty z Agnieszką Wolny-Hamkało, towarzysząca premierze książki Ani mi się śni, wydanej w Biurze Literackim 19 października 2005 roku.
Więcej
Rozmowa Artura Burszty z Jerzym Jarniewiczem, towarzysząca premierze książki Oranżada, wydanej w Biurze Literackim 28 września 2005 roku.
Więcej
Recenzja Kamila Nolberta z antologii 100 wierszy polskich stosownej długości, która ukazała się w czasopiśmie „Topos”.
Więcej
Recenzja Sylwii Sekret z antologii 100 wierszy polskich stosownej długości w wyborze Artura Burszty, która ukazała się na stronie Lubimyczytać.pl.
Więcej
Recenzja Przemysława Koniuszego z antologii 100 wierszy polskich stosownej długości, która ukazała się 5 czerwca 2015 roku na stronie Biblioteka Młodego Człowieka.
Więcej
Autorski komentarz do wiersza Macieja Roberta będącego poetycką wariacją na temat antologii 100 wierszy polskich stosownej długości w wyborze Artura Burszty, która ukazała się 23 marca 2015 roku nakładem Biura Literackiego.
Więcej
Esej Marcina Jurzysty towarzyszący premierze książki 100 wierszy polskich stosownej długości w wyborze Artura Burszty, która ukazała się 23 marca 2015 roku nakładem Biura Literackiego.
Więcej